Haqqinda.az

İki qardaş var imiş. Bunların qayğıya möhtac anaları da var imiş. Hər gecə qardaşlardan biri ananın xidməti ilə məşğul olur, digəri ibadətlə məşğul olardı… Bir axşam, ibadət edən qardaş etdiyi ibadətdən aldığı həzz və mənəvi rahatlığı hiss edib qardaşına deyir:
— Bu gecə də anama sən qulluq elə, mən ibadət edim.
— Qardaşı təklifi qəbul edir. İbadət edərkən yuxuya gedən qardaş yuxuda bir səs eşidir. Səs ona:
— Qardaşını bağışladıq, səni də onun xətrinə bağışladıq. Bu sözləri eşidən gənc:
— Mən Allah Təalaya ibadət edirəm. Qardaşım isə anama xidmət edir. Bəs nə üçün məni onun etdiyi əmələ görə bağışlayırsınız? Mənim ibadətimin Ardı »

Dostunun gündən-günə pisləşdiyini görən biri onu həkimə göstərməyi qərara alır. Həkim xəstəni müayinə etdikdən sonra onun ağacda yarpaqlar saralıb tökülənədək ömrü qaldığını bilidir. Bunu eşidən xəstə dost hər səhər ayılıb pənəcərə qarşısındakı ağaca baxardı.

Payız yaxınlaşmışdı və ağacdakı yarpaqlar yavaş-yavaş saralıb tökülürdü. Beləcə yarpaqlar hamısı tökülməyə başladı və sonda ağacda yalnız üç yarpaq qaldı, dostu bu üç yarpağında töküləcəyini gözləyirdi, amma yarpaqlar tökülüb getmirdi. Bunun ümidiylə xəstə dost yavaş-yavaş sagalmağa başladı.
Günlər keçdi və bir gün o ağaca yaxınlaşanda gördü ki, ağacdakı yarpaqlar kağızdandır və bu zaman dostu ona dedi: «Ağacdakı yarpaqları çoxdan külək aparmışdı və mən səndən xəbərsiz Ardı »

Yer üzərində Fani adlı biri yaşayırdı. Onun 3 dostu vardı. Dostlarından ikisini daha çox sevər, onlarla tez-tez görüşər, çoxlu söhbət edərdi. Üçüncü dostu isə çox gec-gec yadına düşərdi.

Bir gün şəhərin Baş Hakimi Fanini yanına çağırdı. Fani Hakimdən çox qorxduğu üçün dostlarından birinin onunla getməsini, onu tək buraxmamasını istədi. O, əvvəlcə birinci — ən çox sevdiyi dostunun yanına üz tutdu. Dostu üzünü turşutdu və çox zəngin bir məclisə dəvət aldığını və buna görə onunla gedə bilməyəcəyini söylədi. Fani bundan sonra ikinci — ən sevdiyi dostunun yanına getdi və ondan onunla getməsini xahiş etdi. Dostu bir az tərəddüddən sonra bu xahişi qəbul etdi Ardı »

♥Kişini bir qadının dərdindən yalnız başqa qadın qurtara bilər.
♥Qadın elə bir mələkdir ki, bizi uşaqikən qoruyur, gəncikən xoşbəxtliyimiz üçün çalışır, qocalanda isə təsəlli verir!
♥Qadınların nə hündürboy, nə arıq, nə kök, nə gözəl, nə də çirkin kişilərdən xoşu gəlir. Qadınlar onlarla məşğul olmaq istəyən kişiləri sevirlər!
♥Qadının həyatı sevgi, duyğu, dözüm və fədakarlıqdan yoğrulub.
♥Qadın - həyatın bütün mərhələlərində kişinin xilaskarıdır.
♥Gözəl qadınları, müdafiəsi zəif olan iri şəhərlər kimi, çox vaxt fəth etmək asan, əldə saxlamaq çətindir!♥
♥Qadını danışmağa məcbur edən min üsul var,
amma susmağa məcbur edən üsul yoxdur :)
♥Qadın gülərsə, bu üzsüz mühitimiz güləcək
Sürüklənən bəşəriyyət qadınla yüksələcək.
♥Biz öz şah əsərlərimizi qadından aldığımız ilham sayəsində Ardı »

Müdrik bir insanın tələbələrindən biri uzun illər getdiyi dərsi tərk etmişdi. Artıq dərslərdə iştirak etmirdi. Bir neçə ay keçsə də, onun dərsə gəlmədiyini görən müdrik ustad tələbəsini ziyarət etmək qərarına gəldi.

