Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

loading...

Cabir NovruzMəhəbbətsiz necə ömür eylər insanlar

Məhəbbətsiz necə ömür eylər insanlar

Hamı laqeyd olub daş tək hamı biganəyə dönmüş,
Ürəklər bum-buz olmuş boş, soyuq bir xanəyə dönmüş,
Məhəbbət, sevgi qeyb olmuş, tamam əfsanəyə dönmüş,
Küdurət indi hakimdir, odur ki, hey axır qanlar.
Xudaya, bəs bu məhəbbətsiz necə ömür eylər insanlar…

Bəşərçin ondan özgə bir xilas yoxdur, ümid yoxdur,
Onunla bir keçən ömrə ölüm yoxdur, süqut yoxdur.
Onun ölməzliyinə həm dəlil, həm də sübut çoxdur,
Onunla göz açıb xilqət, onunla dövr edir qanlar.
Xudaya, bəs bu məhəbbətsiz necə ömür eylər insanlar…

Haçan Məcnun ilə Leyli bu eşqi badəsin içdi,
Bu bir əfsanəyə döndü, gəzib dildən-dilə düşdü.
Məhəbbətsiz min il sağ qalsa da məxluq yenə heçdir,
Eh onsuz bir müqqəvadır bütün hürriyi-qılmanlar,
Xudaya, bəs bu məhəbbətsiz necə ömür Ardı »

Cabir NovruzBir addım

Bir addım

Məhəbbətdən nifrətə yol bir addım,
Yaltaqlıqdan minnətə yol bir addım.
Gəldi-gedər bir qalağıq cahanda,
Heç fərqinə varmamışıq bir an da,
Ki, həyatdan ölümə yol bir addım,
Son mənzilə dönümə yol bir addım.
Ha gedirik, ha qaçırıq, uçuruq,
Ayın, Marsın qapısını açırıq.
Kainatın nəhayəti bilinmir,
Nə əvvəli, nə axırı görünmür.
Amma şair könlümə yol bir addım,
Könlümdəki iqlimə yol bir addım.

Anam məni bu həyata gətirdi,
Anam məni xəlq elədi, yaratdı.
Bir gün onu həmişəlik itirdim,
İblis ölüm gözlərinə kül atdı.
O həm mənə ata idi, həm ana.
Həm də mənə arxa idi, dayaqdı
Gündən-günə yüyürürəm yanına,
O heç mənə yaxın gəlmir bir addım.
Məzarından ayağa qalx bir anlıq,
Oğlun gəlib yoxmu bundan xəbərin.
Aramızda ölüm, zülmət qaranlıq,
Necə aşım bu keçilməz çəpəri.
Bu dağları ortalığa Ardı »

Cabir NovruzAman Allah, mənə qiymət verənə bax.

Aman Allah, mənə qiymət verənə bax.

Aman Allah, aman Allah,
Mənə qiymət verənə bax…
Saxla, cəfəng sözlərini
yetər, bəsdir.
Mən bilirəm nəyim yaxşı,
nəyim pisdir…
Düşmənimdir boşboğazlar,
gəvəzələr…
Mən özümə özüm mizan, tərəziyəm…
Mən bilirəm öz yaxşımı, yamanımı,
Tərifimi, nöqsanımı…
Anam haqla bələyibdir bələyimi,
Məhəbbtlə doldurubdur ürəyimi…
Ağlım bir şey kəsən gündən,
Öz-özümü zərrəbindən keçirirəm
gündən-gündə…
Çörəyimə bircə dəfə haram tikə qatmamışam…
Bir günaha batmamışam…
Hey qaçmışam xeyirimdən,
Bir yad nəfəs görməzsiniz
şerimdə…
Əlim heç vaxt batmayıbdır
nahaq qana,
Nə insana, nə heyvana
Bir yamanlıq etməmişəm…
Əyri yola getməmişəm,
Bircə qəlbə dəyməmişəm
beca yerə,
Elə bil ki, peyğəmbərəm…
Aman Allah, aman Allah,
Səhvlərimi görənə bax…
Bəsdir, yetər, kiri, dayan,
Dayan, özüm səhvlərimi sadalayım…
Ən birinci bəlam budur
şair doğub məni anam,
Hər bir şeyə inananam…
İnananam kim nə desə,
Təmiz sözə, murdar sözə…
Daim elə inanmışam,
Yalançılar tərəfindən talanmışam…
Aldadıbdır yadlar məni, dostlar məni,
İynə boyda səmimiyyət ovsunlayıb
dərhal Ardı »

