Haqqinda.az

Peyğəmbərimiz Məhəmməd – sallallahu aleyhi və səlləm – in bir neçə xüsusiyyətləri vardır.
1. Peyğəmbərlərin sonuncusudur.
«Lakin o, Allahın Rəsulu və Peyğəmbərlərin sonuncusudur». (əl-Əhzab 40). Peyğəmbər – sallallahu aleyhi və səlləm – Dəccal ilə əlaqəli olan hədisdə buyurur: «Mən Xatəmin –Nəbiyyinəm (Peyğəmbərlərin sonuncusuyam) və məndən sonra Peyğəmbər gəlməyəcəkdir». Başqa rəvayətdə Peyğəmbər – sallallahu aleyhi və səlləm – buyurur: «Məndən sonra Peyğəmbər yoxdur».

2. Allah onu ən yüksək məqama yüksəldib.
Ən yüksək məqam isə şəfaət məqamıdır. Peyğəmbər – sallallahu aleyhi və səlləm – orada şəfaət edəcək. «Gecənin bir vaxtı durub yalnız sənə xas olan əlavə namaz qıl. Ola bilsin ki, Rəbbin Ardı »

Ən dəyərli məclislər elm və zikr məclisləridir. Bəs Adəm övladlarının ən seçilmişi, bu ümmətin müəllimi hədisləri, öyrətməsi və isti­qamətləndirməsi ilə məclisin başında olarsa, bu hadisəni necə qiymətləndirmək olar? O, iştirak etdiyi məclisin saflığının, Peyğəm­bərin (s.ə.v.) qəlbinin təmizliyinin bir nəticəsi olaraq səhv edənin səhvini düzəldir, bilməyənə öyrədir, qəflətdə olana xəbərdarlıq edir, həmin məclisdə xeyirdən başqa heç bir şeyi qəbul etmirdi... Əgər danışan bir insanı dinləyirsə, bu vaxt qeybət edilməsini qə­bul etməz, söz gəzdirməyə və ya hər hansı bir iftiraya razı olmazdı. Buradan da Peyğəmbərin (s.ə.v.) başqalarının şərəf və ləyaqə­tini qoruduğunu görürük.

İtban ibn Malikin -radiyallahu anh- belə dediyi rəvayət edilmişdir: "Peyğəmbər (s.ə.v.) namaza Ardı »

Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm - qəlbi təmiz, bədəni təmiz, qoxusu xoş bir kimsə idi. Ətirlənməyi sevər və heç vaxt gözəl ətirdən imtina etməzdi. Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm -in gəlişi xoş qoxusundan bilinirdi (əl-Albani «SəhihulCəmi»). Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm - ona ikram edilən xoş ətirdən heç vaxt imtina etməzd (Buxari).

Misvaqlanmağı da sevərdi. Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm - buyurdu: «Əgər ümmətimə çətin olmasaydı hər namazdan qabaq onlara misvaqlanmağı əmr edərdim» (İmam Əhməd). Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm - buyurdu: «Misvaq ağzın təmizləyicisi, Rəbbin rizasını da qazanmağa səbəbdir» (Nəsai). Aişə - radıyallahu anhə -dən “Peyğəmbər Ardı »

Əbu Hureyrə (r.a) Peyğəmbərin (s.a.v) belə dediyini rəvayət edir: "Musa Adəmə qarşı sübut gətirib dedi: "Sən öz günahınla insanları Cənnətdən çıxardın və onları bədbəxt etdin?!" Adəm dedi: "Ey Musa! Allah Öz risaləsi və kəlamı ilə səni digər insanların arasından seçib. Sən Allahın məni yaratmadan öncə qədərimə yazdığı bir işə görəmi qınayırsan?". Peyğəmbər  dedi: "Adəm Musaya qalib gəldi"
(Buxari: ? 4738; Muslim: ? 2652.)

