Haqqinda.az

Insanin en zeif noqtesi, onun rehmsizliyidir. Chunki, insani rehmsizliye vadar eden qezeb gozleri tutduqda, onu yalniz ve yalniz uchuruma dogru suruyerek aparir. Chunki, qezeb insani, oz normal tebiet axarindan xaric eden bir hissdir. Bu sebebden, xeyli insan belelerinin qurbani olur. İlk ve sonuncu qurban ise, insanin ozudur. Qanli hediyye 8 yashli Nicat yatagindan bir qeder gec qalxdi. Paltarlarini telesik geyinib otagindan chixdi. Bu gun, yeni İyun ayinin 18-i onun dogum gunu idi. Metbexden taqqilti gelirdi. Nicat evvelce, hemisheki kimi valideyinlerinin yataq otagina baxdi. Kimse yox idi. Yataq seliqe ile yigilmishdi. Atasi Elxan ishe getmishdi. Hamama girdi, avtomat su krani ile el Ardı »

Professor dərsdə tələbənin birinə sual verir:
- Hər nə varsa, Allah yaradıb?
-Əlbəttə, professor. Nə varsa, Allah yaradıb.
-Allah hər şeyi, həəər şeyi yaradandır?
-Əlbəttə, ser.
O zaman professor belə dedi:
- Deməli əgər hər şeyi Allah yaradıbsa, deməli şəri də Allah yaradıb. Əgər nəzərə alsaq ki, bizim gördüklərimiz, əməllərimiz bizim kimliyimizi təyin edir, belə çıxır ki, Allah özü şərdir. Düz deyirəm?
çaşıb qalan tələbə cavab verməyə çətinlik çəkdi. Bundan xoşhallanan professor, gülümsədi və sevindi ki, öz fikirlərini necə də asan sübut edə bildi. Bu zaman tələbələrdən biri əlini qaldırıb, söz istədi:
- Professor, sizə sual vermək olar?
-Buyur.

Tələbə ayağa qalxaraq sual verdi:
-Professor, soyuq mövcüddür?
-Bu nə sualdır? Əlbəttə mövcuddur, sənə Ardı »

Məşhur basketbolçu Hidayət Türkoğlu yoldaşıyla birlikdə gəzirdilər,
Əvvəl akvariumçuları gəzdilər, sonra Ayasofya, Sultanahmet, Topkapı Sarayı, Gülhane Parkı deyərkən, Yeni Məscidin önünə qədər gəldilər. Orada qışqıra qışqıra simit satan bir uşaq vardı. Basketbolçu birdən dayandı…Sonra simitçiyə yaxınlaşdı:
— Simitin necəyədir?
— 300 min qardaş…
— Dəzgahda neçə simit var?
— 70-80 dənə var hərhalda…
— Hamısını alsam neçə edər?
— Səksən desək 24 milyon.
— Al sənə 30 milyon… Fərz et ki hamısını aldım…
— Sağ ol qardaş… sağ ol…
Basketbolçu üç onluq çıxardıb simitçinin önünə buraxdı. Yoldaşı çaşmış idi. Üç beş addım getmişdilər ki yoldaşı Hidayətə yaxınlaşıb pıçıldadı.
— Hidayət sən dəlisənmi?
— Yooo
— Yaxşı yemədiyimiz simitlərin pulunu niyə verdin?
— Boşver soruşma.
— Deyək Ardı »

- Mən bir şeyi başa düşmürəm: kasıbın yanına kömək üçün gedirsən, o xoşhallıqla səni qarşılayır və bacardığı qədər kömək edir. Varlının yanına gedirsən - o sanki heç kimi görmür. Doğrudandamı, bütün bunlar ancaq pulun təsirindəndir?
- Pəncərədən bax, sən orada nə görürsən?
- Uşaqlı bir qadın, bazara doğru gedən avtobus...

- Lap yaxşı. İndi isə güzgüyə bax. Bəs güzgüdə nə görürsən?
- Eh, orda nə görə bilərəm ki?! Əlbəttə yalnız özümü!
- Bax məsələ də bundadır. Pəncərə də, güzgü də şüşədən hazırlanıb. Lakin şüşəyə bir az gümüş əlavə etmək kifayətdir ki, sən ancaq özünü görəsən. Ardı »

