Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

loading...

Afaq ŞıxlıSən elə bilirdin

Sən elə bilirdin

Sən elə bilirdin sevmirəm səni,
Mən də istəyirdim elə biləsən.
Olub-keçənləri xatirə kimi
Bir gün yada salıb gülə biləsən.

Sən elə bilirdin sevmirəm səni
Bil ki, hər baxışım məhəbbət idi.
Üzünü yaxından görə bilməyim
Mənimçün ən böyük səadət idi.

Sən elə bilirdin sevmirəm səni,
Mən də istəyirdim məğrur dayanım.
Amma ki, yeganə sevincim idi
Səninlə bir keçən dəqiqəm, anım.

Sən elə bilirdin sevmirəm səni?
Heyif, ürəyimi aça bilmədim!
Min kəs toplayaraq cəsarətimi
Mən səni sevirəm,- demək istədim.

Bilmirdin, yazıram mən yaddaşıma
Sənin gülüşünü, sənin səsini.
Gizlicə-gizlicə sevirdim, amma
Sən elə bilirdin sevmirəm səni. Ardı »

Afaq ŞıxlıBu nə sirdir?

Bu nə sirdir?

Bu nə sirdi, dayanmadan
Hey gedirəm birnəfəsə?!
Görənlər də qibtə edir
Məndə olan bu həvəsə.
Bir dağ çayı - ömür yolum,
Maneədir sağım-solum.
Cəhd edirlər məğlub olum -
Yollarımı kəsə-kəsə.
Hər yan olsa da daş-qaya,
Fərq qoymuram günə, aya.
Arzularım gəlmir saya,
Sığışmıram dar qəfəsə.
Mən də bir tanrı quluyam,
Hamı deyir: qürurluyam.
Gərək bu adı qoruyam,
Taleyimlə bəhsə-bəhsə. Ardı »

Afaq Şıxlıİstəyirəm

İstəyirəm

Bir azacıq rahatlıq,
Səadət istəyirəm.
Ürək dolu azadlıq,
Məhəbbət istəyirəm.
Çətinlikdən keçməyə,
Özümə yol seçməyə,
Həyatı dəyişməyə
Cəsarət istəyirəm.
Var vermişəm varımdan,
Dərd udmuşam arımdan.
Əzizimdən, yarımdan
Sədaqət istəyirəm.
Sözlərimdir silahım,
Düzgünlükdür günahım.
Eşit məni, Allahım,
Ədalət istəyirəm! Ardı »

Afaq ŞıxlıHəsrət...

Həsrət...

Açıram qapını, qəlbimdə həsrət,
Həyət həmin həyət, eyvan o eyvan.
Bağça da o bağça, amma ki, heyrət!
Hər şey yad görünür baxdığım zaman.

Nənəm də qəmlidir, asta yeriyir,
Hanı o şuxluğu, o təravəti?...
Öpüb qucaqlayır, “xoş gəldin” deyir,
Ancaq qollarının yoxdur taqəti.

Gözləri yaşarır baxdıqca bizə,
Saçımı oxşayır titrək əliylə.
Dodağı altında danışır nəsə,
Baş-başa qalanda öz həsrətiylə.

Bükübdür qəddini sənin xiffətin,
Daha qalmayıbdır o abu-hava.
Sənsiz ona indi yaşamaq çətin,
Yoxluğun yamandır, baba, ay baba!

İçəri girirəm, sataşır gözüm
Sənin çarpayına, sənin kürsünə.
Güllü balınclardan tanış ətrini
Çəkirəm burnuma mən dönə-dönə.

Divar saatı da susub, işləmir,
Sənin qəlbinlə bir o da durubdur.
Nənəm də köksünü ötürüb deyir:
“Son dəfə rəhmətlik baban qurubdur”.

