Sevgi varmı? → OYRENDIM...
Sonsuz bir qaranlığın içindən doğuldum, işığı gördum, qorxdum.
Ağladım. Zamanla işıqda yaşamağı öyrəndim.
Qaranlığı gördüm, qorxdum. Gün gəldi sonsuz qaranlığa yola saldım sevdiklərimi...
Ağladım...
Yaşamağı öyrəndim. Doğumun, həyatın bitməyə başladığı an olduğunu;
aradakı bölümün, ölümdən oğurlanan zamanlar olduğunu öyrəndim.
Zamanı öyrəndim. Yarışdım onunla... Zamanla
yarışılmayacağını, zamanla barışılmayacağını zamanla da öyrəndim...
İnsanı öyrəndim. Sonra insanların arasında yaxşıların
və pislərin olduğunu... Sonra da hər insanın içində yaxşılıq və pisliyin olduğunu öyrəndim.
Sevməyi öyrəndim. Sonra güvənməyi... Sonra da güvənin sevgidən
daha qalıcı olduğunu, sevginin güvənin sağlam çiyinləri üzərində qurulduğunu öyrəndim.
İnsanın bədənini öyrəndim. Sonra bədənin altında bir ruh olduğunu...
sonra da ruhun əslində bədənin üzərində olduğunu öyrəndim...
Kainatı öyrəndim. Ardı »