beyaz.az

Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

Qezeller"Sən olan yerdə"

Ruhum ki, olur hər dəm peyda sən olan yerdə,
Cismim niyə qalsın ki, tənha sən olan yerdə.

Ey gül, güli-rəna da olmaz bu gözəllikdə,
Dönməzmi gülüstanə səhra sən olan yerdə.

Məşhur ola bilməzdi bir əsrdə olsaydıq,
Məcnun mən olan yerdə, Leyla sən olan yerdə.

Tanrım sənə, ey afət, vermiş elə bir surət,
Axtarmağa yox hacət məna sən olan yerdə.

Əşrəf hesab eylər ki, kuyindən ibarətdir,
Başlar həmi qurtarar dünya sən olan yerdə. Ardı »

Qezeller"Sığmazam"

Mende sığar iki cahan, men bu cahana sığmazam,
Gövher-i lamekan menem, kövnü mekane sığmazam.
Arşla ferşü nun mende bulundu cümle çün
Kes sesini ve ebsem ol, şerhi beyane sığmazam.
Kövnü mekandır ayetim, zati dürür bidayetim,
Sen bu nişanla bil meni, bil ki, nişane sığmazam.
Kimse güman-ü zan ile olmadı hak ile biliş,
Hakkı bilen bilir ki, men zann-u gümane sığmazam.
Surete bak menini suret içinde tanı kim,
Cism ile can menem, veli cism ile cane sığmazam.
Hem sedefem, hem inciyem, haşru sırat esenciyem,
Bunca kumaş-ü raht ile men bu dükane Ardı »

QezellerSene

Canan ne etmiwem bele biganeyem sene,
Mecnun olan da men evi viraneyem sene.

Yuzlerle nazli yar ola konlum seninledir,
Olsan ne yerde,men hemxaneyem sene.

Canan da boyle covr eder oz muftelasina,
Sen zulmkarsan deme cenaneyem sene.

Wovqi-lebinle eyleyeli bade terkini,
Sermest gozlerin kimi mestaneyem sene.

Ancaq kemendi-ewqe giriftar olan bilir,
Zulfun qeminde men nece divaneyem sene.

Gosterme gul cemalini ,yandirma konlumu,
Qoy bilmesinler ewqde pervaneyem sene.

Ewq aleminde men de sedaqetli Vahidem,
Her bir iwimde dogru ve merdaneyem sene. Ardı »

Qezeller" Bu payız bir qədər erkən tökülüb yarpaqlar " qəzəli

Rəməli-müsəmməni-məxbüni-məhzuf
fə'ilAtün fə'ilAtün fə'ilAtün fə'ilün


Bu payız bir qədər erkən tökülüb yarpaqlar,
Saxlaya bilmədi yarpaqları tük saplaqlar.

Bu ağaclar nə köməksiz görünür, yarəbbi,
Bir soyuq xəzri didib gövdələrin cırmaqlar.

Ulu bir adəti xatırladığındandır ki,
Örtər öz eybini yarpaqla kasıb torpaqlar.

Bu payız əlcəyə əllər də bir az tez girdi,
İslanır bir qədər erkən bu payız başmaqlar.

Üşüdüb titrədib öskürdü buludlar tez-tez,
Çiləyib göz yaşı hönkürdü bizim çardağlar.

Dustaq ömrün yaşayır arzu, diləklər bu payız,
Xoş xəbər almadı könlümdə yatan dustaqlar.

Bu payız heç məni açmır nəsə, Yasin, vallah,
Nəsə çox tez saralır, tez tökülür yarpaqlar. Ardı »

Qezeller" Döyginən daşları dalğanla danış dərdindən " qəzəli

Döyginən daşları dalğanla danış dərdindən,
Salginən daşlara min dürlü naxış dərdindən.

Bir mənəm burda bu gün, bir də bu lal, sal daşlar,
Danış, ey göy Xəzərim, susma danış dərdindən.

Qoruyar sirrini qoynunda əzizlər daşlar,
Düşməsin boş yerə bir damla çalış dərdindən.

Elə çırpıl ki, bu sahillərə, ey göy Xəzərim,
Ki düşə sahilə səhmanlı qırış dərdindən.

Aralan, sonra yaxınlaş yenə tənbəl-tənbəl,
Tut xəbər daşda qalan köhnə tanış dərdindən.

Ey dəniz, başqa bu sahildə kimin var ki sənin,
Uzadıb əl verib hörmətlə yapış dərdindən.

Dərdinin üstə dəniz dərdi gətirdin, Yasin,
Diləyin dərd idi al, indi alış dərdindən. Ardı »

Qezeller" Bu ömrü sürməyim üstündə bir həqarətdir " qəzəli

Müctəssi-müsəmməni-məxbuni-məhzuf (əbtər)
MəfA'ilün fə'ilAtün məfA'ilün fə'ilün (fə'lün)


Bu ömrü sürməyim üstündə bir həqarətdir,
Səninlə həmfikir olmaq böyük cinayətdir.

