Haqqinda.az

(verse: AiD)
Hər keçən günün sonunda, eyni səhərlərdən bəhs edəndə,
Süni günlər, solğun üzümə süni gülüşü geydirəndə.
Düşündüm səhvmi, qurulub görən daim dönən dünya,
Etdiyi fəlakətlərlə insanları söyən dünya.
Fərqi yox, pessimist, optimist mi mövzularım,
Dərin sayılan arzularım, dayazlaşdı sən gedincə.
Gözümü çox çirkin səhnələrdə qapalı saxlamışdım,
Gözüm yumulu qaranlıqda, göz yaşına büründükcə.
Qısa metraj filmlərdə baş rollar yadda qalmır,
Bunu bilirdim amma həyatımız bütöv zənn edirdim, yanıldım.
Yenə də qırıq qəlbi yeni bir sevgiliylə bərkitmək istəmişdim,
Göz yaşları yolumu kəsdi, ağladım, sevmək qırıq qəlblə necə də çətin bir iş.
Qəmli dönüş, addımlarda həvəs yoxdu(ümid yoxdu)
Saxladım özümü, son nəfəsin intizarıda məni çox sıxırdı,
Yoluma son, yoluma davam çaşıb qaldım.


(Nəqarət: Gula)
Mən həyatımı yenidən yaşamaq istədim,
Ölüm astanasında.
Mən Ardı »

(skit: PRoMete)
Mələklər bunu səmavi sevinc adlandırır, şeytanlar isə cəhənnəm əzabı, insanlar isə buna sevgi deyir. (Henrix Heyn)

(verse:PRoMete)
Bu gün yenə evimdə yarım saatlıq qonaq idin.
Cismin yanımda idi, özün isə uzaq idin.
Fikirləşirdim, səni buraxmaram uzaqlara,
Amma məni anlamırdın, sanki körpə uşaq idin.
Hisslərin yenə kontrolda, sinirlərinsə üzdə,
Mən sənə uçmaq təklif edirdim, sənsə üzmək.
İnan mənə, belə anlarda çox çətin olur,
Səni çox sevsəm də, sənin kaprizlərinə dözmək.
Yenə köçmək və rədd olmaq buralardan,
Hissləri qayıdır dərhal mənə bu anlarda.
Toxunuşlar, sanki divara yaxılmış palçıq olur,
Verdiyin qanadlarsa dönüb olur qoluma qandal.
Kəs bütün bağlarımı! Qanadsız da yaşayaram!
Sənsiz ölərəm, bilirəm, amma kim var ki əbədi?
Dərviş kimi həyatımı belimdə daşıyaram.
Olmasan bu ömürdə, yaşamağımın səbəbi.

(Nəqarət: Ardı »

(verse:PRoMete)
Bir gün uçacaq bu qaranquşlar yuvasından köçəcək gedəcək,
Hər günü eyni yaşamaqdan bezəcək,durmadan uçacaq gedəcək
Dəli şair qoyacaq bir gün qələmini kənara öz təbirincə,
Qatacaq suyuna zəhəri,danışıb özünə yalan içəcək öləcək.


(verse: PRoMete)
Rəssam kimiyəm,çəkirəm şəkilin,yağışın axan navalçalardan.
21 naxışlı xalçaçıyam,çıxarın naxışlarımı xalçalardan!
Bəxt quşum uçub qəfəsdən uzağa,bəxtim mənə hay verir məzardan.
Yolu tək getməkdən bezdim,Günəşi də seyr etməkdən uzaqdan.
Gecikən mənəm,tələsən əqrəblər,sualıma cavab verə bilən lal olmuş
Bezməli hadisələri sevməkdən deyil həyatım belə hadisələrə tuş.
Mənə nuş bu həyat,buraxın məni! Öz yolumun içində çox rahatam,
Səhra belə olsa.İlğım dolu,sağı-solu.susuz sarı qumu sovrulmuş.

(Nəqarət:PRoMete)
Bir gün uçacaq bu qaranquşlar yuvasından köçəcək gedəcək,
Hər günü eyni yaşamaqdan bezəcək,durmadan uçacaq gedəcək
Dəli şair qoyacaq bir gün qələmini kənara Ardı »

verse: PRoMete)
Günəş, parlaq səma,
Tozlu pəncərə.
Çərçivə arasından sızan şüa.
Qəribə ahəng, qəribə qamma,
Puç olmuş arzular.
Hərşey çox bəsit, mənasız dünya!
Fikirləşir ki, bəlkə toz olum
Mən də sızan şüada rəqs edim.
Amma kölgə var və görünməmək qorxusu
Ya da səs olum,
Qucaqlayım qulaqları və beyin.
Mən yazıram ki, sən eşidəndə yaşayım.
Mən bilirəm ki, sən eşitdin, mən yaşadım.
Hər sətirimdə çək nəfəs və gülümsə,
Qoy gözlərində təbəssüm görünsün.

