Haqqinda.az

İnsanların xoşbəxtlik barəsində olan düşüncə və təsəvvürləri müxtəlifdir. Kimsə xoşbəxtliyi var-dövlətdə, kimsə ad-sanda, kimsə sakit və rahat həyat yaşamaqda, kimsə problemsiz olmaqda, kimsə firavanlıqda, kimsə də əmin-amanlıqda görür. Amma görəsən doğurdan da bunların hansı biri insanı xoşbəxt edir?
Ümumiyyətlə, insan xoşbəxtliyi onda olmayan, həmişə arzusunda olduğu şeylərdə axtarır. Misal üçün, kasıb xoşbəxtliyi var-dövlətli olmaqda, tək-tənha qalmış insan onu yan-yörəsinin qohum-əqrəba, dost-tanış ilə dolu olmasında, nadan və savadsız adam onu alim və savadlı olmaqda, həmişə problemlərdə olan insan isə onu sakit və başağrısız həyatda axtarır.

Amma onların xəbəri yoxdur ki, nə çox pullu-varlı insanlar var ki, o qədər varın-dövlətin içində ola-ola özünü ən Ardı »

Harunla baş verən səhnə ilə bağlı əxz edilən ikinci dərs bundan ibarətdir ki, qadının camiədə rolu baxımından inqilabi dəyişikliklər müşahidə olunur. Görün dəyərlərdə nə qədər inqilab baş verib ki, cahiliyyət dövründə bir əşya kimi qəbul edilən qadın, qız uşağının doğularkən diri-diri torpağa basdırılan bir camiədən çıxan qadın cahiliyyət dövründəki vəziyyətindən nə qədər fərqli bir duruma gəlib. İndi qadın bir həddə çatır ki, İslam toplumunda durub xəlifəni tənqid edir, özü də bir səviyyədə ki, çox ibrət götürülməlidir, çoxlu dərs götürülməlidir. Bu xanımlar Zəhra (s.ə.) məktəbinin, Zeynəb (s.ə.) məktəbinin şagirdləri olublar. Zalım saraylarını lərzəyə gətiriblər, xəlifələrə haqqı deyiblər.

İndi də bu proses davam edir, Ardı »

Birinci fəsil: Ən birinci iman “Lə iləhə illəllah” (Allahdan başqa haqq məbud yoxdur) deməkdir.

1.Əbu Cəmradan belə rəvayət olunur: “Abdullah ibn Abbasın (r.a) önündə insanlara dediyini tərcümə edirdim. Onun yanına bir qadın gəlib, saxsı qabda qıcqırdılmış şərab haqda soruşduqda o, belə dedi: “Peyğəmbərin (s.av) yanına Əbd əl-Qeys qəbiləsindən bir neçə nəfər gəldi. Peyğəmbər onlardan soruşdu: “Kimsiniz və ya hansı tayfadansınız?” Onlar: “Rabiədənik!” deyə cavab verdilər. Peyğəmbər (s.a.v) dedi: “Gələn kəslərə və ya tayfaya salam olsun, rüsvayçılıq, peşmançılıq uzaq olsun sizdən!” Onlar dedilər: “Ey Allahın Elçisi, sənin yanına uzaq yoldan gəlmişik, səninlə bizim aramızda olan yol kafir Mudar qəbiləsinin ərazisidir, buna görə sənin Ardı »

“Ləə iləhə illəllah”ın Allah qatındakı yeri və fəziləti çox böyükdür. Kim sadiq olaraq bu kəlməni söyləyərsə Cənnətə girər.

Əbu Səid əl-Hudridən ra Rəsulullah (səlləllahu əleyhi və səlləm) belə buyurdu:
“Musa as dedi ki: “Ya Rəbbim! Mənə Səni xatırlayıb dua edə biləcəyim bir şey öyrət.”
Allah c.c belə buyurdu:
“Ey Musa! “Ləə iləhə illallah” de.
Musa as dedi ki:
“Ey Rəbbim! Bütün qulların bunu deyir.”
Allah c.c belə buyurdu:
“Musa! Yeddi qat göylər, Məndən başqa içindəki məxluqatla və yeddi qat yer içində olanlarla tərəzinin bir gözünə qoyulsa, “Ləə iləhə illəllah” ağır gələr.” (Hakim: 1/528, İbni-Hibban: 2324, Məvariduz-Zaman: 19.)