Cabir NovruzDünya dollar xəstəsidir

Dünya dollar xəstəsidir

Dünya dollar xəstəsidir
hamı ona əsir-yesir.
Dərinə işləyib kökü,
O bütün qəlblərə çöküb,
Bütün vicdanları çapıb,
O dolaşır küçə-küçə, qapı-qapı
Nə dərmanı, davası var.
Ərzdə dollar davası var.
Əl boyda kağızdır özü.
Amma hamı xəstəsidir.
Səsin çatanacan bağır,
Bütün allahları çağır,
Bütün loğmanları çağır,
Bütün fələkləri səslə,
Bütün arzuları izlə,
Bütün fikirləri sapla,
Ölünü, sağı cavabda,
İblisi, şeytanı dindir,
Rumili, firəngli, hindli,
Ağlar, qaralar, sarılar,
Onun əlində yaralı,
Onun əlində oyuncaq,
Odur haqq, ədalət ancaq.
Hamı qabağında əsir,
Dünya dollar xəstəsidir.
Beynləri silkələyib,
Yeyib bütün sikkələri,
Əskinasları öldürüb,
Bü əsrin kağız qulduru.
Zaman məhvərindən dənə
Qızıl-zər davası tələ,
Onun davası səngiməz,
Dövlətlər keçib cənginə,
Şahlar qabağında rəzil,
Dünya dollar xəstəsidir.
Uğrunda tökülür qanlar,
Ölü məhv edir dirini,
Onun üstündə insanlar,
Çapırlar bir-birini.
Ucadır haqdan, Allahdan,
Bütün tamahlar quludur,
O hər cürə silahdan,
Təcavüzdən qorxuludur.
Bir göy kağızın uğrunda
Analar keçir oğlundan,
Satqınlar keçir vətəndən,
Başlar ayrılır bədəndən.
Əllər Ardı »

Cabir NovruzO bunu bəyənmir, bu onu bəyənmir

O bunu bəyənmir, bu onu bəyənmir

Neçin belə yaranıb bu yazarlar görəsən,
O bunu bəyənməyir, bu onu bəyənməyir?!
Bu ona yağdırır ki, sən beləsən, eləsən,
O biri bu birinin soyunu bəyənməyir.

Biri yaratdığını o dərəcə sevir ki,
Nə yazmışam söyləyir hamı qızıl, zər, inci.
Bir yer var irəlidə birdən onu deyir ki:- Gərək mən oturaydım mütləq orda birinci.

- O ki tamam köhnədir; təzə söyür köhnəyə,
Bu onun yasdığını, mitilini bəyənmir.
O səhnədən düşən tək, bu cumur tez səhnəyə,
Köhnə də təzəsinin stilini bəyənmir.

Biri deyir: O kimdir, mənəm sözün müridi,
Xudaya, bir-birini paxıllamaq azarı,
İçəridən məhv edib, içəridən çürüdüb,
Zaman-zaman nə qədər isdedadlı yazarı.

O buna rəqib çıxır, bu da onu daşlayır,
Bu da klassiklərin olur sənət ortağı.
Bu biri də deyir ki, Ardı »

Cabir NovruzGörməyirsən dağlar necə ağlayır

Görməyirsən dağlar necə ağlayır

Bahar günlərində dostum Əbülhəsən, sehrkar qarmonçu Aftandil, Xızı mahalının onlarla bərbad olmuş qədim yurd yerlərindən biri Xanagəh kəndini ziyarətə getdik... Gördüklərimiz uçuq evlər idi, gözəl bahar idi, ulu günəş idi, bir də bu yerləri qoyub gedən babaların nəticələri - biz idik, bir də bizimlə həsrətimiz, xəcalətimiz idi. Avtandil hündür bir çay daşı tapıb üstündə oturdu, üzünü xərabəliklərə tutub qarmonunu səsləndirməyə başladı. Ölüm sükünətinə qərq olmuş bu aləm elə bil birdən-birə cana gəldi. Elə bil əfsanələr içinə düşdüm. Axı uzun-uzadı dövrlərdən sonra ilk dəfə burada qarmon səslənirdi. Özü də səslənən adi qarmon deyil, Avtandilin qarmonu idi. Bu heyrətamiz duyğular içində mən də Ardı »

Cabir NovruzNəsimi...

