Haqqinda.az

Duwunurdum yeqin hec
sevmemisen,
baxiwlar toqquwub uz
donderende
mene yox ozgeye uzuy vermisen,
bes niye gozlerin arxamca baxir.
Axi biz sehven qarwilawmiwiq,
neden her gorende ureyin axir?
vallah ikimizde bawqalawmiwiq
bes niye gozlerin arxamca baxir?
Tanridan ozune merhemet dile,
o hissin gorsenib qelbimi yaxir
yeqin mehebbetin olmeyib hele,
onuncun gozlerin arxamca baxir Ardı »

Qəlbinə dəyirəm, görürəm özüm,
Sonradan könlünü alıram axı!
İnciyib gedirəm, dönürəm özüm,
Qolumu boynuna salıram axı! Birdən od-alovum göylərə çatır,
Birdən də susuram, fırtınam yatır.
Dəyişik olmağım fikrini qatır...
Yenə də sevgilin oluram axı! Onsuz da hər zaman varam yanında,
Ürəyim döyünür, sanki, canında.
Gözüm üzündədir, üzgün anında
Bir sevgi nəğməsi çalıram axı! İçimdə min yerə çırpınır dözüm,
Bəzən acı olur ən şirin sözüm.
Səni güldürəndə gülürəm özüm,
Səni küsdürəndə soluram axı! Sənsiz aydan-ildən uzundur anım,
Söylə, ayrılığa necə dayanım?
Bilirəm, sevirsən, sevirsən, canım,
Mən də sənin üçün ölürəm axı! Ardı »

QOCALMA ATA!!!

Bu gün hiss etdim, bu gerçəyi damarlarıma qədər bu gün duydum!
Hər gün yanından yüz dəfə keçdiyim, hər keçdiyimdə diqqətlə baxdığım rəsmi bu gün görürdüm sanki!
Atamla anamın, qucaqlarında mənimlə birlikdə iyirmi yeddi il bundan qabaq xatirələrə saldıqları bir rəsim! Rəsmi əlimə alıb salona doğru addımladım!
Atam nəvəsi ilə, mənim iki yaşlı oğlumla oynayırdı.
Bir rəsmə, bir də atama baxdım. Aman Allahım! İki ayrı-ayrı insan idilər sanki!
Bir zamanlar qucağında oğlunu alıb bağrına basan atam, indi onu nəvəsi ilə əvəz edib....
Yaxşı bəs bundan iyirmi yeddi il sonra necə?! O zaman damı atam aynımda olacaq?! Yoxsa onda mən onun Ardı »

Hər zaman bu sözü deyəcəyəm mən,
Ölənədək səni sevəcəyəm mən.
Harda olsan ora gələcəyəm mən,
Yetər ki, sən məni çağır əzizim.

Yer, göy alt-üst olub, qopsa da tufan,
Tərsinə fırlanıb dönsə də zaman,
Yolumu bağlayıb, kəssə də duman,
Yetər ki, sən məni çağır əzizim.

Bir quş olub qanad açıb gələrəm,
Sevgi yollarıyla qaçıb gələrəm.
Günəştək ömrünə saçıb gələrəm.
Yetər ki, sən məni çağır əzizim. Ardı »

Ey ilham perisi, varsansa eger,
Bu axsam ustume qanadini ger!
Qanim bir heraret alsin qanindan
Cixim bu fikirler burulganindan.
Isinsin azaciq bu das duygular
Olmayim bir evde besinci divar
Bu axsam o qeder tenhayam, tekem,
Bu axsam, ele bil ,yarilib sinem
Capilib, talanib mehebbet orda,
Qalmayib bir tike merhemet orda
Bu axsam sahibi olen bir tacam,
Kimse istemeyen bir ehtiyacam
Bu axsam fikrimle o qeder acam,
Lap butun geceni yesem, doymaram
Bu axsam qelbimden gelib keceni
Butun ulduzlara desem, doymaram
Bu axsam...ozumde yoxam bu axsam... Ardı »

Hərdən ürəyimə deyirəm çoxmu dərdimi çəkəcəksən?
Bilmirəm niyə hərdən düşüncəmdəki fikirlərimi kimsəyə deyə bilmirəm bir ürəyimdən başqa.
Sanki qorxurammışam kimi.......
Bəlkədə sizlərdə öz ürəyinizin dərinliyində gizli saxladığınız fikirlərinizi dilə gətirə bilmirsiniz...


Ürəyimlə söhbətim


Hərdən kimdənsə nədənsə qaçıram sığındığım yenədə ürəyim olur...
Fikrimi sözlərimi gizli göz yaşları ilə ancaq ona deyə bilirəm...ürəyimə...
Məni başa düşə biləcək ürəyimə...


Ürəyimlə söhbətim


Qapanıb sakitliyə ürəyimlə söhbət edirəm...deyirəm çoxmu dərdimi çəkəcəksən?
Sakitlik susqunluq..........çırpınan ürək hə deyir...
Görürəm hələ ürəyimdə dəfn etdiyim sevinc hissini oyada bilməyəcəm. Ardı »

Nəğmə dedik yol uzunu, yol
boyu,
Dərə keçdik, çiçək dərdik qol-
boyun,
Necə qıyım, namərdliyə qol
qoyum,
Qaçıb səni bu düzlərə atım
mən.

Qənim olar torpaq mənə, çay
mənə,
Qismətimsən, tale verib pay
mənə,
Dönük çıxsam kim inanar day
mənə,
Onda gərək əbədilik batım
mən.

Bu sevdanı ötüb keçən san­
madım,
Olanımı, qalanımı danmadım.
Hər deyilən şirin sözə yanma­
dım,
Nəfəsimi gəl səninlə qatım
mən.

Bir dilim var, bir ürəyim, bir
sözüm,
Yoxdur səndən gizli sözüm,
sirr sözüm,
Bir gözüm mən, sən də oldun
bir gözüm.
Bir qəlbim var, neçəsinə sa­
tım mən.
Sevdasız qəlb – toz bürümüş
boş beşik,

Gəl, eşqinlə işıqlansın ev-eşik,
Qoz ağacı tez böyüyür biti­
şik.
Gəl qovuşaq, muradıma çatım
mən. Ardı »

Gəl, ört pəncərəni, qalaq üz-üzə,
Bir sən ol, bir də mən, bir də gözlərin.
Vüsal qərq olurkən hicran-dənizə
Ağ bir yelkən olsun o son sözlərin. Bir sən ol, bir də mən, bir də dərdimiz,
Ağlayaq doyunca, gülək doyunca.
Baş-başa qaldıqca bu möhnətdə biz
Döysün qapıları külək doyunca. Döysün qoy, açmayaq, yorulsun külək,
Qəmli hicran qalsın qapıda dustaq.
Bir an vüsalınla çırpınsın ürək,
Sonra... sonra yenə biz ayrılmayaq. Ardı »