Haqqinda.az

2Bir gün apollon thessalia'da kıyıları ağaçlarla gölgelenen peneus ırmağı kenarında, güzel genç bir kız gördü. bu güzelin adı daphne idi ve apollon görür gürmez ona aşık olmuştu. daphne ormanların derinliklerinde dolaşmaktan zevk alıyor, ay ışığında yabani hayvanları kovalamak avlamak en büyük eğlencesi idi. yalnız başına dolaşmayı çok seviyordu. dahası daphne hayatı boyunca yalnız yaşamaya yemin etmişti. erkeklerden nefret ediyordu bu yüzden evlenmeyi kesinlikle istemiyordu.

fakat apollon ona delicesine tutulmuş peşini bırakmıyordu. ormanda karşılaştıklarında tanrı apollon güzeller güzeli bu kızla konuşmak istedi ancak daphne ondan korkarak koşmaya başladı. apollon ne dediyse onu durmaya ikna edememişti, daphne korkmuştu bir kere. yorgun düşene kadar Ardı »

Birinə bağlanmaq sevgi qədər çətin deyil.Məhz buna görədə yer üzündəki bütün insanlar bu hissi yaşayır.Bağlanmaq əslində sevgiyə gedən yoldur.Bəzən insanlar bu iki hissi qarışdırırlar ancaq sevgi tamamilə bam başqa bir hissdir.İnsan sevərsə sərhədsiz sevər ancaq bağlılıq müəyyən müddətlikdə ola bilər.
Bir insanı bir başqa insana qüvvətlə bağlayan nədir? Bizə birinə niyə bağlandığımızı soruşduqlarında, 'çünki gözəl' deyirdik, 'yaraşıqlı, ağıllı, güclü, qabiliyyətli'; bir insanın sevilməsi üçün etibarlı olduğunu qəbul etdiyimiz səbəbləri söyləyirdik.
Amma bəlkədə güçsüzlüklərə, zəifliklərə, əyriliklərə bağlanırdıq.
Biz 'bağlanmağı' həmişə zirvələrə doğru bir uçuş olaraq izah etməyə çalışarkən bəlkə də bağlılıq, ölümün, dəliliyin, şübhənin, eqoizmin, rəmizi idi?

Ağıllı səbəblər taparıq hisslərimizə, amma əsl səbəb Ardı »

Səni axtarıram yağışın hər damlasında.Günəş doğarkən günəşin şəfəqlərini seyr edirəm Sənsiz.Yerin görünür yanımda.Səni axtarıram...
Bilirsənmi həyat nə qədər mənasız idi mənim üçün?! Nə vaxt səni tanıdım sanki hər şey olduğundan daha gözəl oldu,güllər daha ətirli,rəngarəng,göy üzü masmavi,aydın.Quşların səsi sanki “Yaşa!”,”Sev!” deyə səsləyirdi məni..
Hər an səninləydim.Yanımda olmadığın vaxt xəyalınla danışırdım.O belə kifayət idi mənə.Ümidim var idi.Meni sevəcəyinə ümid edirdim.Qəlbimin bir küncündə sənə qarşı olan məhəbbət alovlanır,bir küncündə isə zəif ümid çırağı közərirdi.Lakin sürmədi bu xoşbəxtlik.
Birdən hər şey büsbütün dəyişdi.Soldu bütün güllər,masmavi səma buludlarla örtüldü .Əsən fırtınalar yox etdi bütün gözəllikləri,söndürdüqəlbimdə közərən ümid çırağını.Amma sönmədi məhəbbətim daha da alovlandı-alovlandı.Artıq zərər verməyə başladı mənə.Artıq sənin Ardı »

