Haqqinda.az

Mene zulm etse bu dunya, gulerem, aglamaram,
Feleyin zulmun amansiz bilerem, aglamaram...
Bilsem hergah menim canimi almaq ister,
Kuyi dildare ureknen gelerem, aglamaram...
Veten ugrunda wehid olsam eger fexr ederem,
Bu boyuk zirveye men yukselerem, aglamaram...
Ewq ezabi ile gozun yawi cox incitdi meni,
Belke uqbade gedib dincelerem, aglamaram...
Bu weref qismet olarsa mene hergah,
Yarimin elleri uste ölerem, aglamaram... Ardı »

Koksumde ureyi talayib getdin
Xezani sovuran kulekler kimi
Bir bahar acmisdin bir payiz bitdin
Qurumus mehv olmus cicekler kimi

Susdun!ne danisdin ne deki dindin
Bu qeder zamani bir anda sildin
Unutdun sen meni unuda bildin
Kitablar icinde lecekler kimi


Zamandan ayrisan zamansizim get
Meni talan eden amansizim get
Umudler yox oldu gumansizim get
Umudsuz aglayan dilekler kimi

Konulden urekden qerib dusdun sen
Sefasiz cefali omur surdum men
Sebebsiz xeberisiz getdin omurden
Bezen itirdiyim gerekler kimi

Dusunme unutdum ,yasatdim seni!!!
Sozumde gozumde yaratdim seni
Zirvetek konlumde ucaltdim seni
Severek caglayan urekler kimi Ardı »

Korkusuz Haykırışlar

Sokağın başında durur yalnızlığım
kalbimin en derin köşesinde haykırışım
Yalnızlığım korkunç bir hüzün olur
Gözlerim doldukça duyulur yalvarışım
Umutlarımı kırmayı bakırak ne olur
Artık yoruldum tekrar yapamam
Umutlarımı kırmayı bırak artık ne olur

Seni sevememektir belki korkum
Beni sevmediğini kabullenemedim
Belki asla sevmeyeceğinden korktum
Gözlerini kalbime hapsedemedim
Şimdi duy sesimi KORKMUYORUM
Dinle beni artık seni seviyorum
Beni sevmediğini bilmek istemiyorum

Duy artık beni seni seviyorum
Gözlerine bakmak istiyorum
Son bir rica sadece haykışlarım
Ve ben sadece seni seviyorum
Korkmuyorum seni sevmekten
Korkmuyorum yaşamın bana verdiklerinden
Ama korkuyorum işte gözlerinden
Mavi bir ateş kalbime doğru akıyor
Korkmuyorum yanmaktan
Korkum gözlerinden...
Biliyorum kalbimin acısı
Beni sevmemenden...

Korkmuyorum yalnızlıktan sensizlikten
Korkum o mavi gözlerinden... Ardı »

Sənin də, Mənim də, arzu bağın da,
Görüşək bir PayıZ yağışlı gündə
Həsrətin saralmış Xəzan Çağında
Görüşək bir Payız yağışlı gündə.


O, qədər Həsrətli Xəzanlar oldu
Indi gəl sən, kövrək naxışlı gündə,
O, qədər Baharlar qəmin də, oldu
Görüşək bir payız yağışlı gündə.


Mənə söhbətini sözünü gətir,
Ruhumu isidən közünü gətir,
Məndən apardığın özünü gətir
Görüşək bir payız yağışlı gündə.


Göylərin üzündə ağalsın həsrət,
Gözündən süzülən səadətim də,
Ümid nəfəsinə dönsün Məhəbbət,
Görüşək bir payız yağışlı gündə.

Müəllif: Divanə Ardı »

Addım-addım üzərimizə çökür itkin sevda…
və ağırlığın tərəfindən hiss çoxalır gözlərimizdə…
Əllər bədəndə görüşüncə ağlayır işıqlıq.
Varlıq çəkilir kimsəsiz bir küncə, səssizcə tərəfini müəyyən edir.
Hər şey bizə qarşı, hər şey günə inad böyüyür öz içində.


Halbuki biz tək səbəbimiz üçün yollardayıq.
Sevgiylə irəliləyirik ortaq ümidin işarətlədiyi mənzilə…
…və hələ verilməmiş sözlərin xatirinə üşüyür ürəyimiz.
Titrəyir ürkək qəfəsində günlərlə, gecələrlə.


İtkin sevda...
Bəzən göz-gözə gəlirik. Yağış duasına çıxmış kimi susub,
quruyur dodaqlarımız. Bildiklərimizin tükəndiyi o anda səbəblər də sükut edir
və bağlanır bütün gözlər, bütün yuxular deyilir. Yalan da olsa
xəyallar cisimə bürünür o qısa an içində. Ardından keçmişə gülümsəyirik
eynivaxtlı və qədər həmişə bir addım kənarda bizi gözləyərkən Ardı »

bir omurluk payiz gelse yagis yagsa
yaddasimdan silinmezdi kederlerim
bir gun gelse bu omure gunes dogsa
zulmetimde bilinmezdi kederlerim
gozlerimden gizli gizli boylanacaq
bu omurde tekce onlar solmayacaq meni tenha meni yalniz qoymayacaq
bezen gizli gorunmezdi kederlerim
qan aglayir bu tarixler kecen zaman
bosa cixdi gozlediyim nece guman
arzularim dilesede ondan aman
sevinclere cevrilmezdi kederlerim ureyimde gizli gizli danisdigim
varligina nece vaxtdi alisdigim
heqiqetdi menim coxdan barisdigim
o menimdi bolunmezdi kederlerim Ardı »

Qelbindeki sevgini yağış yuyub
apardı
Severken meni senden, seni
menden qopardı
Biz senle gizlenerdik, sevgi bizi
tapardı İndi axtarıram men, ne sevgi var,
ne de sen…
Ne tez payız geldi ki, heç yaya
doymamışken
Ehvalım hava kimi, her an olub
deyişken Ne tez ayrıldın menden,
sevgimden doymamış sen
İndi axtarıram men, ne sevgi var,
ne de sen…
Ağladınmı geceler, her kesden
gizdi-gizdi Sanırdım xoşbext idik, ikimiz-
sizdi-bizdi
Üreyimde yaralar senden qalan
tek izdi
İndi axtarıram men, ne sevgi var,
ne de sen… Qelbimin sevincini, esdi, dağıtdı
külek
Sevgini daşıyırdı, ağlayırdı
kepenek
Men seninçün qehreman, sen
menimçün bir melek İndi axtarıram men, ne sevgi var,
ne de sen…
Duyğularımdan sene hediyye
bağlamışdım
Verdiyin mehebbeti qelbimde
saxlamışdım Sen gederken bilirsen ne qeder
ağlamışdım?
İndi axtarıram men, ne sevgi var,
ne de sen…
İndi tek oturmuşam, düşünürem
tek seni Ardı »

Sonraki pesmanciliq vermiyir fayda
Bu soz heqiqetdi inaniram men
Cunki bu pesmanciligi mende
cekmisem
SENI SEVDIYIME UTANIRAM MEN.. Ne seni,ne sevinc hissi gudurem
Cunki men derdimle dostluq edirem
Derdim hara gedir..men de gedirem
O,harda dayanir.dayaniram men..
SENI SEVDIYIME UTANIRAM MEN.. Ayriliq qelbime zeherli bir ox
Axtardim bu derdin caresi de yox
Geceler derd elinden carpayiya yox
Ele bil mezara uzaniram men..
SENI SEVDIYIME UTANIRAM MEN.. Ardı »