Haqqinda.az

Meni gözel xatırlaMeni gözel xatırlaBunlar son misralarFerz et ki, bir külek idim, esib keçdim heyatındanYa da bir yağmur, sel oldum çöllerdeSonra torpaq çekdi suyu canınaYox olub getdim, belke röya idim seninçünOyandın ve men bitdimMeni gözel xatırla! Çünki sevdim senin men, her şeyiniSene sirdaş oldum, dost oldumQoynunda ağladımÜzüne vurmadım heç bir nöqsanını Meni üzdün qınamadımAlışmışdım vefasızlığa, el oldun aldırmadımMeni gözel xatırla!Sehifelerce mektub buraxdım sene Şerler yazdım her gece çoxunu oxutmadımSaxladım günahını, savabını içimde, sessizce getdimSenden evvelkiler kimi sende başa düşmedinMeni gözel xatırla!Sene unudulmaz geceler buraxdımSene en yorğun sabahlarGülüşümü, gözlerimi, sonra sesimi buraxdımSöylenmemiş ”Salamlar” buraxdım her künce“Vidalar” buraxdım dayanacaqlaraNe axtararsan bir sevdanın içindeArtıqlamasıyla Ardı »

Yeni Ev

Eve yeni taşınmıştık. Odamda tek başıma yatıyordum. Telefondan müzik dinliyordum.Müziğin hepsini ezberlemiştim , 3. dinleyişimde hiç beklemediğim bir ses çıktı. " Bu ev benim" diyordu. O gece yattığımda bir adam rüyamda gördüm.Adam bana " Burası benim evim" diyordu. Adam 40 yaşlarındaydı.Ben bu konuyu araştırmak için apartmanın sorumlusuna gittim. Burada eskiden 40 yaşlarında ölen bir adam yaşıyormuş. Adamın eşi bu evin yıkılmasına izin vermemiş.Belediye yıkılmasını isteyince kadın inkâr etmiş ve o günden sonra kadını birdaha gören olmamış.Apartmanın sorumlusu bu adamın yaşarken kasap dükkanında çalıştığını söyledi. Ama kimse onun kasap dükkanının yerini bilmiyormuş.Akşam oldu,yemek yedim ve balkona çıktım.Aşağı baktığımda 40 yaşlarında Ardı »

Qoca adam, çətinliklə zənbildə daşıdığı südü çadır dirəkləri arasından keçirməyə çalışarkən:
-Süüd ...!, deyə qışqırırdı.
Qoca, hələ sözünü tamamlamamışdı ki, çadırından çıxan hirsli bir adam:
-Sən deyəsən ağlını itirmisən!-deyə qışqırdı. Biz yaralılarımızla məşğul olarkən, sən pul qazanma sevdasındasan.
Yaşlı adamın gözləri dolmuşdu. Yumşaq bir səslə:
-Bu zəlzələdə dörd nəvəmi itirdim övladım, dedi. Onların içdikiləri südü digər balalarımıza hədiyyə etmək istəyirdim,səhv etmişəm?!
Bu olmuş hadisəni danışanlar, " qoca adama qışqıran o adamın ağlayışını və ona sarılaraq üzr diləyişini heç unutmarıq " deyirlər… Ardı »

Əsl sevgi qarşındakını gözlərinə baxanda gözünün
bəbəklərindən çıxan qığılcım notları yekə hərflərlə
deyir SƏNİ SEVİRƏM....Bunu onun dodaqlarındakı
gizli təbəssüm təsdiqləyir....Yanaqlardakı həfif
qızartı aha elədir elədir düz deyir o səni sevir
deyir...
Qaşların həyəcanla dartılması, kipriklərin
yavaşcana bir-birinə dəyib bu gözəl sözləri
alqışlaması da rəylərə qoşulur....
Aralananda beş addım atdıqdan sonra ürəyin - di
dön baxdaa...
Bax axıı arxanca baxır deməsi...
Beynə gələn siqnal heç hüsablamadan boyuna əmr
eləməsi ki, di dön dönnn...
Boyunun qeyri-ixtiyari geri dönməsi və hələdə
arxada sənə baxdığını görüb yenidən qarşıya
baxması....
Bundan həzz alarcasına ürəkdən gələn kövrəkliyin
birbaşa gözlərə əks olunması təsirlənmiş
dodaqların yenidən dartılıb şıltaq bir təbəssüm
etməsi...Hətta bu təbəssümü özündən
gizlədirmişcəsinə dişlərlə alt dodağı dişləyərək
kamuflyaja salmasıdır...Əllərin həyəcandan
tərləməsidir Əsil sevgi...
Əsil sevgini dilə gətirməyə heç ehtiyac yoxdur....
Əsil sevgini Ardı »

