Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

loading...

Nuranə NurYoltanımaz

Yoltanımaz

Hər gün ürəyimdən keçən
Bircə dəfə bilmədi ki,
Hardan keçir.
Yeyib, bitirib içimi
Susayıb o,
Gözlərimin nurunu içir.
Addım səsləridir bu döyüntülər
Bir yoldu bir yolçu
yola nabələd.
Yəqin ki, yolunu azacaq əlbət,
Ürəyim onunçün geniş bir ölkə.
Bəs niyə qərarı tutmur bu yerdə
Başqa ürəklərə tələsir bəlkə?
Yaman nigaram, bilmirəm nədən
Keçirik yenə də, səndən xəbərsiz
Mən sizin küçədən,
Sən ürəyimdən. Ardı »

Nuranə NurUnut.....

Unut.....

Əyri tutmusan əllərində həyatı
Keçmişinlə gələcəyin qarışıb bir-birinə.
Iç-içə keçirdiyin səbəblərdi bəlkə əlini əyən?
Unutma ki,
hər səbəb olacağa bir işarədir.
Heç bitməsin deyə başlamamaq isə,
Səbəb deyil,
bəlkə də çarədir.
Sən –öz içində,
bəzən yaralarının məlhəmi olan,
bəzən yarana duz basan
və bir nəfəsə söndürə bilmədiyin
sevgin qədərsən.
Bəzən sənə elə gəlirmi ki,
içindəki sadəcə qabığını dəyişən ilandır ?
Elədirsə,
o hiss sənin doğmandır,
o hiss sənin özündür.
Içində hava xoşdursa,
Unut hansı mövsümdür. Ardı »

Nuranə NurÇərpələng...

Çərpələng...

Gözlərim hələ də,
uşaqkən uçurtduğum çərpələngi axtarır göylərdə.
Bəlkə də hardasa,
hansısa buludun üstündə yaşayır hələ də...
Bəlkə, bulud da o vaxtdan ağlamır onun xətrinə.
Günlərdən bu gün deyildi onda,
tumurcuq hisslərim hələ açılmamışdı.
Bilmirdim,
hər mələyin qorumağa bəndəsi olduğunu.
Əllərimi də uçurmuşdum göylərə,
körpə əllərimi...
O gündən hər üfüqə dalanda
əllərim əl yelləyir mənə.
Siz heç,
birini vuraraq ona vuruldunuzmu?
Yoxsa siz də mənim kimi...
Ehh...
Vurmaq üçün mənə əllərim gərək olmadı. Ardı »

Nuranə NurYaraşmır...

Yaraşmır...

Bir bardaq susamaq
Bir pay acmaq imiş sevmək.
Bir qucaq yalan imiş,demək
Sevgili bildiyimiz.
Adambaşına bir ömür,
adambaşına bir sevgi,
adambaşına bir həsrət…
Həsrətin mənə bir ömür borcu var.
Sevdiyimizi sanıb,
bosuna qorxmuşuq ayrılıqlardan.
Qorxmaga dəyməzmiş.
Yaşadıgımızı sanıb,
ölümdən qorxduğumuz kimi.
Bu sevgiye heç əlvida da yaraşmır
boş evlərə yaraşmadığı kim Ardı »

Nuranə NurMənə tanışdı....

Mənə tanışdı....

Tanışdı mənə bu gedişin.
Fürsət bildiyin zamanları
boşuna keçirdiyinin fərqində olunca
vermişdin bu getmək qərarını.
Ürək döyüntülərin heca-heca
keşkələrə bölünüb vurunca
anlamışdın əslində getmək istəmədiyini.
Tanışdı mənə bu gedişin,
Aparacaqsan getdiyin yerlərə
geridə buraxdığını sandığın hər şeyi.
Xatirələrini belə,
Sevdiyin bir cüt gözə əmanət edə bilməyib
götürəcəksən özünlə.
Həyatı yenidən öyrənməyə zamanın qalmamış
deyə düşünərək
Gözləmək çətindir, yoxsa darıxmaq
sualına daha cavab axtarmayacaqsan.
Tanışdı mənə bu gedişin
Olan, bitən hər şeyin
və elə bu gedişin də sonuna
gözlə görünməyən nöqtə qoymusan əslində. Ardı »

Nuranə NurGünəşdən öncə..

Günəşdən öncə..

Kiçik həyəcanlarla başlayır
bütün böyük eşqlər.
Ilk baxışın alovu yandırarkən qəlbini
Ovuclarına doldurub içdiyin su kimi
dadlıdır həyat.

Xəyalların boya-başa çatıb
Xatirələrə çevriləndə başlayır bütün acıların.
Hər nəfəsinin axırına gedib qayıtmaq
Uzaq bir səfərə çıxmaqdı onsuz.
Onunla keçirdiyin ömrü
Bütün tanıdığın həzzlərdən çələng düzəldib
Qoymaq istəyirsən başına tac əvəzi.
Bəzən üsyan etsən də yalqızlığına
Onu da sevirsən,
məhs o tərk etdi deyə,
ona aid olduğu üçün təkcə.
Hər səhər gözünü açanda yenə
Onu görəcəksən Günəşdən öncə Ardı »

Nuranə NurYamaq...

Yamaq...

Bir bağlı qapı arxasına söykənib,
Yamağı sökülmüş həyatıma
yeni yamaq vururam.
Tikişlərin gözəlliyinə-
yəni uydurduğum yalanların saflığına
ən çox özüm inanıram.
Mənə ümüd olanlar
hər gün ümüdlərinin yerini dəyişirlər
axşamdan-sabaha
sabahdan-axşama.
Öz eyibinə kor olan hamı kimi
baxıram mən də olanlara.
Dualarıma güvənib,
Günahlarıma sığınıram.
Xəyallarım bir-birinə dost,
Düşüncələrim düşmən olub,
savaşmaqdan yorulmayan.
Bütün bağlı qapılardan keçə bilən
bir zaman var hərəkəti duyulmayan.
Özüylə çox şey daşıyır ,
Kim bilir nələr çəkir,
necə yaşıyır?
Bəlkə ölüm də özünə ölüm istəyir o an.
Bağlı qapı arxasına söykənib
yamağı sökülmüş həyatıma
yeni yamaq vururam.
Yaşamadığım hisslərim bağışlasın məni. Ardı »

Nuranə NurQısqanmadığım tələbə qızlar

Qısqanmadığım tələbə qızlar

Gülüşünə nə oldu?
Məndən oğurlayan kimi,
Harda itirdin?
Nəyə satdın?
O qiymət qoya bilmədiyim təbəssümünü.
Bulud-bulud keçdi üzündən
Duman baxışların.
Düşdü gözlərindən
Günəş bildiyim ulduzlar.
Tutdu demək,
hələ boşalmamış yerimi
səni heç qısqanmadığım tələbə qızlar. Ardı »