Haqqinda.az

Elin tarixi[redaktə]
Orta çağda Cəbrayıllı Əhmədli elinin oymaqlarından biri idi. Əhmədli eli Dizaq nahiyyəsində məskunlaşmışdı. 1588-ci ildə Osmanlıların Qarabağa yürüşü zamanı Əhmədli eli sünnü olmaq nədəniylə heç yana qaçmayaraq yurdunda qaldı. Dirəniş göstərmədən osmanlı ordusuna tabe oldu.I Şah Abbas Səfəvi 1606-cı ildə Qarabağı yenidən ələ keçirəndən sonra dönüklərə divan tutulmasını əmr etdi. Əhmədli elinin başçıları cəzalandı. Qorçubaşı Allahqulu bəy Qəpanaoğlu-Qacar dönükləri talan və tarac etdi. 1615-ci ildə elin Mazandarana sürülməsinə buyruq verildi. Sürgünə şahın iki adlı-sanlı ərkanı Lətifxan bəy davatdar Qacar və Isfəndiyar bəy Ərəbgirli-Şamlı başçılıq edirdi. Əhmədli elinin əsas hissəsi sürgün ediləndən sonra oymaqlardan bəziləri yayınıb əyləşdi. Köç-düşünə ara verərək əkin-biçinlə Ardı »

Elin tarixi[redaktə]
Varsaq eli I Şah İsmayıl Səfəvinin hakimiyyətinin ilk illərində Qaraman bəyliyindən qopub ona birləşdi. Bu el çox zaman Rumlu eli ilə birlikdə köç-düş edirdi. Qızılbaşların tərkibində olarkən bu eldən birinci dərəcəli əmirlər çıxmayıb. Ardı »

Şəqaqi – Azərbaycan ellərindən biri dir. Şəqaqilər İranın Şərqi Azərbaycan (Sərab, Həştrud, Miyana), Ərdəbil (Xalxal ), Rəzavi Xorasan (Quçan) və Şimali Xorasan (Bocnurd) ostanlarında yaşayırlar. Şəqaqilər Cənubi Avropa və Türkiyədən tarixi Azərbaycan ərazilərinə köçürülüblər. Fələstin xalqının arasında çoxlu şaqaqi yaşayır ki, şiədirlər, lakin onların şəxsiyyəti ərəb olubdur. Fəthi Şəqaqi, məşhur Fələstin şəqaqilərindəndir. Şəqaqi eli, Şəkak eliynən ki, kurmanc və sünni bir eldir, qarışdırılmamalıdır. Ardı »

Tarixçə[redaktə]
Bu el neçə müxtəlif etnik- dil qruplardan ibarətdir.[1] Bəziləri bu elin təsisçisinin əsl və mənşəyin ərəb və Bəsrədən, bəziləri isə ərəb və türk qarışığı və bəlkə Xorasanın Firdovs məntəqəsindən Farsa mühacirət etmiş ərəb tayfalarının törəmələri olduqlarını bildiriblər.[1] Vladimir Minorski,"Qafqaz tarixi"(1943) kitabında baseriləri, şimali qafaqazın türk ellərinin törəmələrindən hesab edir ki Volqa və Donun verimli düzənliklərində yaşayırdılar və səfəvilər zamanı farsa mühacirət ediblər.

Oymaqlar[redaktə]
Fərhadi
Nənə Ərəb
Hüseynəhmədi, İqlidin Aspas kəndi və Sərvistanın Çahəncir kəndində, (Türk mənşəli) Ardı »

XVI yüzilliyin sonlarında yazılan, kürd tayfalarının tarix və coğrafiyasını əks etdirən və kürd tarixinin araşdırılmasında əsas mənbə rolunu oynayan "Şərəfnamə" kitabında bu gün Savuqbulaq bölgəsində geniş bir əraziyə yiyələnmiş Mükrilərin Osmanlı ərazisindəki Zül şəhəri (Şəhrəzur hazırda İraqa daxildir) ətrafında yaşayan Mükriyə tayfasına bağlı olduğu yazılır. Rəvayətə görə, Baban paşaları nəslinə mənsub Seyfəddin adlı bir şəxs Baban tayfasını və digər kürd əşirətlərini toplayıb Azərbaycandakı Dəryaz bölgəsini Çabuklu türklərindən alaraq orada məskunlaşmışdır. "Seyrüld-əkrad" müəllifinə görə də, Mükri eli XVI yüzilliyin sonlarında Osmanlı torpaqları və Quzey Mesopotamiyadakı İbn Ömər ərazisindən (indiki Suriya) Azərbaycana köç etmişlər. O yazır ki, ilk dəfə Baban nəslindən Babamir adlı Ardı »

Əmir Çoban Sulduz
Əmir Dəmirdaş Sulduz
Əmir Surğan Sulduz
Bağdad xatun Ardı »

Şeyx Hasanlılar ümumi olaraq Ələvi bir eldir. Bölgəyə görə Sünni olaraq həyatını davam etdirənlər də mövcuddur. Ardı »

Şeyx Hasan və Seyx Əhməd dədə qardaşdirlar. Türbələri Elazığ ilinin Baskil ilçəsinə (Əski Malatya) bağlı Şeyx Hasan kəndindədir. Şeyx Hasan və Şeyx Əhməd dədənin əski məzar daşında 1188 YA ALLAH KONYA yazı və ili mövcud olub bu tarixin doğummu yoxsa Haqqa yürüməmi olduğu haqqında dəqiq bir bilgi yoxdur. Bu tarixlər də İran Xorasanın Nişapur şəhərindən Malatyanın Şeyx Hasan kəndinə gəldikləri də bilinir. Əski məzar daşlarının Ələvi inanç məzar mədəniyətində çox rastlanan cikək motivləri ilə süslü olup Karakaya Barajı nədəni ilə nakil çalişmaları əsnasında itdiyi bilinir. Ardı »