vefasızıma

ateş birgün suyu görmüş yüce dağların ardında, sevdalanmış onun deli dalgalarına, hırçın hırçın kayalara vuruşuna, yüreğindeki duruluğa... Demişki suya: gel sevdalım ol... su dayanamamış ateşin gözlerinde ki sıcaklığa, al demiş yüreğim sana armağan... sarılmış atşli su birbirlerine, sıkıca kopmamacasına... zamanla su buhar Olmaya başlamış, ya aşkı! baştan alınlarına yazılmış kaderide yüreğinde ki kederide alıp gitmiş uzak diyarlara su... ateş kızmış ateş yakmış ormanların aramış suyu diyarlar boyu günler boyu geceler boyu bir gün gelmiş suya varmış yolu. bakmış o duru gözlerine suyun, biraz kırgın biraz hırçın. ve o an anlamış : aşkın bazen gitmek olduğunu, ama gitmenin yitirmek olmadığını... ateş durmuş, Ardı »

Əsgərim mənim, canım mənim, həyatım. Nəfəsim. Bədənimdə dayanmadan axan qanım. Ruhum mənim, çox uzaqlardasan…
Çox əzablardasan…çox soyuqlardasan…çox yağışlardasan..
Kaş sənin o əzablarını mən çəkərdim, o soyuqları mən hiss edərdim, o yağışlarda mən islanardım.
Əsgərim mənim, darıxmıram sənsiz..ÖLÜRƏM. Ürəyim parça parça, yaralı yaralı səni axtarır…Sənə oxşar üzlər axtarır, səsinə oxşar səslər. gözlərini axtarır…məni qoruyan əllərini axtarır…axtarır amma tapmır..şəklinə baxmaqdan da yoruldum…çünki əlimi bədəninə vurub, istiliyini hiss edə bilmirəm.qulağımı sinənə qoyub, ürəyinin döyüntüsünü eşidə bilmirəm..
Ruhum mənim, sənsizlik məni çox incidir..ürəyim elə ağırlaşıb..gözlərim elə yaşarıb. Əllərim soyuyub, sevincim isə yox olub.
Sonuncu dəfə səni görməyim yadıma düşür..düz 1 il öncə..gözlərin dolmuşdu, amma ağlamadın, "sənə sağ salamat Ardı »

bitanecik sevdam

meraba nasılsınız umarım hepiniz iyisinizdir yıl 2005 genç adam temmuzun altıında askere gitti acemiliği ğini bitirdi geldi izne geri gitti 4 ay gibi br zaman geçmiştiki genç adam asker arkadaşına cep telefonu lazım diye verdi ertesi gün geri aldı ve o an herşeyin başlangicı hayatının değiştiği dakikalar hatta saniyeler oldu telefonu alır ve beş dakika sonra bir mesaj geldi bir bayandan geldiği belli idi genç adam yanlışlık var diye bayana telefon açtı hanımefendi yanlış kişiye mesaj gönderdiniz dedi karşıdaki bayan ise arkadaşım sen manyakmısın yıoksa salakmı ben mesaj göndediğim numarayı yanlış yazacak kadar aptal değilim dedi genç asker aldığı yanıtla Ardı »

Sən…başıma gələn ən gözəl şey idin... Çətin oldu ayrılmaq və bu qərarı düşünüb qərar vermək… İlk günlər həyatıma küsüb otururdum evdə, insanlarla ünsiyyət qurmaqda çətinlik çəkirdim, danışmırdım, gülmürdüm… Sonralar alışdım sənsizliyə, getdikcə qəbul etdim tənhalığımı… Nəticədə sənsiz davam etməliydim həyata… “Yaşamağa” çalışırdım... Bir ara çox cəhd etdim gülməyə…ama o qədər qondurmuşdum ki saxta təbəssümü üzümə artıq əl çəkmirdi,istəsəm də əl çəkmirdi… Həyat düyümlənmişdi boğazımda,qurtum-qurtum gilələnirdi zaman keçdikcə…Zaman yaraları sağaldır…inanmıram bu sözə…zaman heç nəyi sağaltmır, köz tutur yaralar…və bir gün ən kiçik toxunuşla qanayır o yara… intihara sürükləyəcək qədər qanayır...
Dünən yenə sən gəldin ağlıma… Oturdum sakitcə səni düşünməyə başladım,düşündüm, düşündüm…nəhayət yoruldum ağlamaq Ardı »