Haqqinda.az

Məşhur bir rəssam dünyanın ən gözəl rəsm əsərini çəkmək qərarına gəlir. O, əsərinin mövzusunu tapmaq üçün uzaq səyahətə çıxır. Bir meşənin içindən keçərkən nurani bir adamla qarşılaşır. Ona: “Dünyanın ən gözəl şeyi nədir?” — sualını verdikdə:“İmandır”, -cavabını alır. Rəssam yoluna davam edir. Bir kənddə toy məclisinə gəlir. İzdihamın arasından sıyrılaraq, gəlinə yaxınlaşır və eyni sualı ona da verir. “Dünyanın ən gözəl şeyi məhəbbətdir”, — cavabını alır. O, yenə yoluna davam edir. Bu dəfə müharibədən qayıdan yorğun bir əsgərlə qarşılaşır. Həmin sualın cavabını ondan da istəyir Əsgər: “Dünyanın ən gözəl şeyi sülhdür”, — deyir. Aldığı cavabları kifayət hesab edən rəssam evinə qayıdır. Ardı »

Müharibənin ən qızğın bir vaxtı idi. Yapon general ordusu düşmən ordusundan sayca az olsa da, hücuma keçməyi qərara almışdı. Üstəlik, o bu döyüşdə qalib gələcəyinə də inanırdı. Ancaq nə yazıq ki, əsgərləri hələ də bu qələbəyə şübhə ilə baxırdılar. General isə əsgərlərini bu şübhədən necə xilas edəcəyini düşünürdü. Artıq döyüş meydanına doğru üz tutmuşdular. Bir qədər getdikdən sonra yolda fasilə verdilər. Fasilədən sonra general cibindən metal bir pul çıxardı və əsgərlərinə belə dedi:

— İndi mən bu pulu havaya atacağam. Əgər pulun yazı üzü düşsə, deməli qalib gələcəyik, buna görə də, yolumuza davam edəcəyik, yox əgər şəkil üzü düşsə, deməli, məğlub Ardı »

Yaşlı bir şəxs çayın kənarında gəzərkən qiymətli bir daş tapmışdı.Səhəri gün o, bir səyyahla qarşılaşdı. Səyyah çox ac idi. Qocadan yemək üçün bir şey istədi. Qoca ona yemək vermək üçün çantasını açanda səyyah qiymətli daşı gördü. Mütləq o daşa sahib olmaq istəyirdi. Qocadan o daşı ona verməyi xahiş etdi. Qoca ona diqqətlə baxdı və heç bir tərəddüdsüz daşı götürüb səyyaha verdi.

qiymətli daş

Nəhayət, səyyahın bəxti üzünə gülmüşdü. Bunları düşünə-düşünə qocadan ayrıldı. Sevincindən qanadlanıb göylərə belə uça bilərdi. Qocanın bu hərəkətini unuda bilməyən səyyah uzun müddət bu haqqda düşündü. Bir neçə gün keçməmişdi ki, yenə həmin yerə qayıtdı.Və qocanı taparaq daşı ona Ardı »

Yaşayıram qaçırmış kimi
zamandan,herden gözüm yol
çekir fikire dalıram.Sonra
diskinib ayılıram
sanki,yuxudan."Gözlerimdeki
seni" görerler deye qorxuram.
Yene başlayır yalançı
gülüşler,zarafatlar.Bir anda adın
seslenir,başımı aşağı
salıram,gözlerimi başqa
gözlerden
qaçırıram."Gözlerimdeki seni"
görerler deye qorxuram.
Bezen çıxırsan qarşıma
istemeden de,keçirem yanından
ele bil yadam.Çevirirem üzümü
yarpaqtek essem de.Başqasını
sevirem deyib,danışıram her
kese ondan.Artıq saxta sevgi
yalanlarıma özümde
inanmışam.En çox da qaçıram
aynalı otaqlardan."Gözlerimdeki
seni" görmekden qorxuram.
Getdin heç olmasa gözlerimdeki
seni de aparsaydın.Amma sen
sadece qaçıb getmekle yetindim.
Getdin...Sessiz,sedasız,xebersiz...
Baxdım...Elacsız,meğrur,çaresiz....
Yandım...Odsuz,közsüz,ateşsiz....
Ağladım...İçimde,sakit,semirsiz...
Qaldım...
Sevgisiz,menasız,sensiz....
İndiyse....Get qayıtma dönme
geri.Baxmaram ardınca,heç
izlemerem de seni.Ağlamaram
bir daha,görsem de
gözlerini.Yanmaram yoxluğun
yıxa bilmez meni.Qalmaram
tenha ,çünki yoxluğun
destekdir .
Görmezdim,Sevmezdim,Dönmezdim.KAŞKİ.... Ardı »