Qış mövsümü idi, tələbəsi evdə tək idi. Otaqdakı böyük sobanın içindəki odunlar çatırtı ilə yanırdı. Ustadının onu nə üçün ziyarət etdiyini təxmin edən tələbə qonağını sobanın yanına dəvət etdi. Özü də mətbəxə keçərək hazırlıq görməyə başladı. Sobanın yanında oturan müdrik adam təqdim olunan ikramı qəbul etdi, lakin tələbəsinə heç nə demədi. Sanki evdə heç kəs yoxmuş kimi hərəkət edirdi. Bütün diqqətini sobada yanan ocağa yönəltmişdi. Bir neçə dəqiqədən sonra maşanı götürdü, Ardı »

Şəfiqə xanım qızından nigaran idi. Sonanın agır xasiyyəti onları tez-tez görüşməyə qoymurdu. Aliyə çox xiffət edir, anası Şəfiqə xanım isə dözürdü. Nə zaman Aliyəsini görsə onun əyin başının, dolamının yerində oldugunu görərdi. Evinin şəraitinin yaxşı olması Şəfiqə xanımı sevindirsə də, qızının gözünün dərinliyindəki kədəri sezirdi. Onu da Aliyənin yoldaşından ayrı qaldığına yozurdu. Əslində bu həm də belə idi. Aliyə Rəhmanın ayrılıığına dözmədiyi halda, indi də Tanya məsələsi çıxmışdı ortaya. Bunu nə bağışlaya bilir, nə də Rəhmandan ayrı bir həyatı təsəvvür edə bilmirdi. Odur ki, bu qarmaqarışıq fikirlər içində nə edəcəyini bilmirdi.
Şəfiqə xanım Sonanın ağır xasiyyətini nəzərə almadan, onlara gəlmək qərarını almışdı. Ardı »

Bir gün ağası Loğmana dedi: Mənim üçün bir qoyun kəs.

Loğman qoyunu kəsdi.

Ağa dedi: onun ən pak iki üzvünü mənim üçün gətir!

Loğman onun ürək və dilini ona apardı.

Ağa soruşdu: onda bu iki üzvdən pak bir üzv yox idi?

Loğman buyurdu ki yox!

Ağa sakit qaldı.Başqa vaxt ağa dedi: Mənim üçün bir qoyun kəs.

Loğman qoyunu kəsdi.

Ağa dedi: onun ən çirkin iki üzvünü çölə tulla.

Loğman onun ürək və dilini çölə atdı.

Ağası dedi: Sənə dedim ən pak yerini mənə gətir ürək və dilini gətirdin.Sonra dedim ən çirkin iki üzvünü tulla yenə ürək və dilini tulladın.

Loğman buyurdu: Əgər bu iki üzv sağlamdırsa heç bir üzv onlardan dadlı deyil. Ardı »

Bir gün bir professor tibb dərsində tələbələrə bir xəstəlik haqqında danışdı və sonra da o xəstəliyi olan xəstəyə nə qədər dərman vermək lazım olduğunu soruşdu. Tələbələrdən biri ayağa qalxıb: «1000 mq », — deyə cavab verdi. Professor: «yox,cavab düz deyil » — dedi. Sonra tələbə sualın doğru cavabını xatırladı və yenidən ayağa qalxıb: «250 mq », — dedi.Professor tələbənin bu cavabı qarşısında əvvəlcə susdu, sonra da gözlənilmədən: "Çox təəssuf, bir az əvvəl 1000 mq dərman verdiyiniz xəstəniz öldü", — dedi. Sinifə dərin bir səssizlik çökdü.Çünki bu sözlər onlara çox böyük bir həqiqətdən xəbər verirdi:«Həyatda elə səhvlər var ki, o Ardı »