Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

Azeərbaycan ƏsərləriAbdulla Şaiq-Mektub Yetişmedi

Mektub yetişmedi
Abdulla Şaiq

Qışın dondurucu bir günü idi.
Soyuq qılınc kimi kəsirdi. Göylər matəmlilər kimi, qara çarşaba bürünmüş, dağlar, çöllər ağ kəfənlə örtülmüşdü.
Küçələrdə koma-koma duran qarlar üzərində qarğalar qorxaq baxışlarla gəzinirdi.
Qalın palto, isti paltar geyinmiş adamlar bəzəkli və isti mənzillərindən çıxıb piyada, ya arabalar içində rahat-rahat küçələrdən keçirdilər.
Bu dondurucu qış, bu sərt soyuq onlar üçün əyləncədən başqa bir şey deyildi.
Dünyada bütün səfalət və fəlakət yalnız insanlığın yoxsul qisminə nəsib imiş!
Qurban Şeytanbazar ucunda məktub yazan həmşəhərlisi Molla Fərzəlinin yanında oturmuş, soyuqdan əlləri, üzü bozarmış, bir əli ilə köhnə və yırtıq paltarının açıq yaxasını tutaraq, o biri əli ilə də ayaqlarına Ardı »

Azeərbaycan ƏsərləriAnar - Mən, Sən, O Və Telefon

M Ə N , S Ə N , O V Ə T E L E F O N

Telefon nömrələri
Oxşamaz bir-birinə
amma hamısında
insan səsi...
...pis günlər
oxşamaz bir-birinə
birində özün susarsan,
birində telefon.

Vaqif Vəkilov

Dünən sənin telefonun öldü. Ölən yalnız adamlar olmur ki... Telefon nömrələri də ölür. Ömrün boyu çox rəqəmləri unudacaqsan: paoportunun nömrəsini, axırıcı işində aldığın maaşını, dostunun avtomobilinin nömrəsini, aya qədər olan məsafəni, yaşadığın şəhərin əhalisinin sayını. Başqa rəqəmləri. Hamısını unudacaqsan. Bircə bu beş rəqəmdən savayı. Bu beş rəqəm, özü də məhz bu ardıcıllıqda səninçün ən əziz hədiyyə idi. Ardı »

Azeərbaycan ƏsərləriAnar - Qırmızı Limuzin

Q I R M I Z I L İ M U Z İ N

Yeddi təpəli şəhrimdə
İtirdim qönçə gülümü
Nə də düşünmək ölümü
Nə ölümdən qorxmaq ayıb.
Nazim Hikmət

O, qəfilcən dayandı. Ətrafa boylandı. Buralar ona həm tanış gəlirdi, həm də bu dar küçəni sanki ilk dəfə görürdü. Bir ya ikimərtəbəli evlər, səliqəsiz həyətlərin qarışıq qoxuları, sal divara dirənən kor dalan. O, ya sanki çox uzaqlarda qalmış xəyal kimi, ilğım kimi, süzülüb nazilmiş xatirələr kimi, bulanıq yuxu kimi qeyri-müəyyən bir aləmi andırırdı. Uşaqlığının anımlarıydımı bu?

Yox, uşaqlığı bu məhəllədə keçməmişdi. Bəlkə haçansa, çox illər qabaq buralara kimsə qonaq gəlibmiş, bəlkə bu evlərin birində Ardı »

Azeərbaycan ƏsərləriAnar - Mütləq Görüşərik

« M U H A K K A K G Ö R Ü Ş Ü R Ü Z - M Ü T L Ə Q G Ö R Ü Ş Ə R İ K»

İlk gənclik illərindən qiyabi sevdiyim Türkiyəni ora səfərlərim nəticəsində daha yaxından tanıdım və 93-cü ildə İstanbulda yeddi ay yaşadıqdan sonra bu ölkəni, bu xalqı daha çox sevdim. Bir çox dəyərli insanlarla tanış oldum. Onların Azərbaycandakı faciəvi hadisələrə, Qarabağ müsibətinə necə də ürəkdən yandıqlarını, bizə hər cür yardım göstərmək arzusuyla çırpındıqlarının şahidi oldum.

Türkiyəni ikinci vətənim sayıram.

