Haqqinda.az

Ay işiğinda yaziram bu setrleri sene.Kim olduğunu qarşıma ne zaman çixacağini,meni sevib sevmeyeceyini,mene neler yaşadacağini bilmeden seslenirem sene.Yanimda bu ani bölüşe bilecek birinin olmamasi ne qeder kederli olsada,xeyalimda bu ani bölüşe bilecek bir sevgilim olması o,qeder gözeldi.Belkede sende yanlizliğini bölüşecek birinin olmadiğini düsünerek bir xeyal canlandirirsan ve belke de xeyalinda sen de meni düşünürsen.Xeyallar qururam geleceye dair,yanlizliqdan uzaq xeyallar,yanimda sen varsan ellerin-ellimde baxişlarimiz bir-birimizde...Sene baxarken yaza bilmirem seni,seni yazmaq deyil yaşamaq gelir içimden.Gözlerini,gülümsemeyini yaza bileceyim söz yoxdu lügetde!Belkede hec cixmasan qarsima,sadece xeyallarimda qalar ve orda böyuyer sevgim.
"Varliğin xəyalindan gözeldir"bilirem,Seni Cox Sevirem! Ardı »

Mən səni sevərkən
Sən yanımda yox idin ki!
Mən səndən ötrü darıxarkən
Sən bilmirdin ki!
Mən səni sənsiz sevdim...
Sən yoxkən baxışların vardı
Beynimə yazmışdım
Hara baxsam oradaydılar,
Mən səni sənsiz sevdim..
Görə bilməsəm də, yuxumda idin,
Sevməsən də, ürəyimin dərinliklərində idin
Və kimsə səni oradan çıxara bilməyəcək.
Həttda sən də!

Mən səni sənsiz sevdim...
Sən olmasansa da, xəyalin vardı,
Sən olmasansa da, mahnılar vardı;
Səni xatırladan...
Sən olmasan da, hər dəqiqə ağılımda idin.
Mən səni sənsiz sevdim...
Sən olmasan da, ulduzlar vardı,
Sən olmasan da, buludlar vardı,
Sən olmasan da, günəşin batmağı vardı,
Sən olmasan da, dənizlər vardı...

Mən səni sənsiz Ardı »

Ölümlü Dünya\'da Nereye Kadar

Canan Liseli bir genç kızdı.Okuduğu okulda sabahçıydı.Lise 3lerle beraber okuyordu fakat kendisi lise 2ye gidiyordu.Canan o sene lise 3leri yeni yeni tanımaya başlamıştı.Geçen sene o deliler gibi sevdiği aşkını unutmak zorunda kalmıştı çünkü o çok sevdiği aşkı başkasıyla çıkıyordu. Artık başkasını sevmek istemiyordu. çünkü her defasında acı çekiyordu... Fakat Canan kendine verdiği bu sözü ancak 2ay tutabildi. Lise 3lerden bir çocuktan hoşlanıyordu Canan ama sevmek istemiyordu çünkü yine acı çekiceğini biliyordu. Bunu bile bile Canan ona aşık olmuştu. Daha sonra araştırdı çıktığı olup olmadığını... İşte YOKTU... Canan'ın sevdiğinin çıktığı yoktu... Sevebilirdi artık O'nu hemde deliler gibi... Yaklaşık Ardı »

Bəzən elə bir an yetişir ki, istəsəndə istəməsəndə sevdiyinə əlvida deməli olursan. Bir tək qılına belə zərər gəlməsini istəmədiyin, bir göz yaşına dünyaları yıxdığın o sevgiliyə vida etmək məcburiyyətində qalarsan. Səbəblər çoxdur..amma o an bir əhəmiyyət daşımaz.
Məcburiyyət qarşısında olduğun üçünbunu etmeliyem deyərsən və edərsən. İçin parçalanar,bütün bağlarını qopararsan həyatdan.. Amma o hər,daim içində yaşayar.. sən icazə verdiyin müddətcə..
Bəzən ona elvida deyərkən son dəfə sənə toxunmasını istəyərsən...
Boğazında düyümlensədə bir çox şey əsla oradan irəliyə gedə bilməzsən..
Əlvida deyərkən gözlərinə baxarsan uzun uzun. Əslində çox şey deyə bilərsən o an.
Amma heç bir zaman duymayacağı şəkildə, içindən qışqıraraq getmə deyərsən.
Ardı »

Sənə nifrət edirəm! Ümidlərimi aldın, xəyallarımı puç etdin. Bu nifrətə layiqsən! Məni məndən aldın, məni səndə yaşatdın və məndəki səni öldürdün! Hər şeyi öldürdün sən! Hər şeyi məhv etdin! O gözəl hisslərimi, `sənli` gələcəyimi, arzularımı, hər şeyi...Sənə nifrət edirəm! Bu nifrəti bilə - bilə, özün yaratdın. Sənə nifrət edirəm! Artıq hər gecə sənə qovuşmaq üçün dua etmək əvəzinə sənə lənə oxuyuram. Məni yenə və yenə aldatdın! Mənə öz cılızlığını, səviyyəsizliyini göstərdin sən! Özünü mənim qabağımda HEÇƏ çevirdin sən! Sənə nifrət edirəm! Əvvəllər, yadındadı, səni görən kimi gülüb, necə sevinərdim, yolunda əriyərdim mən sənin! Amma indi...İndi səni görən kimi yolumu dəyişdirirəm. Sənin Ardı »

Telefonunu söndür, Facebookunu bağla və sən anlayacaqsan nə qədər səni istəyən dostun olduğunu. Ardı »

‎''Yıxmaq, yaralamaq üçün tənqid etmək aciz və bacarıqsız insanların işidir.''

Rənglərin ustası olaraq xatırlanan böyük bir rəssamın şagirdi təhsilini tamamlamış. Böyük usta şagirdini yola salarkən, etdiyi rəsmi şəhərin ən sıxlıq meydanına qoymasını və yanına da qırmızı bir qələm buraxmasını, heqiqeten bəyənmədikləri yerlərə vurma qoymalarını xahiş edən bir yazı ilişdirməsini istəmiş. Şagird bir neçə gün sonra şəkilə baxmağa getdiyində şəkilin vurma işarələri ilə dolu olduğunu görmüş. Kədərlə ustasına getmiş. Usta rəssam şagirdinə, kədərlənməməsini və yenidən şəkilə davam etməsini təklif etmiş. Şagird rəsmi yenidən etmiş. Usta, yenə rəsmi şəhərin ən sıxlıq meydanına buraxmasını istəmiş. Lakin bu dəfə şəkilin yanına bir palitra dolusu müxtəlif Ardı »

SoNuNDa ANLaDıM!

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
kendi yolumu çizdiğimde anladım.

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.
Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım.

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış.
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.

Sevmek ile sevilmenin yolu önce kendini sevmekten geçermiş.
Neden kendine aşık olduğunu anladım.

Acı, doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden.
Neden hiç ağlamadığını anladım.

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş.
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.

Ve sevilenle ağlayamıyor, kaçıyorsan ondan, çaresizliktenmiş.
Senin acın için odamda tek başıma hıçkırıklarla ağladığımda anladım.

Bir insanı herhangi biri kırabilir Ardı »