Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

loading...

Bextiyar VahabzadəVaydır əkdiyiniz

VAYDIR ƏKDİYİNİZ
Ey cibi dolular, ürəyi boşlar,
Ey sərvət dəlisi, köhnə naxoşlar,
Ey qeyrət damarı kəsik gədalar,
Peysəri qatbaqat iddialılar,
Görən, olacaqmı sümürdüyünüz
Bu millət qanından doyan
gününüz?
İp həmən o ipdir, halqa o halqa
Köhnə yolunuzla getdiniz yenə.
Qismətə şükr edən bu yazıq
xalqa
Ümid yedirtdiniz çörək yerinə.
Sizin bir haqqınız, xalqın min
haqqı,
Yoncanı gözlədik, bitmədi yazda.
Sizin yediyiniz millətin haqqı,
İlişib qalmadı boğazınızda.
Yeyin tısqırınca, yeyin ölüncə,
Bu millət əriyib çöpə dönüncə.
Ümid yeyə-yeyə hələ gözləyir,
Bu millət götürür hər cür zilləti.
Hələ ki, dinməzcə o, ümid yeyir,
Siz də bala-bala yeyin milləti.
Millətin qanıdır sərvətin, varın,
Siz öz kefinizdə, məmləkət darda.
Gecələr çadırda ac yatanların
Payını uduzun kazinolarda.
Millətin başına çatı salanlar
Nə insaf tanıyır, nə mürvət anlar.
Gözünüz doymadı dünya
malından,
Siz ey susadıqca duz yalayanlar.
Bu qədər nəfs Ardı »

Bextiyar VahabzadəBeli,esebiyem!

Mene ''esebisen'' deyen-düz deyir,
Menim nöqsanımı demek isteyir.
Söz atdın...könlümde qopdu zelzele,
Bilmedim ne zaman çıxdım özümden.
Toxundun könlüme üstelik hele
Deyirsen,lal olum,qışqırmayım men?
Demir demirdir ki,toxunsan eger
O da cingildeyer,o da seslener.

Men ki istemerem bir ürek sına,
Esebiyem,
            çünki heyecanım var.
Hardasa bir haqqın tapdanmasına
Men döze bilmerem,isti qanım var.

Mene biganedir soyuqqanlılıq,
Her şeye öz ölçüm öz terezim var.
Senin qerezinin mene dexli yox,
Menim öz görüşüm,öz qerezim var.
De,nece od tutub alışmayım men-
Fikirsiz,mesleksiz ölü canlara?
Beli,esebiyem,
                  heç çekinmeden
Menim eqideme toxunanlara.

Dünyaya gelmişem,qanam.
Anladım,
           üreyim od tutub yanar.
Beli,esebiyem,çünki insanam
Menim nifretim var,mehebbetim var.
Quzuya da beli?
Qurda da beli?
Deyirsen,olmasın baxışım menim?
Nöqsanım budursa eger...demeli,
Ancaq naxışımdır yanlışım Ardı »

Bextiyar VahabzadəBir Qəribə Yuxugördüm...

BİR QƏRİBƏ YUXU GÖRDÜM…'
Ömür yolum- içimdəki
vuruşlarım.
Mübarizəm-talem ilə yarışlarım.
Qədərimin yazıları-alnımdakı
qırışlarım.
Kaş onları pozan ola!
Təzəsini istəyimcə yazan ola!
Tutuşmuşam, çaxmaq yoxdur
alışmağa,
Qaynayıram, təpərim yox, nə
coşmağa, nə daşmağa.
Ürəyimin sözlərini oba-oba
danışmağa
Dədə Qorqud timsalında ozan
ola,
Birqəribə yuxu gördüm,
istəyimcə yozan ola!
1977. Ardı »

Bextiyar VahabzadəSevdinse...

Sevdinse…Beş il, on beş il nedir,
Bütün ömrün boyu gözleyeceksen.
Ne boyda zülm etse sevgili sene,
Sevdinse…"her zülme döz",- deyeceksen.
Sevdinse…Kölgeye dönüb her zaman
Sen onu her yerde izleyeceksen.

Sevdinse…qem içib, derd udacaqsan,
Onu unutmağı unutacaqsan.
Zererin xeyirdir, xeyirin zerer,
Sevdinse…Günahın içinde haqsan.
Onu unutmağa çalışsan, eger.
Sen özün özünü unudacaqsan.

Sevdinse…qanqalı gül bileceksen.
Her esen yarpağa kövreleceksen.
Sevdinse…ne dünen, ne de bu günsen,
Sevdinse…hemişe sen geleceksen.
Sevdinse…bir ömrün ilk sabahısan,
Dünyanın en böyük xeyirxahısan Ardı »

Bextiyar VahabzadəBir Salama Deymedi...

