Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

loading...

Mikayıl MüşviqÖyrəniş

Həyat nədir? Sual verdim özümə,
Mənasını çiçəklərdən öyrəndim.
Yaşadıqca çarpışmayı, sevməyi
Qəlbimdəki diləklərdən öyrəndim.


Bir yay aldım çıxmaq üçün şikara,
Tuş gəldim bir ahu gözlü nigarə.
Nişan alıb ox atmağı, nə çarə,
Daş ürəkli mələklərdən öyrəndim.


Sular kimi köpüklənib daşmağı,
Ellər kimi uca dağlar aşmağı,
Min bir əməl arxasınca qoşmağı
Dürlü-dürlü ürəklərdən öyrəndim.


Xəbər olsun hər tazəyə, hər gəncə:
İnsan çocuq, həyat ona əyləncə...
Mən gurultu qoparmağı ilk öncə
Alov gözlü şimşəklərdən öyrəndim.


Həyat nədir? Ölüm nədir? Boş sual!
Sevda nədir? Hicran nədir? Bir xəyal!
Mən bunların əsasını, iştə, al:
Həp çəkdiyim əməklərdən öyrəndim. Ardı »

Mikayıl MüşviqOxu Tar!

Oxu, tar, oxu tar!…
Səsindən ən lətif şerlər dinləyim,
Oxu tar, bir qadar,
Nəğməni su kimi alışan ruhuma çiləyim.
Oxu tar!
Səni kim unudar?
Ey geniş kütlənin acısı, şərbəti,
Alovlu sənəti!
Gözləri qibləyə açılan hasarlı binalar,
Dinləmiş əzəldən səsini.
Papaqlı atalar, çadralı analar,
Ötürmüş sayəndə köksünü:
Düşmüşlər gah şirin, gah acı toruna,
Sevinə-sevinə, qoruna-qoruna.
Çarparaq Çargahın divardan divara,
Yolçunu yolundan eyləmiş avara.
Çalxalanmış dərələr, təpələr,
Səs vermiş səsinə ləpələr.
Oxu tar:
fikrimdə oyansın,
Baharın, Seyidin qəzəli;
Oxu, tar, ruhlansın
Şirvanın, Gəncənin mehriban gözəli!
Damağdan düşənlər,
Ürəyi şişənlər,
İlkbahar seyrinə çıxmayan,
Özünü dağların döşünə yıxmayan
Sinəsi dağlılar,
Vəfasız bir eşqin dağınıq zülfünə bağlılar,
Dəxilin olmuşlar,
Qapında təsəlli bulmuşlar.
Zilin var, vəsətin, bəmin var;
Sənin də quşların dəmindən ayrılan
Bir özgə dəmin var.
Səni də avara eyləmiş
Dağınıq telli bir “zərəfşan”.
Onunçün Segahın danışır,
Pərişan, pərişan.
Səsini dinləmiş
Şahların, xanların sarayı;
Səninlə birlikdə Ardı »

Mikayıl MüşviqSenin Guluwlerin

Qarwimda nazlanib yene gulursen,
Bilsen guluwlerin neye benzeyir?
Men desem artiqdir,ozun bilirsen,
Lale yarpaginda wehe benzeyir.
Senin guluwlerin bir ruzgar kimi
Eserken,arzumun gulu acilir.
Gulse dodaqlarin ulduzlar kimi
Ruhuma bir serin iwiq sacilir.
Soyle,gozellerin dodaqlarindan,
Bu oynaq guluwler umulmuwmudur?
Senin her qehqehen ay kenarindan
Kecen buludmudur,ucan quwmudur?
Senin guluwlerin yaz seherinden
Hissime,fikrime sanki reng alir.
Gul ki,weirlerim guluwlerinden
Qirilmaq bilmeyen bir aheng alir.
Sen gulduyun zaman bu wad gunumde
Acilir qarwimda,canlanir bahar,
Bezen baw ucumda,bezen onumde
Wimweklerim caxar,sularim axar.
Cahan ki,solmayan bir bagca-bagdir,
Burda revamidir gulmeden olmek!
Yaziq o wexse ki,qaraqabaqdir,
Ne qeder yarawir insana gulmek! Ardı »

