Sevgi varmı? → Ezondan 2
ezondan 2.hikaye
tamam işte buraya kadarmış her şeye direnen benim şu zavallı bedenim artık dayanmıyor ağlamaya yorulmayan şu gözlerim artık açılmıyor konuştukça insanı mutlu eden dudaklarım artık sadece bağırmak için açılıyor arkadaşlarımın çok güzel dediği ellerimden artık kanlar akıyor yoruldum inanın çok yoruldum şu zalim dünyanın kahrını çekmek zulüm geliyor bana alışamıyorum alışamıyorum acıya senelerce çektiğimden midir bilmem alışamıyorum işkenceye yanıyor heryerim en önemlisi ise yüreğim
giderken söylediğin sözler değilde bakışların o güzel gözlerin koyuyor bana hiç böyle bakmamıştın hiç bu kadar acıtmamıştı canımı gözlerin eskiden aşkım dediğin o dudaklar şimdi nefret kusturuyor bana gecelerimi gündüzlerimi bilemiyorum artık uyumuyorumda unutuyorum seni unutuyorum Ardı »