Nəsimi...

Nəsimi taleyi gərəkdir mənə,
Adımı vüqarla daşımaq üçün.
Nəsimi taleyi gərəkdir mənə,
Həyatda mərdanə yaşamaq üçün.
Özümü, sözümü böyük sanmağa,
Əslimlə, nəslimlə qürurlanmağa,
Ən ağır saatda, ən çətin gündə,
Əsil qoçaqlıqla yerimək üçün.
Şairlər yanında, ərlər içində,
Başıucalıqla yerimək üçün.
Nəsimi taleyi gərəkdir mənə,
Təbrizin bağlanmış yolları kimi,
Nəsimi taleyi gərəkdir mənə,
Babəkin kəsilmiş qolları kimi,
İyirmialtıların ürəyi kimi.
Anamın ağarmış birçəyi kimi,
Kəpəzim, Şahdağım, Qoşqarım kimi,
Doğma tarım kimi, çinarım kimi,
Bu qüdrətli ölüm, bu bəxt, bu yazı,
Bu sevinc, bu kədər gərəkdir mənə.
Nəsimi taleyi, Nəsimi yası,
Doğma dilim qədər gərəkdir mənə.
Deyirəm: bu ölməz ölümə alqış,
Heç zaman basılmaz bir ordumdur o.
Əsrlər köksünə qanla yazılmış,
İlkin vəsiqəmdir, pasportumdur o.
Güclə boğazıma dirənənləri,
Şöhrətçin əl açıb dilənənləri,
Vətəndə vətənsiz yaşayanları,
Elə mənsiz, sənsiz yaşayanları,
Ölü cəsədləri, ölü canları,
İnsan Ardı »

Cabir NovruzHərb bitəcək

Hərb bitəcək

Vaxt keçəcək, dövr edəcək,
Qan-qadalı hərb bitəcək,
Yağıları qovacağıq
bu torpaqdan,
Mütləq geri alınacaq
Şuşa, Ağdam,
Mütləq geri alacağıq
Kəlbəcəri,
Laçını da,
Qarabağa bütün yollar
açılacaq.
Çəkiləcək ulu İsa bulağından
bulud, duman,
Hərb bitəcək, ağrıları
göynədəcək
zaman-zaman...
Hamımızı incidəcək, izləyəcək...
Övladları həlak olan
analarsa bu dəhşətə
dözməyəcək,
Daim elə olacaqlar
yalqız, ağlar,
Elə oğul deyə-deyə
gözlərini
yumacaqlar...
Hərb bitəcək... amma onun
üstümüzdən
getməyəcək
kölgələri...
Görən necə böyüyəcək illər ilə,
Məmələkətin yüzlər ilə, minlər ilə,
yetim-yetim
körpələri?..
Hərb bitəcək... bunu təkcə
Allah bilər,
Neyləyəcək sevdiyini
qurban verən
sevgililər?..
Qəlblərində həsrət, qübar,
Nə vaxtacan qara geyib ağlayacaq
nişanlılar?..
Hamısı da nakam-nakam qocalacaq,
qarıyacaq...
Hərb bitəcək... çox-çox qanlı
yaraları
sarıyacaq...
Tənzif, dərman götürəcək
zaman özü...
Hərb bitəcək... ağrıları
odlayacaq
sinəmizi...
Hərb bitəcək... amma heç vaxt
şəhidlərin göynəkləri
kəsməyəcək...
O məzarlar hər gün bizi intiqama
səsləyəcək,
Onlar bizi and verəcək bir
Allaha,
Aldanmasın millət daha...
Aldanmasın baxa-baxa, görə-görə,
Nə daxili, nə xarici
düşmənlərə...
Yetər bu xalq, çox inanıb,
çox allanıb,
Hərb bitəcək... amma onun
bitməyəcək
sualları...

Vaxt keçəcək, dövr ötəcək...
Qan-qadalı hərb bitəcək...
İnamım Ardı »