Haqqinda.az

Hele ushaq iken tez-tez eshiderdim-tenha insan,tenha qelb. Mene qeribe

gelerdi,bu qeder insanin-yaxinlarin,dogmalarin ehatesinde nece

tenha olmaq olar.Bu sual indi de meni dushundurur,ancaq bu defeki cavabim

ushaqliqdakindan ferqlidir. Bu qeder insanlarin-yaxinlarin, dogmalarin

ehatesinde tenhayam men.

TENHALİQ-belke de bu sozler sene bir zaman mene oldugu kimi anlashilmaz gelir.

Tenhaliq-milyonlar ichinde bir kolgeyem men.

Eger her seher vucudun hele yuxudan tam oyanmamish qelbin-

"bir gun daha,de gorum kimin uchun achmisan bu seheri"-deyirse

bu tenhaliq deyil,bes nedir?!

Eger omrunde seni sevindirecek,yashamaq uchun zerre qeder de olsa qigilcim

verecek bir an tapa biimirsense-bu tenhaliq deyil,bes nedir?!

Gunun her saati-ister nahar, sham edende,ishleyende gozlerin uzaqlarda, qelbin

xulyalarda,heyatin boshluqdadirsa-bu tenhaliq deyil,bes nedir?!

Gunduzlerin gece olmagini,omrunu royada yashamagi arzu edirsense,bash rolu

oynamali Ardı »

Yeni ailə qurmuş cütlük, yeni bir
məhəllədəki yeni evlərinə
köçdülər. Səhər yeməyi
yeyərkən, qonşu da paltarları
asırdı. Qadın ərinə «Bax,
paltarları təmiz deyil, paltar
yumağı bilmir, bəlkə də doğru
sabundan istifadə etmir.» deyir.
Əri ona baxır, lakin heç bir söz
söyləmir yeməyinə davam edir.
Qadın, qonşusunun paltar
asdığını gördüyü hər səhər eyni
sözləri təkrar edir yoldaşına.
Bir ay sonra bir səhər,
qonşusunun paltarlarının
tərtəmiz olduğunu görən qadın
cox təəccüblə «Bax paltar
yumağı öyrəndi sonda, kim
öyrətdi görəsən?»
'Mən bu səhər bir az tez oyanıb
pəncərəmizi sildim' deyə cavab
verdi əri..
Həyatda da belə deyildirmi?
Başqalarını izləyərkən
gördüklərimiz, baxdığımız
pəncərənin nə qədər təmiz
olduğuna bağlıdır. Birini
mühakimə etməzdən əvvəl öz
vəziyyətimizə baxmaq və 'yaxşı'
olanı görməyə hazır olub
olmadığımızın fərqinə varmaq
gözəl bir fikir ola
bilər ...Pəncərələrimizi təmiz tuta
bilmək diləyi ilə. Ardı »

Kendime asik edeyim derken kendim asik oldum...

Bundan 4 yil önce kadar ben 29 yasindaydim ismim engin, mahallenin birinde yasiyorum ve ayni mahallede oturmama ragmen burcu yu hic tanimiyordum teyzemin kizinin cok yakin arkadasiydi isin tuhaf yani gercekten kücücük mahhelede bunca yil birbirimizi tanimiyorduk burcu o zamanlar 17 yasindaydi, birgün carsiya ciktim baktim kuzenim ve burcu bi cafede oturmus sohbet ediyorlardi beni görünce kuzenim selam verdi ve burcuyla bizi orda tanistirdi bir an daldim gözlerine baka kalmistimki kuzenimin sesiyle irkildim engin gel otur bi kahve ismarlayalim dedi, oturdum asagi yukari yarim saat sonra burcu artik gitmesi gerektigini söyledi ve izin istedi hava Ardı »

İndi yazacağım her şey eslinde dünen gece senin üçün beynime ,indi de oxumağın üçün bura yazıram.

Ele pis bir gece idi ki minlerle defe niye Allahım niye dedim ya. inan ilk defe hem nefes alıb hem de götüre bilmediyimi hiss etdim "nece olar" deme oldu

Bütün gece bu güne qeder düşünmediyim qeder çox düşündüm seni Allahım bu nece bir seydir dedim ya ne işim var burada menim 3 ildir yaşadığım her nöqtesinde emeyimin olduğu ev bele bu qeder xarici gelmemişdi . inan ele inandırdım ki senin olacağima



O qeder tek hiss edirem ki özümü inan dünen gece şebekelerken bele heç utanmadım çünki Ardı »

........Gonul Qapisi...........

