Sevgi şerləri → Ayriliq...
Men seni heyatda daşa deyişdim,
Torpağa deyişdim,mezara döndün.
Men öz baharımı qışa deyişdim,
Cınara dönmüşdün,hasara döndün.
Bir ana bend imiş bu ebediyyet,
Duydum buza dönen nefesim de,
Anamı elimden alan tebiet
Gözü götürmedi,aldı seni de.
Men bir xecaletden çıxa bilmedim,
Bu gizli derdimi açıq desem de.
Sene - sene layiq baxa bilmedim,
Seni - sene layiq defn elesem de.
Yere söykediler mermer üzünü,
Qışqırdım dayanın,el saxladılar
Men özüm örterdim evde üzünü,
Burda,qebristanda torpaqladılar.
Sen geldin, deyişdi heyatın özü,
Getdi dadi-tamı,her şeyin getdi.
Evi bezerdin ki,gözel görünsün,
Evimin en gözel bezeyi getdi.
Gedib dost-qohumun qebri üstüne,
Gül-çiçek qoymuşuq ikilikde biz.
Men sensiz Ardı »