Ömər ibn əl-Xəttab (r.a) Peyğəmbərin (s.a.v) belə dediyini rəvayət edir: "Musa demişdir: Ey Rəbbim! Bizi və özünü Cənnətdən çıxaran Adəmi bizə göstər". Allah da Adəmi ona göstərdi.
Musa: "Adəm sənsən?"
Adəm: "Bəli".
Musa: "Allahın Öz ruhundan üfürdüyü, mələklərini səcdə etdirdiyi və Ardı »

Aişənin (r) fəziləti

1. Aişə (r) rəvayət edir ki, “Peyğəmbər (s) mənə: “Ey Aişə! Bu Cəbraildir. Sənə salam deyir!” – dedi. Mən də: “Ona da Allahın salamı, rəhməti və bərəkəti olsun!” – dedim. Çünki, Rəsulullah (s) mənim görmədiyimi görürdü”. (Buxari, “Kitabul-fadail əshab”, 32/109; Müslim, “Fadailus-səhabə”, 91/2447; Əbu Davud, “Ədəb”, 166/5232; ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3876; ən-Nəsai, “İşretun-nisa”, 3/7, 69).

2. Əbu Musa (r) rəvayət edir ki, “Biz, peyğəmbərin (s) səhabələri hədislərin mənalarını başa düşməkdə çətinliklərlə qarşılaşdıqda Aişəyə müraciət edərdik ki, ondan elm öyrənək” (ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3877).
3. Əbu Vail rəvayət edir ki, “Əli (r) əsgər toplamaq üçün Ammar bin Yasir və oğlu Həsəni Kufəyə göndərəndə Ammar Ardı »

1. İbn Abbas (r) rəvayət edir ki, “Rəsulullah (s) məni qucaqladı və: “Allahım, bunu dində fəqih (alim) et!” – deyə dua etdi”. Bir rəvayətdə: “Allahım, ona Kitabı öyrət!”, başqa bir rəvayətdə: “Allahım, ona hikməti öyrət!” – dediyi qeyd olunur. (Buxari, “Kita¬bul-fadail əshab”, 26/96, 97, “Kitabul-elm”, 18/17; Müslim, “Fadailus-səhabə”, 138 (2477); ət-Tirmizi, “Mənaqib”, 3823, 3824).
Abdullah bin Abbas (r) peyğəmbərin (s) əmisi oğludur. Hicrətdən 3 il əvvəl Məkkədə anadan olub. Hicrətin 68-cı ilində Taifdə vəfat etmiş, cənazə namazını Əlinin (r) oğlu Məhəmməd bin Hənəfiyyə qaldırmış və: “Bu gün islam ümmətinin böyük tərbiyəçisi ölmüşdür” – demişdir.
Peyğəmbərin etdiyi dua nəticəsində Abdullah bin Abbas (r) islami Ardı »

Əbu Bəkr Əs-Siddiqin (Allah ondan razı olsun!) xilafəti!
(Hicri: 11-13)
Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) vəfatı elan edildikdə Əbu Bəkr (Allah ondan razı olsun!) onun cənazəsinin yanına gəlib onun üzünü açdı və alnından öpdü və buyurdu: Atam anam sənə fəda olsun sən sağ olarkən və öldükdən sonra da necə gözəl insansan!. Peyğəmbəri (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) örtdükdən sonra Əbu Bəkr (Allah ondan razı olsun!) minbərə çıxıb dedi: "Sizlərdən kim Məhəmmədə ibadət edirdisə, Məhəmməd artıq ölmüşdür! Sizlərdən kim Allaha ibadət edirdisə Allah daima diridir ölməzdir!. Allah təalə buyurur: "Muhəmməd ancaq bir peyğəmbərdir. Ondan əvvəl də peyğəmbərlər Ardı »

Uca Allah buyurur:

"Sizi tək bir nəfərdən (Adəmdən) xəlq edən və onunla ünsiyyət etmək üçün özündən zövcəsini (Həvvanı) yaradan Odur. (Adəm) zövcəsi ilə yaxınlıq etdikdə o, (Həvva) yüngül bir yüklə yükləndi (hamilə oldu) və (bir müddət həmin yükü) daşıdı..."(əl-Əraf: 189).
Allah onlara saleh övlad verdikdə özlərinə verdiyi ilə əlaqədar (insanlar) Allaha bir para şəriklər qoşmağa başladılar. Allah isə Ona qoşulan şəriklərdən Ucadır!" (əl-Əraf: 189-190).

Ayədə ilk olaraq Adəm xatırlanır sonra isə insan cinsinə müraciət olunur. Burada Adəm və Həvva nəzərdə tutulmur. Şəxslər yada salındıqdan sonra insan cinsi xatırlanır. Buna bir çox ayələri misal çəkmək olar. "Biz, həqiqətən, insanı tərtəmiz palçıqdan yaratdıq. Sonra onu Ardı »