(Nəqarət: PRoMete)
Qurtul bu cəmiyyət qəliblərindən,
Tələ sevgilər saxlayan
Paslı insan qəlblərindən!(x3)


(verse: AiD)
Əgər sən öz hökmünlə barışmağa yox desən,
Əgər sən içdə yatan arzularına qalx desən,
Əgər sən bezib bir gün bu yerləri tərk etsən,
Yenə də gülümsə, qəm itsin gözlərində
Qoy tükənsin! Xəyallarının hamısı bəsdi artıq, böyü biraz!
Həyatda uzaqlarda çox olmusan amma Ardı »

(verse: AiD)
Mən bəzən düşünürəm ki, biz həyatdan filmə baxırıq,
Yoxsa filmdən həyata, kainat çox qəribədir.
Nağıllar verir marağ ümüdsüz camaata,
Bir neçə saata sökülə bilər ömür boyu tikilən etibar qapısı.
Cənnətə yol cızanların bağlanar qapısı,
Bir günlük ferz fatihəyə qədər bağlı qapılar mənə dərd verər,
Barmağında arzuları qatla hərkəsin öz seçimi var həyatda.
Qapılar arxasındakı çapığlar, qarşı tərəfin etiraz hissləri,
Yaddaşımda qorxunc fikrilər hər yeni gün keçmişi gizlədir.
Mən bəzən fikirə gedəndə, gözlərim yol çəkəndə,
Gecə vaxtı aya baxanda, yuxulu yada ki, oyağ qalanda,
Hər beynin öz düşüncəsi, hər ürəyin sevinci, kədəri var.
Kim dünyasını dəyişmək istər, hər dünyanın öz dərdi var.

(Nəqarət PRoMete)
Çığırdım, bağırdım qapı bağlıdı, qapı bağlıdı
Əllərim uzağa qaldı qapı bağlıdı, qapı Ardı »

(verse:Qaraqan)
Kiçik daxmalarda həyatını bitirən insanlar
O dahilər doğulmamış basdırıldırar.
Zamanın ağırlığı çatladırdı dirəyləri.
Süpürüb tarixdən parçalanmış ürəyləri.(x2)

Binlar,arkalar,kvartallar,prospektlər
Şəhərin yaddaşında möhürlənmiş portretlər.
Dəyişir fəsillər ,təkrarlanan kvartretlər
Maketləşdirilmiş senarilər,parketlər bağırırdı,
Addımların altından.
Hansı mənzillərə aparır bizi bu addımlar
Eybəcər ördəylər durnalara çevrilərkən.
Həyatın qanunları yazılırdı güclülərnən.

(Nəqarət:Qaraqan)
Dur zaman yaddaşımda cavan qalım.
Yox küləy , gözyaşlarım küləydəndi
Gəl Allah hardasan mən tək qaldım
Hardasan Allah? Hardasan? Mən Tək qaldım.
Dur zaman yaddaşımda cavan qalım.
Yox küləy , ağlamıram küləydəndi
Gəl Allah hardasan mən tək qaldım
Ged Allah sən gecikdin şeytan gəldi.


(verse:Qaraqan)
Taleyin kaprizləri,Taleyin artisləri,
Sevginin tezisləri,payızın krizisləri
Və terminlərə çevrilmiş həyatım məqamları
İncilin odunuyla yandırırdı Quranları
Allahı axtarırdıq quyularda,qayalarda
Səyfələr qorxudurdu gizlənirdik yaralardan.
Ama bu sağatmırdı. Diaqnoz tənhalıq.
Biz bəzən milyonların arasında tək qalırdıq...
Sakit ol danışma! Danşma! onlar başa düşməz Ardı »

(verse: Qaraqan)
Yandır iPod`u, söndür dünyanı
Qoy bu gün bizə heç kəs mane olmasın
İcazə ver səni möhkəm qucaqlayım
Qış mahnılarında sənə soyuq olmasın
İcazə ver səni dərinə aparım
Dərinə hoparam, mən sən olaram
Və yanından keçən o özgə adamlar
Bilmirlər nə deməkdi mahnıyla yaşamaq
Mahnıya xoş gəldin, birazca darısqaldı
Ama ikimizə bəs edər iki qulaqlıq
Gözlərini yum, hər şeyi unut
Burda tək sən varsan, bir də mən varam
Bir də piano, başqa bizə nə lazım?
Axı biz azadlıq axtarırdıq, azadlıq
Rahat ol, keç içəri, sağda yataq otağı
Solda mətbəx, hə, burda da ki, nəqarət

(Nəqarət: Qaraqan)
Bu bizim mahnımız, gör necə süzülür ruhumuza bu səslər
Sözüm bitməyəcək dolmamış dünyadakı son dəftər

(verse: Qaraqan)
Həyat qəribədir, mən lap qəribəyəm
Hələ də talehdən nə Ardı »

(verse:Feck)
Hər şeyi hər zaman başlamaq çətin olur
Amma elə ki başladın birinci addım
Və hərəkət icra nəticə şirin
Yeri olmayan addımlar belə yersiz olmur
Təsadüfən təsadüf olmadığı kimi
Əlini öp ananın və de sevirəm səni sevgilinə
Bir gülün nə dəyəri var ki
Barışdıra bilirsə deməli çoxdu
Köməyi çoxdu atanın
Atdığın hər atdım imzası onun
Ölümdən qorxaraq boşa vaxt itirmə
Doğulmağımız idi əvvəli sonun
Həyat oyunu mənsəbi bilinməz çay kimidi
Kimini sahilə atır kimini balıqçı tutur
Tutumu az olan akvarium içində
Nə dalğa var nədə ki qasırğa
Sən və mən sonunu bildiyimiz bir oyunda... Ardı »