Haqqinda.az

Peyğəmbərin
, sahabələrinin, ənsarların arasında Əbu Muallək adlı bir kişi var idi.
O ticarətlə məşğul olurdu, özünün və başqalarının malları ilə uzaq
ölkələrə səfər edərək onları satardı. O dinpərəst və təqvalı insan idi.
Bir dəfə səfərdə ona təpədən dırnağa kimi silahlanmış quldur rast gəlir.
O ona dedi:
-Nəyin varsa qoy və mən səni öldürəcəyəm.
- Qanımı nəyə görə tökürsən? Axı sənə yalnız mənim malım lazımdır
–sahabə cavab verdi.
- O onsuzda artıq mənimdir, lakin mən səni öldürmək istəyirəm.
- Bu halda icazə ver dörd rükət namaz qılım.
- İstədiyin qədər qıl! –quldur dedi.
O dəstəmaz alıb dörd rükətli namaz qıldı. Sonuncu səcdədə Allaha dua
edərək dedi: “Ey Sevgilim! Ey Ardı »

Sual: Bir insanın qolunda döymə var. Və o, bu əməldən tövbə etmişdir. Bu insan döyməni yandırıb itirməlidir, yoxsa yox?

Cavab: Əgər döyməni itirməkdə zərər yoxdursa bunu etsin. Amma döyməni itirərkən həmin yer eybəcərləşərsə və bununla da zərər hasil olarsa bunu etməsin. Həmçinin əgər döyməni onun bədəninə uşaq olarkən vurublarsa onu pozmamaqda bir günah yoxdur. Amma döyməni özü bədəninə vurubsa bunu itirməlidir. Bu iki halın arasındakı fərqə gəlincə, birinci halda insan məcbur edilmiş, ikinci halda isə öz ixtiyarı ilə etmiş sayılır.
---------
Muhammad ibn Salih əl Useymin Ardı »

Zövcənin hüquqları:

1) Mehr.

Allah buyurur:
Qadınlarınızın mehrlərini könül xoşluğuyla verin! Əgər onlar qəlbən, öz razılıqları ilə bundan sizə bir şey bağışlasalar, onu halal olaraq, nuşcanlıqla yeyin! (4:4)

Lakin füqəha alimlərinin böyük əksəriyyətinə əsasən mehr evliliyin şərti və ya zəruri hissəsi deyildir. Əksər alimlərin razılığına əsasən əgər evlilik mehrsiz olsa belə nigah qanunidir, çünki Allah buyurur: "Yaxınlıq etmədiyiniz və mehrini təyin etmədiyiniz qadınları boşasanız, sizə heç bir günah gəlməz..." (əl-Bəqərə, 236)

Lakin əgər mehr kişi qarşısında şərt qoyulubsa, onda mehri vermək vacibdir.

2) Təminat.

Kişi qadını təmin etməyə borcludur və bu onun üçün vacibdir. O, zövcəsini yedizdirməli, geyindirməli və onu sığınacaqla təmin etməlidir. Hətta qadın varlı olsa belə, Ardı »

Yaşadığı dövrün böyük hədis hafizlərindən olan Əbu Əmr Səid Bərdəi Türküstanın Taraz (Taraz-indiki Qazaxıstanın cənubi-şərqində yerləşən şəhər. Qədim adı Taraz (Talas) olun bu şəhər 1997-ci ilə qədər Cambul adlanmışdı. ) şəhərində məskunlaşmışdı. H. 350-ci ildə (961) həcc ziyarətinə getmiş və qayıdarkən Bağdada gəlmişdi. Bağdadda Muhəmməd ibn Hibban əl-Bəsri, İsfahanda Muhəmməd ibn Yəhya ibn Mundəh (1) , Abdullah ibn Hüseyn ibn Bəhr əş-Şamati Nişapuri, Muhəmməd ibn Cə’fər əl-Kərabisi Bəlxidən hədis nəql etmişdi. Əbü’l-Həsən Əli ibn Ömər Darəqutni (918-995), Əbu Əli ibn Fudalə ər-Razi, Əhməd ibn Əbdurrəhman əş-Şirazi, Əbu Əli Hüseyn ibn Əli Bərdəi və başqaları ondan hədis dinləmiş və nəql etmişdilər. Həmçinin Ardı »