Basaraq bağrına: can, - deyən zaman,
Duyurdum sevginin dərinliyini.
Sənin nəvazişin doğmaydı yaman,
Özün də Ardı »

Afaq ŞıxlıBir tuzaqda

Bir tuzaqda

Sanki rol oynayıram,
Özü də heç çaşmadan.
Nə artıq demək olmaz,
Nə əskik demək olmaz.
Sərhədimi aşmadan
Bir az sağa gedirəm,
Bir az sola gedirəm.
Amma onu bilirəm -
Hamı tamam başqadır,
Mənsə tamam özgəyəm,
Hamı iş adamıdır,
Mənsə gərək gözləyəm:
Gələnləri qarşıla,
Gedənləri yola sal...
Boş sözləri alqışla,
Elə ayaq üstə qal...
Onunsa vaxtı yoxdur,
Onu buyurmaq olmaz!
Öz qayğıları çoxdur:
İşə gedir, yorulur,
Hələ ali məktəbə
Pul da verib oxuyur.

Nə olsun ki, mən ondan
İyirmi sənə öncə,
O, alkoqol əlində,
Papiros damağında
Küçələri gəzəndə,
Gecə-gündüz oxuyub
Ali məktəb bitirdim?!
Lakin necə oldusa,
Amalımı itirdim.
Mən əhli-müsəlmanam,
Gərək, dözəm, dayanam.
Kafir ayrı, mən ayrı.
Amma görəsən niyə
Qoyanda tərəziyə
Bəxtəvərlik payını
Onunku ağır gəlir.
Bəs onda yaxşı ilə
Yamanın fərqi nədir?
Budurmu mükafatım?
Yeksənəkdir həyatım...
İndi ondan geridəyəm,
Çünki mən bir yerdəyəm,
Çünki mən bir tuzaqda!
...Azadlıqsa uzaqda... Ardı »

Afaq ŞıxlıGəncliyim geri dönəydi

Gəncliyim geri dönəydi

Rəsmlərdən mənə baxan,
Gəncliyim geri dönəydi!
Birdən-birə yoxa çıxan
Gəncliyim geri dönəydi!
Gəzişəydik biz əl-ələ,
Baxışlar gələydi gülə.
Yaşlanırıq ildən-ilə,
Gəncliyim geri dönəydi!
Hanı o bahar çağımız,
Allanaydı yanağımız.
Sən olaydın qonağımız,
Gəncliyim geri dönəydi!
Mənə cizlicə baxaydın,
Qəlbimi oda yaxaydın,
Saçlarıma gül taxaydın.
Gəncliyim geri dönəydi!
Saf duyğular oyanaydı,
Aləm nura boyanaydı,
Zaman durub-dayanaydı,
Gəncliyim geri dönəydi! Ardı »

Afaq ŞıxlıBir gün gələr

Bir gün gələr

Vətənimsiz mən yarımcan gəzirəm,
Yad yollarda itirmişəm izimi.
Yana-yana bu həsrətə dözürəm,
Göstərmirəm alovumu-közümü.
Gümanım yox, bir şey gəlmir əlimdən,
Qəmim misra-misra düşür dilimdən.
Uzaq düşdüm şəhərimdən, elimdən,
Kimə deyim söhbətimi, sözümü?
Fikrim qalıb torpağında, daşında,
Yel olaydım dağlarının başında.
Sel gücü var gözlərimin yaşında,
Tükənməzdir ürəyimin dözümü.
Bir gün gələr, qürbət eldən qaçaram,
Sevincimdən qanad açıb uçaram.
Dostlarıma ürəyimi açaram,
Yad yanında sındırmaram özümü. Ardı »

Afaq ŞıxlıVaxtı var...

Vaxtı var...

Sarsılma qarşında uzun olsa yol,
Gedənin qayıdıb dönən vaxtı var!
Alışma hər sözə, dəyanətli ol!
Hər yanan ocağın sönən vaxtı var!
Bəzən ayrılırıq sevsə də ürək,
Bəzən “yox” deyirik, istəməyərək.
Bu bir həqiqətdir, anlamaq gərək,
İnsanın ağlayan, gülən vaxtı var!
Bəni-adəmin heç doymayır gözü,
Doğru olur yalnız mindən bir sözü.
Çağlayan bulağa çevirib üzü,
Zərrənin qədrini bilən vaxtı var!
Namərd at oynatsa ər meydanında,
Həyat alt-üst edər ən son anında.
Çox qılınclar qalıb paslı qınında,
Şahların taxtlardan enən vaxtı var!
Dünyada hər bir kəs verir imtahan,
Qazanmaq çətindir, itirmək asan!
Solsa ümidlərin yenə döz, dayan,
Ağacın bir bəhrə verən vaxtı var! Ardı »