Birinci Ardı »

Azeərbaycan ƏsərləriNecefbey Vezirov-daldan Atilan Dash Topuga Deyer

Necefbey Vezirov.daldan atilan dash topuga deyer
Ə b d ü r r ə h m a n bəy – əlli iki yaşında, çinovnik, qulluqdan çıxmış.
X ı r d a xanım – onun övrəti
S ə k i n ə xanım – onların qızı, on səkkiz yaşında
Ə b d ü r rəhim – nökər
P ə r i – qarabaş
N u r c a h a n – aralıq övrəti
H е y d ə r ə l i – Dərviş, iranlı
İ s k ə n d ə r b ə y – cavan həkim
D ə l Ardı »

Azeərbaycan ƏsərləriAnar - Yaxşı Padşahın Nağılı

Y A X Ş I P A D Ş A H I N N A Ğ I L I

Sizə kimdən deyim, yaxşı padşahdan. Ravilər belə rəvayət edir ki, əyyami-qədimdə ya Çində, ya Maçində bir yaxşı padşah varmış. Bu padşah çox adil padşah imiş. Hamıdan, hamıdan adil. Yaxşı padşah heç vədə öz rəiyyətlərinə güldən ağır söz deməzmiş. Nə incidərmiş onları, nə boyunların vurdurarmış, nə də asarmış. Padşahın yaşı ötmüşdü, amma ömrü boyu o nəinki adam, heç taxtabiti, birə də öldürməmişdi.

Elə buna görə də padşahın çarpayısı birəylə dolu idi və padşah yazıq gecələr yata bilmirdi. Ardı »

Azeərbaycan ƏsərləriAnar - Vahime

V A H İ M Ə

İlk qışqırıq
Gələcək günlərin
vahiməsidir bəlkə,
Son sükut -
ömrün yorğunluğuna məlhəm -
Sakit, sərin bir kölgə.

Rəsul Rza.

Həkim Oruc həyatından razı idi. Səhhətindən şikayəti yoxdu. Qırx beş yaşın içindəydi, indiyəcən heç zökəm də olmamışdı. Ailəsi sarıdan da arxayındı. Özündən altı yaş böyük arvadı Pakizə evdar qadın idi. Ev-eşiyi həmişə səliqə-səhmanlı, bişirib-düşürdüyü xörəklər ləzzətli, özü iddiasız, təmannasız, dilsiz-ağızsız. Heç vaxt ərini: hara getdin, hardan gəldin, tez gəldin, gec gəldin - deyə dığ eləməzdi.

Oruc hər səhər yuxudan durub mətbəxdə təzə dəmlənmiş pürrəng çayını, soyutma yumurtasını ya qayqanağını (bir gün soyutma yumurta, bir gün qayqanaq), yağ-çörəyinri, pendir-çörəyini hazır görərdi. Köynəyi, kostyumu, qalstuku Ardı »

Azeərbaycan ƏsərləriSüleyman Sani Axundov-Abbas Ve Zeyneb

Abbas ve Zeyneb
Yaziçi: Süleyman Sani Axundov

Məmməd və Fatma şamdan sonra sabahkı dərslərini hazırlayıb, yazılarını yazıb oturmuşdular.
Tez-tez atalarının üzünə baxırdılar.
Hacı Səməd uşaqlarının fikrini duyub dedi:
-Yenə nağıl istəyirsiniz?
-Bəli, ata, - Məmməd cavab verdi.
Fatma dedi:
-Ata, bu gün müəlliməmiz bizə Əlibaba və qırx quldur un nağılını oxudu. Sən də bizə quldurdan söylə.
-Yaxşı, qızım, ancaq bunu bil ki, quldurlar elmsiz, tərbiyəsiz tayfadan çıxarlar.
Heyvanın vəhşisi qurd, pələng və şir olan kimi insanın da vəhşisi bunlardır.
Ancaq təfavütləri odur ki, quldurlar onlardan neçə qat rəhmsiz, insafsız və zalımdırlar.
Qulaqas, bu nağıldan özün bilərsən.

-Qızım, bahar fəslində Dan ulduzunun parlaq bir vaxtı idi.
Qayadibi adlı kəndin əhli Ardı »