Sevgi varmı? → Heyatin Dozlulmez Olmamasi Ucn Iki Weye Aliwmaq La
Həyatın dözülməz olmaması üçün iki şeyə alışmaq lazımdır:
zamanın vurduğu yaralara və adamların ədalətsizliyinə.
Bir gün ağsaçlı müdrik qocanın yanına gözü yaşlı gənc, gözəl bir qız gəlir:
-Nə edim, mənə məsləhət verin? Mən həmişə hamıya kömək etməyə,heç kimi incitməməyə çalışıram. İnsanlara qarşı çox xeyirxaham.
Bu qədər səmimi və mehriban olmağıma baxmayaraq, hörmət və minnətdarlıq əvəzinə çox vaxt qəlbimi qırır, məni incidirlər. Mənim günahım yoxdur, bu, ədalətsizlikdir. Ağladacaq qədər ağrılıdır.
Müdrik qoca gözəl qıza baxdı və gülümsədi:
-Çılpaq soyun, şəhərin küçələrini belə gəz.
-Dəli olmusunuz? Belə halda Allah bilir başıma nə oyun gətirərlər.
Belə olduqda ağsaqqal qapını açdı, bir güzgü gətirdi, qızın önünə qoydu:
-Bax, görürsən, Ardı »