Sally, kiçik qardaşı George haqqında ana və atasının danışmalarını eşitdiyi zaman yalnız səkkiz yaşında idi. Qardaşı ağır xəstə idi və onu qurtara bilmək üçün əllərindən gələn hər şeyi etmişlərdi, Georginin yalnız çox bahalı bir əməliyyatla xilas olma şansı vardı lakin bunun üçün lazımı qədər pulları yox idi. Atasının, ümidsiz bir şəkildə anasına belə pıçıldadığını eşitmişdi. «Yalnız bir möcüzə onu qurtara bilər.» Bu sözləri eşidər eşitməz, yavaşca öz otağına getdi Sally. Donuz formasındakı pul topladıqı qabı gizlədiyi yerdən çıxardaraq içindəki pulları yavaşca yerə tökərək saymağa başladı. Yanılmaya düşməmək üçün tam üç dəfə saydı pul qabindaki çıxardığı xırda pulları. Sonra hamısını cibinə Ardı »

Bir gün gözəllik və çirkinlik bir dəniz sahilində qarşılaşdılar və dedilər: “ Gəl dənizə girək!”-, Geyimlərini çıxardıb suda üzdülər.

Bir müddət sonra çirkinlik sahilə qayıdıb, gözəlliyin geyimlərinə büründü və yoluna davam etdi.

Gözəllik də dənizdən çıxdı, öz geyimlərini tapa bilmədi, amma çılpaq olmaq utandırırdı onu, çarəsiz gözəllik çirkinliyin geyimlərinə büründü və yoluna davam etdi.

O gündən bəri insanlar onları bir-birinə qarışdırırlar.
Ancaq içlərindən gözəlliyin üzünü əvvəldən görmüşləri vardır ki, geyimlərinə baxmadan tanıyırlar onu.

Və yenə çirkinliyin üzünü bilənləri vardır ki, gözlərindən tanıyırlar çirkinliyi. Ardı »

Hindli bir yaşlı usta, çırağının hər şeydən davamlı şikayət etməsindən bezmişdi. Bir gün çırağını duz almağa göndərdi. Həyatındakı hər şeydən narazı olan çıraq qayıtdıqda, yaşlı usta ona, bir ovuc duzu bir stəkan suya atıb içməsini söylədi.
Çıraq, yaşlı adamın söylədiyini etdi, amma içən kimi ağızındakıları tüpürməyə başladı.
"Dadı necədir?"- deyə soruşan yaşlı adama hirslə: "Acı" deyə cavab verdi.
Usta gülərək çırağın qolundan tutdu və çölə çıxardı. Səssizcə bir az irəlidəki gölün sahilinə apardı və çırağına bu dəfə də bir ovuc duzu gölə atıb, göldən su içməsini söylədi.
Deyiləni edən çıraq, ağızının kənarlarından axan suyu qoluyla silərkən eyni sualı soruşdu:
"Dadı necədir?"
"sərin"- deyə cavab verdi Ardı »

Hər yolun bir ədəbi vardır. Allahı sevmənin də ədəbi vardır. Dərviş, yalnız könlü geniş və ruhu səyyah bir sufi demək deyil ki!

Bağçada güllərin yanında Mövlana ilə söhbət edirdik. Mövlananı ziyarətə bir qrup filosof gəldi. Sualları olduğunu bildirdilər. Mövlana onlara məni göstərərək.
— Mənim suallarımı cavablayandan soruşun- deyə mənə həvalə etdi. Bundan sonra, gələn filosoflar üç sual soruşmaq istədiklərini bildirdilər.
— Sualların nə olduğunu soruşdum. Onlar içlərindən birini başçı seçdilər. Bütün sualları o verəcəkdi. Soruşmağa başladı:
— Allah var dediniz, amma görünməz, göstər də inanaq.
— O biri sualı da ver -dedim
— Şeytanın atəşdən yaradıldığını söyləyirsiniz, sonra da odla ona əzab ediləcək Ardı »