Sevgi varmı? → Balaca Bir Qızın Dilindən Həyatınəsl üzü.
Mən anamı və atamı çoox
sevirəm...
Hər uşaq sevər anasını,atasını.
Amma mən hamıdan çox
sevirəm. Çünki biz imkansız
ailəyik. Mən sizlər kimi deyiləm.
Yox,məni pis başa düşməyin.
Biz hamımız insanıq. Hamımızın
problemləri,çətinlikləri olur...
Amma mən həyata göz açdığım
andan bəri tək problemim var.
Özdə çox çirkli problemdir:
PUL...
Nə qədər balaca olsamda
gördüm onun bütün
çətinliklərini... Yadıma gəlir, bir
dəfə evdə çox az miqdarda
yemək qalmışdı. Atam da,anam
da işsz idi. Demək olar ki,borc
pul hesabına dolanırdıq. Mən
məktəbdən evə gəldim,
ayaqqabılarım cırılmışdı. Və çox
ac idim.
Anamın atama dediklərini
eşitdim. O evdə ərzaq
qalmadığını deyirdi. O an içəri
girdim.
Anam otur qızım sənə yemək
verim dedi...
Mən isə... Yox ana acmamşam
hələ,dərslərimi hazırlayım
sonra yeyərəm...
Halbuki çox acmışdım.
Tərslikdən məktəbdəki uşaqlar
ayaqqabım cırılıb deyə mənə
lağ edirdilər. Çox pis
olmuşdum...
Onlar hər dəfə yeni paltarlar
geyinirdi. Yox,paxııllıq
eləmirdim. Sadəcə Ardı »