Deyirler kohnelir qem ilden-ile.
Menimse goz yasim hey donur sele...
Omrumu sururem,qalaraq bele,
Hesretin elinden men yana-yana,
Ureyim atami isteyir,ana! Gulub-danisiram,ureyim yanir,
Belke de kimlerse unutdum sanir.
Bu hesret menimle birge yashlanir,
Ayriliq elinden gelmisem cana,
Ureyim atami isteyir,ana! Qelbime saplanib say-hesabsiz ox...
O sonsuz yollarin yolcusu ne cox.
Cixsam men de yola bir beledcim yox,
Bilmirem bas alib gedim hayana,
Ureyim atami isteyir,ana! Illerdir oynadim men bu oyunu.
Dusundum belke de taparam onu.
Aldandim,bitmez ki,bu yolun sonu,
Bir de bele biri gelmez cahana,
Ureyim atami isteyir,ana! Bu yuk nece agir,o bilmez oldu,
Hesreti,nisgili o silmez oldu,
Geder gelmezlerden o gelmez oldu,
Yollarimi saldim men qebristana,
Ureyim atami isteyir,ana! Kim deyir ki,umid cansiz dashadi...
Olmedi,menimle o da yashadi.
Adi da adimla daha qoshadi,
Birce Ardı »

Payız ayı idi.Hava tutqun,yağış da artıq 3gün idi ki,dayanmadan yağırdı.Küçə boyu su axırdı.Artıq gün batmaq üzrəydi,evlərdə yavaş-yavaş işıqlar yanmağa başlayırdı.Küçədə nadir hallarda insan görünürdü,tələsik evlərinə gedirdilər.
Qarşıdakı balaca komada zəif inilti səsi gəlirdi.Bu,iki gün öncə bərk soyuqlamış bir qadının səsi idi.Onun əri müharibədə həlak olmuşdu.2 uşağı vardı,10 yaşlı oğlu və 3yaşı yenicə tamam olmuş qızı.Uşaqlarını saxlamaq üçün işləyib,qazandığı az miqdarda pulu da evə ərzaq alıb,gətirirdi. 2gün öncə işdən qayıdarkən yağışa düşmüş,geyimi nazik olduğundan bərk soyuqlamışdı.İndi qızdırma içində yanırdı.Ev də soyuq idi,odur ki,evdə olan ədyalları da uşaqlarına bürümüşdü.
Budur,balaca qızı ona yaxınlaşır və:"Ana,acmışam" deyir.Qadın özünü toplayıb,ayağa qalxmaq istəyir,lakin,xəstəliyi şiddətləndiyindən ayaq üstə dayanmağa gücü çatmır Ardı »

Seheri men kimseye demeden piyada yola duwub Quzey qiwlaga getdim.
Men Guney qiwlaqdan cixanda Muradgilin destesi Soyudlu arxin ustunde qizgin iwlemekdeydi. Muarad ekskavatorun yaninda dayanib mawinciya ne ise deyirdi. Meni gormesin deye wose yoldan burulub awagi terfden kecen balaca cigira duwdum.
Men onalara gedirdim. Onun dogulub boyuduyu, evlenib aile qurdugu eve gedirdim. Qeyri-iradi tez-tez donub geriye, Muradgil iwleyen terefe baxirdim. Men ondan uzaqlawib onun evine yaxinlawdiqca ureyimdeki bowluq da artirdi. Bu menim heyatimda qeti bir gun idi. Bu gediwle men oz ewqime, oz boyuk seadetime ebedi elvida deyirdim. Men onun ozu ve oglu dogulan evde onun arvadi ile uz-uze oturub Ardı »

Soyuq bir qış gecəsində evə dönərkən, sərxoşa bənzəyən bir adam gördüm. Bir sağa bir sola çapalayırdı və yanındakı dirəyə sarılmışdı.
Bir vitrinə baxırmış kimi edərək göz ucuyla onu seyr etdim. Yaşı 30-dan çox olardı. Ona tərəf bir az daha yaxınlaşdım. Üstü-başı son dərəcə təmiz idi. Yanından keçən bəzi kəslər, yüksək səslə danışaraq içki içmənin pisliyindən bəhs edir, bəziləri də lağ edib gülürdülər.
Yavaşca yanına gedib:
- Yaxşısınızmı? -deyə soruşdum. Bir ehtiyacınız varmı?
Dodaqlarından, iniltiyə bənzəyən tək bir söz çıxdı:
- Xəstəyəm!..

Yerə yıxılmaması üçün, bir qolumu belinə dolayaraq taksi gözləməyə başladım. Axşam vaxtlarında kəsilən qar təkrar yağmağa başlamış və yavaş-yavaş buzlanmağa başlayan yollarda, bir-biriylə yarışan küçə Ardı »