Bu gün men seni gördüm,
Salam vermek istedim,
Üzünü yana tutdun
Söyle illerden beri
Qelbimizin bir duyub
bir vurduğu illeri,
Axı ne tez unuttdun????
Beş ilde gözümüzden, axan o qanlı seller,
Bir salama deymedi?
Heç üzüme baxmadan, yanımdan nece keçdin??
Sen eşqin salamını qorxuyamı deyişdin?
Yoxsa sen öz ehdine, ilqarına ağ oldun?
O qeder yaxın iken, bu qeder uzaq oldun.
Şirin gülüşlerimiz, acı feqanlarımız
Bir salama deymedi?
Qayğılı anlarımız, qayğısız anlarımız
Bir salama deymedi?
Sen neyledin, bir düşün!
Yalniz indi anladım; ah, sen daha menimçün
Elcatmaz bir çiçeksen,
Yaşanmiş günlerimtek, geri dönmeyeceksen!..
Qop ey tufan, es ey yel! Xezel olum, tökülüm Ardı »

Bextiyar VahabzadəBayraq

Torpağım üstünə
kölgələr salan
Mənim varlığımın cilası-
bayraq.
Zəfərdən doğulmuş
Göytürkdən qalan
Qurdbaşlı bayrağın balası
bayraq.
Üçrəngli bayrağın
kölgəsində mən
Qaraca torpağı vətən
görmüşəm.
Zəfər güllərini dövri-
qədimdən
Bayraq işığında bitən
görmüşəm.
Bayraq mənliyimdir,
bayraq kimliyim,
Bayraq-öz yurduma öz
hakimliyim.
Harda əcdadımın ayaq izi
var,
Bu zəfər bayrağım orda
dikəlsin.
Keçdiyi yerlərdə dağlar,
yamaclar
Onun hüzuruna salama
gəlsin.
Tarixdən qədimdir,
zamandan qoca
Mənim bayrağıma
sancılan hilal.
Aləmə nur saçdı tarix
boyunca
Məbədlər başma tac olan
hilal.
Daim ucalasan! Savas
günündə
Əsgər silahıyla səni tən
görüm.
Yalnız zəfər çalmış şəhid
önündə
Səni alqış üçün əyilən
görüm.
Aprel, 1998 Ardı »

Bextiyar VahabzadəGülüstan Poeması(1999)

GÜLÜSTAN
II Hissə
İSTİQLAL
1
Zərurət görmədim təsadüf qədər
Məqsədə yönəlir bu başsız axın.
Məndən rica etdi bir vətənsevər
Yazım davammı mən
"Gülüstan" ın.
Yazmışdım mən onu düz qırx il
qabaq.
O vaxtdan bu yana çox sular
axdı .
Arazın suyunda enib qalxaraq
Ürəkdə bəslənən arzular axdı.
Torpağa düşmədi, apardı yellər
Arzu toxumları sulara düsdü.
Yandı, pörşələndi həsrət könüllər
Yenə bu minvalla illər ötüşdü...
"Gülüstan" adicə haraydı, haydı
Qulaqlar kar olur biz qışqıranda.
Mən onu yazanda şah zamanıydı,
Başqa bir zamandır indi İranda.
Millət qarşılaşdı basqa yasaqla
Cəkdi imtahana böcək, quşları
Üsullar dəyişdi, gedən bıçaqla
Gələn, pambıq ilə kəsdi başları.
Dünya çalxalandı, sular dıruldu
Tərsinə dolandı əsrin məhvəri.
Zaman hökm elədi, vaxt hakim
oldu
Ayağa qaldırdı qul millətləri.
Qullar silahlandı qəzəbdən,
kindən
Ayıra bildilər dumandan sisi.
Qovdu ağasını məmləkətindən
Kölə Afrikanın kölə zəncisi.
Göyə dirək oldu amanım, ahım,
Halalca Ardı »

Bextiyar VahabzadəOldurme Meni

Canı sən vermədin, sən də alasan,

Ümid ver yaşayım, öldürmə məni.

Qıyma sevəninə qatil olasan,

Ümid ver yaşayım, öldürmə məni.

Ölümüm min yerə yozulacadır,

Dünyadan bir sevən azalacaqdır,

Qəbrim ürəyində qazılacaqdır,

Ümid ver yaşayım, öldürmə məni.

Məni öz əlinlə məzara vermə,

Görmək istəmirsən, heç məni görmə,

Sən Allah, bu qədər günaha girmə,

Ümid ver yaşayım, öldürmə məni.

Vallah, əllərimdə qalacaq yaxan,

Bilmirəm bu mənzil uzaqmı, yaxın?

Yaşamaq mənim də haqqımdır axı?!

Ümid ver yaşayım, öldürmə meni…

Biz xosbext olmadiq

Biz xoşbəxt olmadıq sevənlər kimi,

İndi son bahartək sızlar qəlbimiz.

Bəlkə bu dünyaya gəlmişik, gülüm,

Artıraq dünyanın həsrətini biz.

Tənə də, giley də daha əbəsdir,

Bu sirli röyadan ayrılaq gərək.

Ya sən gecikmisən, ya mən tələsdim,

İndi sevə-sevə ayrılaq gərək.

Könül gizli-gizli yanacaq indi,

Bir damla göz yaşın Ardı »