Bu hədisdən də Ardı »

Məzhəblərarası yaxınlaşma – bir sünninin öz məzhəbini güzəştə gedib şiəlik içərisində əriməsi və ya əksinə, bir şiənin öz məzhəbini qurban verməklə sünni donuna bürünməsi deyildir. Bu, tərəflərdən birinin istəyinə uyğun olaraq digər tərəfi hədəfə alan proses kimi də başa düşülməməlidir. Çünki həyatın "“təkər”"i istəyə, arzuya görə diyirlənmir!

Məlumdur ki, uzun əsrlərin məhsulu sayılan məzhəblər nəsildən-nəslə, atadan-oğula, babadan-nəvəyə miras olaraq ötürülmüşdür. Kiçiklər məzhəblər üzrə boya-başa çatmış, böyüklər də onunla qarımışlar. Elə isə insanlar bir məqalənin, xütbənin, araşdırma və konfransın təsiri altnda öz məzhəblərindən əl çəkməzlər.

Biz məzhəblərarası yaxınlaşma və dialoq dedikdə "“gərginlik"”, “"bədgümanlıq"” [sui-zənn] və "“tərəflərin bir-birinə inamsızlığı"” kimi çirkləndirici faktorlardan mövcud abı-havanı təmizləməyi Ardı »

Əhəmiyyət verilməsi lazım olan son nöqtə, uşağın izlənilməsi, qüsurlarının tədqiq edilməsi, xəta etdikdə rüsvay edilməsi və həya pərdəsinin götürülməsi məsələsidir. Bax bu nöqtədə böyük alim İmam Qazali uşağın gözəl işlər görməsi üçün dəstəklənməsi və buna görə mükafatlanırılması məsələsini qeyd etdikdən sonra belə deyir: “...

“... Əgər bunlara bəzi hallarda bir dəfə müxalifət edərsə, buna əhəmiyyət verilməməli, həya pərdəsi götürülməməlidir... Xüsusilə uşaq bu xətasını örtər və gizləməyə çalışarsa, bunu uşağın əleyhinə açığa çıxarmaq, ümumiyyətlə ona cəsarət verər, hətta bunu açıq-aşkar işləməyə əhəmiyyət verməz bir hala gətirər. Ona görə də bu nöqtədə, əgər ikinci dəfə eyni xətanı işləyərsə, gizlincə cəzalandırılması lazımdır və bu barədə Ardı »

Hicrətin ilk əsrlərində yaşamış məşhur ərəb şairlərindən biri də Fərəzdəqdir. Bəni-Təmim qəbiləsinə mənsub olan bu şairin əsl adı Həmmam ibn Ğalib idi. “Fərəzdəq” onun ləqəbidir, mənası isə təndirə düşmüş çörək və ya fətir deməkdir. Sifətinin böyüklüyünə görə ona bu ləqəbi vermişdilər.

Fərəzdəqin babası Səsəə ibn Naciyənin səhabə olduğunu yazırlar. Səsəə çox səxavətli və cəsur adam idi. Xüsusilə, cahiliyyə dövründə ərəblər arasında geniş yayılmış bir adətlə – qız uşaqlarını diri-diri torpağa basdırmaqla ciddi mübarizə aparırdı. Qız atalarını bu hərəkətdən çəkindirmək üçün onlara nəsihət verir, nəticəsi olmayanda günahsız qızları xilas etmək üçün əvəz olaraq öz dəvələrini təklif edirdi. Deyilənlərə görə, 360 nəfər körpə qızı Ardı »

Bir inrandan sorushanda ki, niye Namaz qilmirsan? Deyir, men hele cavanam, 40 yashdan sonra qilacam, ay bedbext sen hardan bilirsen sabaha cixacaqsan. Meger azdi gece yati seher gozun acmiyanlar, yolda gederken avtomobil qezasinda olenler, infaxt kecirib iflic olanlar, ve s. yaxwi (NAMAZ qilmayanlar tesevvur edin ki, sabah sizin ron gununuzdu, ve siz hec utanmirsinizmi, Allahdan, Namazsiz, secdesiz kocub getmeye, ehh ne qeder ki Allah sizleri cezalandirmayib Namaza, ibadete, secdeye gelin, qorxun Allahdan qorxun! Ardı »