Mikayıl Müşviq,Yağış Yağır (

Yağış yağır, rəqs eyləyir gur damlalar,
Sıra-sıra, inci-inci nur damlalar.
Göydə iki qara bulud çatılaraq,
İldırımlar şaqqıldayır şaraq-şaraq.
Quşlar uçur yuvasına fırıl-fırıl.
Çaxnaşmada göy üzündə ildırımlar,
Bir-birinə dəydi, baxın, qaldırımlar.
Dönmələrdə durana bax, qaçana bax! Qaldırımda o balaca oğlana bax!
Öz döşündən yeni sözlər toxuyaraq.
Ayağını şappıldadır oxuyaraq.
Gülə-gülə bir qız qaçır o səkidən,
Ürəkciyi xali deyil səksəkidən,
Yanında bir gənc də qaçır,
Yağış yağır, onu açır.
Ey gənc, durma, qoltuqlamaq zamanıdır,
Təbiətin ən şux, çaqraq zamanıdır,
Yağ, yağışım, yağ, sel ol, yağ!
Sırma-sırma, tel-tel ol, yağ!
Çözül, sən ki, kölgəli bir yar saçısan,
Bağrı yanıq səhraların əlacısan.
Yağ, yağışım, sellənərək,
Sırmalanıb tellənərək!
Zümzümənlə şirin-şirin dillən, yağış,
Küçələrdə uşaq kimi vellən, yağış!
Bunlar keçər, çarpın səma köksüm kimi,
Ey ildırım, səs ver mənə, səsim kimi!
Yağ ey Ardı »

Mikayıl MüşviqSenin Gozlerin

Sənin gözlərinmi gənclik bağında,
Yoxsa nərgizlərin sayrışıb oynar?
Yoxsa çıxılmayan eşqin dağında
Ömrümün dirilik çeşməsi qaynar?

O qara gözlərin deyil parlayan,
Ulduzlar içimdə gecələrimdir.
Bəlkə də ruhuma aydınlıq yayan,
Bir sərin,ziyalı,yaz səhərimdir.

Qoy desin dünyanın el aşıqları
Bu şövqü kim mənim ruhuma yaydı,
Donardım ruhumun şən işıqları
Qəlbimin camında qırılmasaydı.

Qara qış üstümə tökər qarını
Nərgiz gözlərindən məni ayırsan.
Mənim ümidimin qapılarını
Neçin gah açırsan,gah qapayırsan?

Sənin gözlərinmi gənclik bağında,
Yoxsa nərgizlərin sayrışıb oynar?
Yoxsa çıxılmayan eşqin dağında
Ömrümün dirilik çeşməsi qaynar? Ardı »

Mikayıl MüşviqBu Gorus

Bu görüş nə acı qismətmiş bizə,
Elə bil bir kədər gölünə düşdük.
Salamsız kəlamsız durub üz-üzə,
Bir xeyli baxışla, gözlə görüşdük.

Əsdi ürək kimi ovcumda əlin,
Sən əzəl bu qədər kövrək deyildin.
Sən əzəl bu qədər mehriban, həlim,
Sən əzəl bu qədər qəşəng deyildin.

Hanı ömrümüzün ö keçən günü,
Hanı öz əhdinə ö dönük andım...
Sənin "gəl barışaq" təbəssümünü,
Mən o vaxt əl açan dilənçi sandım.

İndi dayanmışıq üz-üzə yaxın,
Təəssüf çay kimi axır aradan.
Bəlkə də vədəsiz yaxın olmağın
Cazibə gücündən tez aşır insan.

Bir eşqin dolaşıb itən yoluna
Tutma çırağını bu aləmdə sən.
Kaş elə məzara gedən yoluma
Göy Ardı »

Mikayıl MüşviqO Bulbul Negmeli Dilin Isidir.

Xeyir,horuklerin deyildir ilan
O,eski sairler soylemis yalan
Meni xeyal kimi ayaga salan
O cosgun,dalgali telin isidir.

Bunu yaxsi bilir tanis yolcular,
Ne sen gunahkarsan,ne men gunahkar.
Bu ovcu konlume vermeye qerar,
O zerif qametin,belin isidir.

Musfiqem sozumde tapilmaz yalan,
Gozundur konlumu odlara salan
Qelbimi ovlayib,canimi alan,
O bulbul negmeli dilin isidir. Ardı »

Mikayıl MüşviqSeninçün

O gün ki hicrana uğradı yolum
Qırıldı qanadım,qırıldı qolum.
Felekden bac verib,bac alan könlüm 
İndi uşaq kimi ağlar seninçün.
Gül gülü çağırır,çiçek çiçeyi,
Güler aşiqlerin qönçe dileyi.
Sen neçin yıxırsan bu şux üreyi?
Qelbimin çeşmesi çağlar seninçün. Ardı »