Bir zamanlar, bütün duyğuların üzərində yaşadığı bir ada varmış: Xoşbəxtlik, Kədər, Məlumat və bütün digərləri, Eşq daxil.
Bir gün, adanın batmaqda olduğu, duyğulara xəbər verilmiş. Bunun üzərinə hamısı, adanı tərk etmək üçün qayıqlarını hazırlamışlar.
Eşq, adada ən sona qalan duyğu olmuş. Çünki, mümkün olan ən son ana qədər gözləmək istəmiş.
Ada az qala haradasa batdığı zaman, Eşq, yardım istəməyə qərar vermiş.
Zənginlik, çox böyük bir gəminin içində keçməkdəymiş.
Eşq, "Zənginlik, məni də yanına alıb götürərsənmi?" deyə soruşmuş.
Zənginlik, "Xeyr, alıb götürə bilməm. Gəmimdə çox çox altın və gümüş var, sənin üçün yer yox." demiş.
Eşq, çox gözəl bir yelkənlinin içindəki Qürurdan yardım istəmiş.
"Qürur, lütfən mənə yardım et!"
"Sənə yardım Ardı »