Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

loading...

Azerbaycan EdebiyyatindanOmUr

Bir qetre damladi,ger benzeri dunyadi omur,
Gedir goz qirpiminda,oxwari dunyadi omur.
Kimi sevdaya chekir,kimseni zinyetle yixir,
Aqili merdanchun,meqsedi davadi omur.
Bagladi gozlerini gor nece dost ashnalarin,
Var ile chekdi deme,maraqli royadir omur.
Yashadi ancaq o kes geldi qiyam etmekchun,
Derk etdi haqq yolunda,qetli -kerbeladir omur.
Ay heci dur ayaga yatmaga chox vaxt olacaq,
Bextiyar dovru qurtarmaqdadi,fenadir omur..... Ardı »

Azerbaycan EdebiyyatindanAyriliq.....

Yene bu weherde uz uze geldik
Neyleyek ayrica weherimiz yox
Belkede biz xowbext ola bilerdik..
Belkede xowbextik xeberimiz yox.

Aradan ne qeder il kecib goren.
Taniya bilmedim meni bagiwla.
Men ele bilirdim sensiz olerem.
Men sensiz olmedim meni bagiwla..

Sagimiz solumuz adamla dolu
Qol qola kiwiler qadinlar kecir.
Ozunden xebersiz omrunden min yol,
Ozunu olduren adamlar kecir..

Kecir oz qanina batan adamlar
Bir de ki qan hani?
Qan axi yoxdu..
Hami gunahkardi dunyada
Amm.....
Dunyada hec kesin gunahi yoxdu.... Ardı »

Azerbaycan Edebiyyatindan31 YAŞIN ŞERİ

Təkəm lap otuzbir rəqəmi kimi.
Yel əsir əsəbdən titrəyir qapım.
Bir stol açmışam, süfrəmin üstə
bircə qab çatışmır – mürəkkəb qabı…

Vaxt axır, otuzbir yaş damcıları
aram-aram düşür hələ üstümə.
Elə üşüyürəm, O da yoxdu ki,
gəlib ƏLLƏRİNİ sərə üstümə.

Bu köhnə kirayə evin yiyəsi
yenə «qulağını» burur saatın:
– Fikirdən neçədə ayılacaqsan,
ay oğul, neçəyə qurum saatı? Ardı »

Azerbaycan EdebiyyatindanMƏMMƏD ARAZ - ÖLÜM YAXŞILIĞİ

Yamanlıqdan yaxşılığa dönübdə
Bəzən asan körpü olur ölüm də.

Ölüm adlı bir “bələdçi” apardı onu,
Fərqi yoxdu: hava günlü buludlu...
Ömür boyu yaxşılıqdan yoxsulluğunu,
Unudulmaz pisliyini hamı unutdu.

Son məzilin son çağrışı yudu günahı,
Bu məqamda nə sual ver, nə cavab istə...
Quru səhra sahibkarı, gül-çiçək şahı
Gedən yolla o da getdi çiyinlər üstə.

(Qəmli, dalğın baxan vardı cənazəsinə,
Pis köçürsə, gərək ona bir əvəz ola.
Bəd əməllər gərək olsa yer kürəsinə,
Yaxşıların yaxşılığı görünməz olar.)

Bu dəmlərdə bir möcüzə istəyir adam:
Məzarının qapısında mərhum oyana,
Görə: ölüm sağlığını çıxarıb yaddan
Pak əllərdə gedir indi torpaq qoynuna.

Son divandan qaça bilmir pislikli pislər
Toz kimi də yapışsalar daşa divara;
Yer altında itib batır qurama izlər,
Meydan qalır yaxşılara, yaxşılıqlara:

Meydan qalır... meydan acı Ardı »

Azerbaycan EdebiyyatindanMədinə Gülgün - Tənhalıq

Yenə yağış yağdı,ildirim çaxdı,

Coşdu dalğa-dalğa çağladı dəniz,

Sahili boş gördüm,elə darıxdı

Tənhalıq dərdindən ağladı dəniz.



Tutuldu səmatək,dəyişdi rəngi,

Bir anda dənizin saçı ağardı.

Ləpələr əl açıb bir körpə təki

Elə bil arxadan bizi çağırdi.



Səslər qayalara dəydi,töküldü,

Dəniz hönkür-hönkür ağladı inan.

Qulağıma sınıq bir səda gəldi.

Məni tənha qoyub getmə,ey insan………. Ardı »

Azerbaycan EdebiyyatindanÖzümü Unudub Sevirəm Səni...

Unudar fikirdə,xəyalda təkcə
Unudmaz ürəkdən sevən-sevəni
Mən özüm özümə unut dedikcə,
Özümü unudub sevirəm səni.


Soruşmaq istəsən kimi sevirəm
Əlbətdə çətindir deyə bilmirəm
Nəzər sal cümlənin baş hərflərinə
İndi biərsənki kimi sevirəm Ardı »

Azerbaycan EdebiyyatindanƏZRAİLİN İSTEFASI

Əzrail ərz edərək söylədi: “Ey rəbbi-ənam...
Bir təbib, iştə, bu il qullarını qırdı təmam.
Mən edincə hələ bir ölməli bimarı həlak,
O alır ölməməli min nəfərin canını pak.
Verdiyin canları min-min ki, bu zalım alacaq,
De görüm, qul deyə, yahu, sənə bəs kim qalacaq?
Qoy alım canını bari, qoparım məhşərini,
Yoхsa, billah, qıracaq qullarının əksərini.
Bu təmənnamı qəbul eyləməz olsan

hala,
Kərəm et, ta əməlimdən verəyim iste’fa.
Başqa bir хidmətə nəsbən məni qıl minnətdar,
Əzrail olmağı ver işbu təbibə zinhar”. Ardı »

Azerbaycan EdebiyyatindanQanlı 20 Yanvar

Qar deyil ki, günəş vura əriyə,
Yara deyil məlhəm çəkəm giriyə.
Dağ çəkilən milyonlardan biriyəm,
Kimə acım, kimə deyim bu dərdi.
Başım üstə bayraq etdim haqqımı,
Güllə ilə sındırdılar şaqqımı,
Haqlı çıxdı əbədiyyət satqını,
Kimə acım, kimə deyim bu dərdi.

Qanadlandı ölüm yüklü güllələr,
Sinəmizdə çiçək açdı lalələr,
Yaddan çıxmaz o gecəki nalələr,
Kimə acım, kimə deyim bu dərdi.

Topladılar yüz dərənin suyunu,
Doldursunlar suya həsrət quyunu,
Başımıza açdılar min oyunu,
Kimə acım, kimə deyim bu dərdi.

Cana gəlir dünya mənim odumdan,
Xəbəri yox taleyimdən, adımdan.
Sıxılmaqdan adım çıxır yadımdan,
Kimə acım, kimə deyim bu dərdi.

Tumarlanır bostanıma daş atan,
Addımını əyri atan, çaş atan,
O, silahlı, mən əlimdə quşatan,
Kimə acım, kimə deyim bu dərdi.

Yurd yolunda min qurbanlıq baş durub,
Hər addımda tarixləşən daş Ardı »