Haqqinda.az

Unudulmaz müəllimim Şahmar Əkbərzadəyə həsr olunur.
İçimdə bir sevgi yaşayır. Haçan dolub ürəyimə, bilmirəm. Həmişə mənimlə olub. Orta məktəbdə oxuyanda da, bütün ümidlərimi kiçicik yol çamadanına yıgıb təhsil almaq üçün o zaman mənə nağıl kimi gələn Bakı yoluna çıxanda da, tələbəçiliyin min əzab-əziyyətinə dözə-dözə, qohumların küncündə, püşkəyində daldalananda da. Qapıdan girib “Ay bala, sənin bu yataqxanan düzəlmədimi?- sualı ilə üzləşməmək üçün baş ağrısı bəhanəsilə ac-susuz yatağa uzananda da...həmişə mənimlə olub bu sevgı...Bilirdim ki, haralardasa yaxındadır, bilirdim ki, axtarıb tapsam, çox sevinəcək.
Cəmi iki il mənə dərs deməsinə baxmayaraq, aramızda sagird-müəllim dostluğu vardı. Hələ beşinci sinifdə oxuyanda onun “Lenin yolu” qəzetində çap olunan “Qara Ardı »

..de,yol kenarinda
dumanli yol ile yuvarlananda.
gordum pencerenin qragandica
fikirli-fikirli oturmus bir qiz,
ureyi koksunden cixir az qala
cirpinir aramsiz baxir aramsiz,
tepeler dalinda gorsenen yola.....
...Burdayam-kim ise picildadi tez-
-titrek heyecanli ellerle bu an acdi pencereni qorxa qorxa qiz..
..ay-da qaranliga girdi astadan..
Bextever!-soyledim ureyimde men,hansi bir gecede ne zaman goren?menimcun acilar bele Pencere. Ardı »

Hep Bir Ölmeyi Bekliyen

Yok artık daha fazla dayanmak
Öldüğüm yeter
Gün batsın, batasıca gün
Kırılsın tüm ışıklar karanlıkta
Hadi şiirimi ver bana ellerim
Hadi kalbim git getir bana bi yerden
Şiirler ezberlettiğin gibi zorla
Döküldü dudaklarımdan her gün
Zorladım kendimi unutmaya hatırlattıklarını
Bir kış sabahı öğleni bekliyen gece
Ve
Bir kış gecesi sabahı bekliyen öğlen
Ve
Hep bir ölmeyi bekliyenim Ardı »

Gəlsəydin ...
Bahar olacaqdı... demişdim, yaşıl geyəcəkdi hər gül hər çiçək.
Yox gülüm!
Gül yox... Çiçək də yox
axı kimi sevəcək?! kimi səsləyəcək? Hər gecə günəşin gedən zamanı...
Sənli gəlib sənsiz gedən bu yazı, baharı
Kim sevəcək?

***

Gəlsəydin...
Sabah olacaqmış qırmızı pəncərələrdə.
Kim bilir harda
Sabah da darda
Saat da darda
Gəlsəydin... gəlsəydin...
Dönüb öz ruhundan lap da mələk ola bilsəydin
Oyada bilməyəcəkdin sən
Yatmış taleyi
Dirinin gözündə ölü görsənən batmış taleyi

***

Gəlsəydin...
Qüssə də, kədər də, qəm də
Bitəcəkmiş sən gələn dəmdə
Gözümün bir gülüş borcu variymış
Səsimin bir qurtuluş...
Bitən deyilki,
Hər addım yerində əkdiyin bu dərd itən deyilki
Sən mənim üçün hətta ölsəydin
Gəlsəydin... Gəlsəydin... Ardı »

Mənsiz qalacaqdır bu dünya bir gün ,
Kiminsə gözünə yaş gələcəkdir .
Mənsiz qalacaqdır bu dünya bir gün ,
Bir daş qəmli-qəmli dikiləcəkdir .....

Dodaqdan gülüş tək silinər adım ,
Ömür - sonu gələn keçilən yoldur .
Dünya gəlişimdən xəbər tutmadı ,
Bəlkə gedişim də xəbərsiz oldu .

Köçüb gedəcəyəm günün birində ,
Hicran göyərəcək yerimdə mənim .
Kimlərinsə gizli cib dəftərində
Öləcək telefon nömrəm də mənim .

Qara çərçivədən baxacaq şəklim ,
Soyuq gözlərimdə daldalanar qəm .
Sinəmdə duyğu tək yatar əllərim
Oyadıb son şeri yaza bilmərəm .

Qara daş doğular ,
Soyuq , mən adda ;
Bir qadın hıçqırıb saçını yolar .
Ardı »

Ilk mehebbetinden alishmishdim men,
Bu son hesretinden sonmushem indi.
Kusub donmeyine alishmishdim men,
Ureyin donenden donmushem indi.

Olerem - deyirdin - bes ayrilsaq biz,
Ayrilib gedibsen xeber etersiz.
Ayriliq olumse - olmedin mensiz,
Bu gizli hiyleni bilmishem indi.

Dag etdin sineme sen ilk eshqimi,
Daha sevemmedin sen tek hec kimi,
Ayaqlar altinda qara dash kimi,
Yashaya - yashaya olmushem indi... Ardı »

Ayrilik kapiyi caliyor acma,
Bir az daha duwun,zamanimiz var.
Ne gunler yawaduq bak sayfa,sayfa,
Seninle yazilmiw romanimiz var..

Gonul kapisindan hemen ucma dur!
Selamsiz,vedasiz boyle kacma dur!
Bilinmez yerlere yelken acma dur!
Seninle mutluluk limanimiz var... Ardı »

Saydıqca özünü meğrur ve böyük,
Oldun öz ehdine, vefasız dönük.
Hardasa ağladı bir qızıl üzük,
Hansısa dodaqlar öpüşsüz qaldı...

Mehebbet xettleri qırıldı bir gün,
Ayrılıq qılıncı sıyrıldı bir gün,
Delice sevenler ayrıldı bir gün,
Bir gün sevgililer görüşsüz qaldı...

Puç oldu deyilen o gözel sözler,
Çağladı bir anda çaylar, denizler,
Qefilden ağladı o gülen gözler,
O vaxtdan bir oğlan gülüşsüz qaldı... Ardı »