Hikmət sahibi olan bir tacirin bir
oğlu və bir qızı olur. Onlara çox
gözəl tərbiyə verir. Həmin bu
tacirin evinə hər sabah bir kişi su
gətirir. Hər dəfə də qapını su
gətirən kişi üçün tacirin
kiçikyaşlı qızı açır. Bu qız
uşaqlıqdan yaşlı adamın su
gətirməsindən xəbər tutan kimi
tez gedib qapını açardı.
Günlər keçir, aylar ötür, bir gün
tacirin oğlu ticarət üçün Şama
yollanır. Su gətirən kişi adəti üzrə
suyu gətirir, balaca qız qapını
onun üçün açır. Bir gün də
qızcığazın atası eyvanda
oturmuş halda evində baş verən
bir hadisənin şahidi olur. Su
gətirən kişi suyu qoyub getmək
istəyəndə qəribə bir hadisə baş
verir. O, qızcığazın xəbəri
olmadan onu gözlənilməz
vəziyyətdə öpüb qapıdan ayrılır.
Bu hərəkət su gətirən adam
tərəfindən həmin evə gəldiyi
müddətdə ilk atdığı Ardı »

Bir gün məşhur arif İbrahim Ədhəm hənəfi məzhəbinin banisi İmam Əbu Hənifənin dərs dеdiyi yеrə gəlir. Əbu Hənifənin şagirdləri İbrahim Ədhəmi şəriət еlmlərindən uzaq birisi sayıb ona həqarətlə baxırlar.

Amma Əbu Hənifə İbrahim Ədhəmlə çox səmimi görüşür və məclisə qatılmağa dəvət еdir, hətta onu “ağam” müraciəti ilə çağırır. İbrahim bir az İmam Əbu Hənifənin dərsində iştirak еdir, söhbətini dinləyir, sonra еhtiramla sağollaşıb gеdir. Şagirdləri Əbu Hənifəyə irad tuturlar ki, bu qədər еlmin olduğu halda, nəyə bu sufinin qarşısında təvazökarlıq еtdin? Niyə ona “ağam” dеdin, halbuki, onun görünüşündən və qiyafəsindən hеç bir ağalıq hiss olunmurdu. Əbu Hənifə cavab vеrir: “Bu zat daim Allahla Ardı »

1 - Heç bir xeyir әmәli riyakarlıq üçün әncam vermә vә (riya olmadıqda da onu) hәya üzündən tәrk etmә.
2 - Peyğəmbərdən (s) soruşdular: Hansı dostlar daha üstündür? Buyurdu: Onu yad etdikdә, sәnә kömәk edәn vә onu unutduqda sәni yad edәn. Xalqın daha pisi kimdir? Buyurdu: Yolunu azmış alim.
3 - Biz Әhli?beytin mürüvvәti bizә zülm edәnlәri әfv etmәk vә bizdәn әsirgәyәnlәrә әta etmәkdir.
4 - Özünü dәrvişliyә vuran şәxs yoxsullaşar.
5 - Sizә yaxşılıq edәnin әvәzini verin, bir şeyiniz olmasa onun yaxşı işini tә`riflәyin ki, tә`riflәmәk (dә bir növ) yaxşılıq saylır.
6 - Allah yanında ən pis adam elmi ilə əməl etməyib ondan faydalanmayan alimdir.
7 Ardı »

Sənin yolunu axtarırıq Ya Rəsulallah
Ürəklərimiz səni axtarır,
Könülümüz səni axtarır Ey Nəbi
Sənin gül ətri verən yolunu axtarırıq…


Göydəki ulduzlar sənin işığını axtarır
Ürəklərimiz Nur işığını axtarır
Ürəklərimiz sızlayır, Ya Rəsulallah
Ürəklərimiz sənin Nurlu yolunu axtarır…

Səmada Mələklər sənin yolunu axtarır
Sənin Nur qoxunu duysam,
Yuxumda sənin işığını görə bilsəm
Sənin sevgi dolu yolundan gedə bilsəm
Kaş ki Ya Rəsulallah

Ey Nəbi Sən ürəklərimizdə taxt quran,
Könülümüzün Sultanısan,
Səma səssizliyə buraxdı özünü,
Buludlarda sənin adın yazırdı…

Ey Məhəmməd deyirdi buludlar
Yer, göy Sənin adınla çalxalanır
Könüllərimiz sənə heyran,
Ürəklərimiz Eşqinlə yanır Ey Nəbi

Gəl Ey Nəbi könüllərimizə, ürəklərimizə
Yenə Nikabınla,gəl
Yolunu güllərlə təchiz etdik,
Bizi yolundan ayırma Ya Rəsulallah… Ardı »