19. əsrin böyük İngilis rəssamlarından William Holman Hun idin, bir bağçanı izah edən cədvəli London Kraliyet Akademiyasında sərgilənirdi.
Hun idin "Kainatın İşığı" adını verdiyi bu tablo gecə əlində bir fənərlə bağçada dayanan filosof görünüşlü bir adam vardı.


Adam, o biri əliylə bir qapını vurur və içəridən sanki bir cavab gözləyirmişcəsinə dayanırdı. Tablo araşdıran bir sənət tənqidçisi Hunda döndü "Gözəl bir tablo doğrusu, amma mənasını heç cür qavraya bilmədim" dedi." "Adamın vurduğu qapı heç açılmayacaqmı?

Ona qapı qolu çəkməni unutmusunuz da…"
Hunt gülümsədi. "Adam sıravi bir qapıya vurmur ki&"dedi və tablonun mənasını açıqladı.


"Bu qapı, insan ürəyini işarələyir. Ancaq içəridən Ardı »

Oglan motosikleti yuksek suretle qovur.
Qiz:yavas,men qorxuram.
Oglan:yox,bu eylencelidir.
Qiz:xahis edirem,men cox qorxuram.
Oglan:o zaman meni sevdiyini soyle.
Qiz:yaxsi,seni sevirem.saxla.
Oglan:indi meni mohkem qucaqla.
Qiz onu qucaqlayir.
Oglan:menim kaskimi cixarib ozun geye bilersen?o meni bezdirdi.
Seherisi gun qezetde: "Dunen bir motosiklet eylec tutmadigi ucun qezaya ugrayib. Motosikletde 2 nefer olub ve 1 i sag qalib."
Eslinde oglan yari yolda basa dusur ki, eylec tutmur.Amma o, istemir ki,qiz bunu bilsin.Bunun yerine o,qizdan son defe onu sevdiyini soylemesini ve qucaqlamasini xahis edir.Sonra o,qizi kaska geymeye mecbur edir ki,qiz sag qalsin ve bu onun olumu ile neticelenir. Ardı »

Təzə evlənmişdilər...Ancaq elə ilk vaxtlardan bu işin belə getməyəcəyini hiss etmişdilər.Əslində bir-birilərini çox sevirdilər.Hətta heç vaxt bir-birilərindən ayrılmayacaqlarına söz vermişdilər.Ancaq indi adi bir söz aralarında söz-söhbətin başlaması üçün kifayət idi...
Bir axşam oturub danışmağı qərara aldılar.Boşanmaq istəməsələr də,əvvəl-axır bu işi bir yoluna qoymalı idilər.
Bir xeyli danışdılar.Axırda evin kişisi:"Ağlıma bir fikir gəldi.Gəl bağda bir ağac əkək.Əgər bu ağac üç ay ərzində qurusa,boşanaq.Qurumasa,boşanm​aq fikrini birdəfəlik ağlımızdan çıxaraq.Bu üç ayda da bir-birimizdən ayrı qalaq",-dedi...Bu fikir xanımın da ağlına batdı...
Ertəsi gün gedib bir meyvə ağacı aldılar və bir yerdə bağda əkdilər.
Aradan bir ay keçdi.Bir gecə bağda qarşılaşdılar.Hər ikisinin əlində bir dolça su Ardı »

Bir başka net hikayesi

Evet derdi hep. Hiç reddetmedi ki yanlız kalanların sesini. Sana da bir söz bulunur derdi. Şimdi; kimliğinde pek bir şey kalmayanların acı hatırasını yaşıyor belki ya da belki o kimliğinden geri kalanları arıyordur ne dersiniz? ...
Bir salı akşamı, arkadaşı için bir şeyler arayandı o. Konu neydi, hatırlamıyor şu an ama, o gün ne olduysa, onu her şeyin ötesinde, bir başlangıca iteceğini de bilmiyordu tabi. Önce ne istiyordu, onu düşünmeliydi. Tabi aklındakilere bir anlam verebilirse, yapacaktı bunu. Sonra; aklına gelenlerin içinde, anlamlı olanı arayacaktı, e tabi o da varsa, olduğu yerden çıkaracaktı. En sonundaysa, yanı başında kalan Ardı »