insanı ölüme götüren imkansız aşk

ben hayatta aşk gibi birşeye inanmazdım arkadaşlarım aşık olup ayrılıp ağladıklarında çok gülerdim özelliklede karşılıksız sevenlere çok kızardım taki onunla tanışıncayadek.o öylebir insandıki anlatamam ben aşktan nefret eden aşk düşmanı kız nasıl oldu da aşık oldum bende anlamadım o benim görev yaptığım okulda öğretmendi benden büyüktü ama bu bile benim için sorun değildi .önceleri arkadaşlıkla başladı herşey klasik aşk hikayeleri gibi ama o insanın hayatımı değiştireceğini bilseydim asla konşmazdım .zaman geçtikçe sohpetler uzamaya başladı bu arda kendimi ona yakın görmeye başladım oda sürekli yanımdaydı oda bana karşı boş değildi artık aşk başlıyordu ama ALLAHkahretsin benim en yakın Ardı »

DiNLeMeLi ŞiMDiLiK

Büyükler, çocukların konuşmalarını yarım yamalak
dinlediklerinden, onların sözlerinde gizli derin anlamları kaçırırlar.

Bizim eve, karıma elbiselerin, örtülerin, çarşafların
söküklerinin dikilmesinde yardım eden bir terzi kadın gelir.
Bu kadın bize geldiği zaman küçük oğlunu da beraberinde
getirir. İşte ben, kalıcı ve derin imanın anlamını bu küçük çocuktan
öğrendim. Onunla uzun zamandan beri arkadaş olduğumdan,
bizim eve geldiğinde biraz sohbet etmeyi ihmal etmem.

Geçenlerde bana yakında güzel bir futbol tuopu alacağını söyledi.
Onu tekrar görüşümde futbol topunu alıp almadığını sordum.
Çocuk cevap verdi: "Hayır efendim, annem şimdilik
topa ayıracak paramız olmadığını söyledi."

Onun bu sözleri, durumlarının yakında düzeleceğine dair
derin inancını gösteriyordu. Ardı »

Она
стояла на
платформе вокзала и ждала
его поезд. Он должен был
приехать. Она ждала уже
час. Была зима, и она жутко замёрзла. Она приехала на
час раньше до прибытия
поезда, потому что очень
боялась опоздать. Она
ждала его возвращения
уже целых два года. И вот, наконец, он возвращается.
Сердце вырывалось из
груди, она сильно
волновалась. В армию он
уходил совсем мальчишкой,
какой он интересно стал. Говорят, война ломает
людей. Но он сильный, он
справится с ней. Она
верила, что с ним всё
хорошо. Главное что он
вернулся. Наконец то вернулся. Теперь всё будет
хорошо.
Выходя из вагона, он шарил
глазами по платформе.
Большая спортивная сумка
за всё цеплялась, и её
приходилось вечно
поправлять, но это было не важно. Сейчас он увидит её,
снова увидит, прошло
столько времени. Ardı »

varmısın 2

Saatlerdir bilgisayarın başında oturuyordu, hala bekledigi mail gelmemişti.
Silkindi. Kac saat olmuştu bilgisayar başına oturalı? İki saatten fazla olmuş, koskoca iki saat? Arkadaşları yemeğe davet etmişti, Sinan sinemaya, oda arkadaşları ise fal partisine.. Hiçbirini kabul etmemisti. Şimdi bu ücra internet cafede gelecek o maili bekliyordu. Daha ne kadar sürecekti? Kimbilir belki bugün hesabına bile girmemişti, girmeyecekti? Girse bile yazacağı daha önemli insanlar vardı belki... Belki de onun ona
önem verdigi gibi o ona önem vermiyordu? Yok canım! O da en az Sevgi kadar
değer veriyordu Sevgi'ye, yazdiğı her mesajin karşılıgı ertesi güne geliyor, hadi ertesi gün olmadı birkaç gün içinde Ardı »

BU KADAR SEVEBİLİRMİSİNİZ



Biraz uzun gibi ama kesinlikle okurken farkına varmadan bitirmiş olacaksınız...

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez.... Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler. Gençtiler, çok genç... Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda başardılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında.... Sırf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra... Ardı »