Sevgi şerləri → Seni Sevirem.. <3
Ağır bir roman idi yoxluğun.
Yavaş-yavaş öyrəşmişdi ruhum…
Vaxt erkən idi, çox idi. Keçmək bilmirdi zaman…
İztirab müzəffər ədasıyla dolanırdı içimdə.
Üzərində dayandığım torpaq belə qana doymuşdu...
Səni nə qədər sevdiyimi bir bilsən...
Bir tək köhnəlmiş gözyaşılarımın yaş izləri qalmışdı üzümdə.
Gözümdə zülmət üstünə zülmət…
Həyat isə mənasız hərflərin ağrılı mənalarla görüşdüyü cümlələrlə dolu idi.
Həmişə pis səslər, insafsız pıçıltılar gəlirdi qulağıma.
Səni nə qədər sevdiyimi bir bilsən...
Nə vaxt qalxsam yerimdən, səni axtarsam, itirdim.
Tellərə, tikanlara ilişirdi ruhum.
Bədənim qırğılara yem olurdu.
Bilərək və gedərək azalırdım.
Gedərək daha çox istəyirdim ölümü.
Hər gün eyni dua içində tükənib bitirdim.
Səni nə qədər sevdiyimi bir bilsən...
Geri dönülməz bir yoxluğa təslim olduğum bir qaranlıq andı səni gördüyüm.
Tanış olmayan hisslərlə tərləmişdi Ardı »