beyaz.az

Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

Söyüdlü Arx... 1-ci Bölüm

Men Guney qiwlaqdan cixandan beri heyatimin bu kederli serguzewti haqqinda kimseye bir soz dememiwem. Indi o gunler xeyalimdan gelib kecir. Her weyi o qeder aydin gorub hiss edirem ki, ele bil bunlar hamisi dunen baw vermiwdi. Men teatr instituna girenden evvel de hemiwe aktrisa olmaq xeyali ile yawayirdim. Instituta girenden sonra ise bu arzu meni busbutun oz hokmu altina aldi. Umumi yataqxanada tek qaldigim zamanlar oz-ozume o qeder Gultekin, Katerina, Ofeliya olmuwdum ki, onlarin derdini oz derdim kimi hiss edirdim. Bezen mene ele gelirdi ki, hansi zamanda ise men ozum Gultekin ve ya Dezdamona olmuwam. buraxiliw imtahanlarindan bir neche gun sonra bizi medeniyyet nazirliyine cagirdilar. Nazir ozu bizi qebul ederek kendlerimizin incesenet iwcilerine boyuk ehtiyaci oldugunu, bir cox medeniyyet evlerinin agzi bagli qaldigini, hamimizin rayonlara getmeli olacagimizi soyledikde men: "Elvida, dram teatri" - deye qusse ile duwundum. Lakin ele bunun ardinca ureyimden bawqa bir fikir de kecdi: " Ne olar, kende gederik. Men ne zaman taleyime qezeblenmiwem ki..." Institumuzun direktoru nazire muracietle: - Belke,- dedi - Nuriyyeni burda saxlayib, dram teatrina veresiniz. Istedadli gencleri yetiwdirmek lazimdi. - Dogrudur,- deye nazir tesdiq etdi,- ancaq dram teatrinda helelik yer yoxdu. Bununla da her wey qutardi. Bir neche gunden sonra men Guney qiwlaq adli uzaq bir kende, medeniyyet evine teyinname alib, weylerimi yigiwdirmaq ucun yataqxanaya geldim. Hec bir kesim olmadigindan, yayi da, qiwi da institutun yataqxanasinda yawayirdim. Dersler qurtarandan sonra hami cixib yay istirahetine geder, butun binada bir men, bir de gozetci Elesger dayi ile arvadi Gullu xala qalardiq. Elesger dayi ile Gullu xala eslen Kurdustan daglarindan idiler. 1918-ci ilde iw ucun Bakiya gelerek o vaxtdan bizim yataqxanamiz yerlewen binanin alt mertebesinde balaca bir otaqda yawayirdilar. Men de onlar kimi uzaq dag kendlerinden birinde dogulmuwdum. Menim de uwaqligim ucurumlar, sildirimlar arasinda kecmiwdi. Menim de onlar kimi qohum-eqrabam olmadigindan, bir-birimize uns salmiwdiq. Onlar mene oz qizlari kimi baxirdilar. Ne biwirseydiler payimi saxlardilar. Men de onlara hormet eder, elime bilet duwende kinoya, teatra aparardim. Daha bawqa bir yaxwiligim deymezdi. Yemeyim, geymeyim hamisi institutdan aldigim teqaude baxirdi. Elesger dayigil menim getmeyimi bilende cox kederlendiler. Ikisi de menimle vagzala geldi. Elesger dayi gedib yolum ucun 2 wuwe limonad aldi. Axirinci zeng vurulanda Elesger dayi elimi sixib " salamat o, bala " dedi. Gullu xala ise boynumu qucaqlayib uzumden opende ozunu saxlaya bilmeyib agladi. - Bizi yaddan cixarma, - dedi - Vaxtin olsa kagizdan-zaddan yaz. Qatar yola duwdu. Men hec bir zaman aglamamiwam. Hec bir zaman oz taleyimden incimemiwem. Lakin hec bir zaman ozumu indiki kimi yalqiz hiss etmemiwdim. Menim duwduyum stansiya balaca bir yer idi. Avqustun ortalari oldugundan hava cox isti idi. Stansiya binasinin qabaginda bir avtobus dayanmiwdi. Yaxinlawib icindeki adamlardan, onun haraya gedeceyini soruwdum. - Sovxoza, - deye pencerenin qabaginda oturmuw bir qadin cavab verdi. - Siz hara gedeceksiziniz? - Guney qiwlaga!.. - Bu avtobus ele Guney qiwlagin boyrunden kecir. Gedin tez bilet alin. Telesik stansiya binasina girib kassanin qabagina getdim. Lakin redikulumu acanda yerimde donub qaldim. Butun var-yoxum, 300 manat yox olmuwdu. " Belke sehv eleyib camadana qoymuwam " - deye telesik acib paltarlarimin arasini axtardim. Yox idi. Demek ya Bakida bilet alanda, ya da hardasa yayliq cixaranda salib itirmiwdim. Kassanin qabaginda dayanmiw 3 kiwi ve 1 qadin mene baxirdi. - Ne olub? Ne itirmisen. Baci? - deye kiwilerden biri soruwdu. Men lap uwaqliqdan oz zeiflik ve ya kederimi bawqalarinin bilmesini xowlamiram. Ona gore de: - Hec bir wey olmayib, - deye soyuqqanliliqla cavab verdim. - Bir mektub vardi, deyesen evde qoyub gelmiwem. Camadanla baglamani goturub tez bayira cixdim. Hara getdiyimi bilmeden irelileyir ve " ne olub? - deye oz-ozumu mezemmet edirdim. K 6ec o boyda umidini itirdin aglamadin, indi puladan otru aglayacaqsan? " Icimden bir ses ise " Indi ne edeceksen? Kende nece gedib cixacaqsan? Maawini alana qeder kimden corek pulu isteyeceksen? " - deyirdi. Avtobus siqnal vererek yanimdan kecdi. Ay iwiginda agaran woseni tutub yoluma davam etdim. Burdan Guney qiwlaga neche kilometr oldugunu bilmirdim. Lakin butun gucumu, cesaretimi toplayib gedirdim. Ara-sira dayanib nefesimi derib yene de yoluma davam edirdim. Camadanda kitab-defter cox oldugundan, qolum agriyirdi. Kilometrleri gosteren 14-cu agaci sayanda daha ayaqlarimin sozume baxmadigini hiss ederek, yolun kenarina cekildim. Elimdekileri yere qoyub camadanin ustune oturdum. Uzaqdan gelen motor sesi ewitdim. Ay iwigina qarwi elimi gozumun ustune qoyaraq diqqetle baxanda gumuwu toran icinden bir motosiklin cixdigini gordum. Onun ustundeki adam, yaxinlawdiqda mawini saxlayib, yere duwdu ve bir eli rolda oldugu halda: - Niye burda oturmusuz, baci? - deye teeccuble soruwdu. Men onun sesini ewidib, ay iwiginda weve kimi parlayan iri, qara gozlerini gorerken diksindim: " Ax, leytnant...


Tarix: 19.11.2013 / 04:18 Müəllif: Akhundoff Baxılıb: 409 Bölmə: Maraqli Hekayeler