İnanmıram nə deyirsənsə artıq, ey dünya,
Bu ağzı bir kərə yandırmışam, kifayətdir.

Qocalmısan daha ondandı heç nə görmürsən,
Bu görməməzlik özü yoxsa bir siyasətdir?.

Sənin bu daş-tərəzindən gözüm su içmir heç,
Əgərçi baş verən hər şey deyir qiyamətdir.

Vur, istəsən məni öldür, inanmaram guya
Kiminsə nəfsi ölüb, eşqi sağ-səlamətdir.

Sınaydı çərxi fələk zalımın bu yollarda,
Onun bu gərdişi əslində bir fəlakətdir.

Qaranlıq olsa da, Yasin, yol ağzı, səbr eylə,
O qurban olduğumun eşqi bir hidayətdir. Ardı »

Qezeller"Etməzmidim"

Əql yar olsaydı, tərki-eşqi-yar etməzmidim?
İxtiyar olsaydı, rahət ixtiyar etməzmidim?

Ləhzə-ləhzə surətin görsəydim ol şirinləbin,
Sən kimi, ey Bisütun, mən həm qərar etməzmidim?

Nişə məhrəm eylədin şəmi, məni məhrum edib,
Mən sənin bəzmində can nəqdin nisar etməzmidim?

Dərdimi aləmdə pünhan tutduğum naçardır,
Uğrasaydım bir təbibə aşikar etməzmidim?

Yar ilə əğyarı həmdəm görməyə olsaydı səbr,
Tərki-qürbət eyləyib, əzmi-diyar etməzmidim?

Vaizin bəzmin mənim rüsvalığımdan qıl qiyas,
Onda sidq olsaydı, mən təqva şüar etməzmidim?

Ol güli-xəndanı görmək mümkün olsaydı mənə,
Sən tək, ey bülbül, gülüstanə güzar etməzmidim?

Ey Füzuli, daği-hicran ilə yanmış könlümü,
Laləzar açsaydı, seyri-laləzar etməzmidim? Ardı »

Qezeller" Açılıb eyni gülür şövq ilə aləm, aləm " qəzəli

Açılıb eyni gülür şövq ilə aləm, aləm,
Görünür hər nə var ətrafdə xürrəm, xürrəm.

Bəzənir nazlı mələk tək kəpənəklər, bəh-bəh,
Güzgüdür ağ ləçək üstündəki şəbnəm, şəbnəm.

Su atır göy qışın ardınca gözündən xoş-xoş,
Üzümüzdən, gözümüzdən yuyulur qəm, qəm, qəm.

Tut ucundan yağışın çıx göyə addım-addım,
Düşməz əlbəttə bu imkan ələ hər dəm, hər dəm.

Qanı donmuşdu, ağarmışdı bu dünya, dünya,
Gətirib gəldi bahar dərdinə məlhəm, məlhəm.

Yer göyə, göy yerə bağlandı, ay Allah, Allah,
Oldular Yasinə bu yaz günü həmdəm, həmdəm. Ardı »

Qezeller"Pərvanə kimi yandı könül narə desinlər"

Pərvanə kimi yandı könül narə desinlər,
Bülbül qəmini güldən ötür xarə desinlər.

Göz yaşı töküb sübhə kimi eylərəm əfğan,
Dil yarələnib, yarələrim yarə desinlər.

Çeşmi-siyəhin yarələri yarə görünməz,
Müjgan oxunun yarəsinə çarə desinlər.

Gəl etmə cəfa, eylə vəfa ey qədi-rəna,
İnsaf deyil dərdimi əğyarə desinlər.

Dil yarə, könül qarə, qəmü dərdə nə çarə,
Dərd əhli bilər, dərdi xəbərdarə desinlər.

Məcnun kimi ögrəndi gözüm Leylidə qaldı,
Mənsur kimi çəkdi məni darə desinlər.

Həsrətdü gözüm sübhi görə, sübh açılmır,
Şəb zəhmətini ahilə biçarə desinlər.

Tədbiri-qəza sağ əlimə verdi əsanı,
Nədim məni-biçarə, günüm qarə desinlər.

Söndü gözümün şəmi, günüm qarə geyindi,
Mirzə, cigərin aləmə Ardı »

Qezeller" Yoxdur mənə bənzər çiyəri parələr içrə " qəzəli

Yoxdur mənə bənzər çiyəri parələr içrə,
Biçarə mənim tək hanı biçarələr içrə.

Sinəm dağının yarəsini gördüsə hər kim,
Yoxdur belə bir yarə, dedi, yarələr içrə.

Əhvalımı bildikdə təbibim dedi: ey vay,
Bir çarə sənin dərdinə yox çarələr içrə.

Bəxt ulduzu imdadıma gəlmir nə zamandır,
Batmış o üzüqarə də səyyarələr içrə.

Zülfün qara, xalın qara, çeşmin qara, ey gül,
Rüzgarım olubdur qara bu qarələr içrə.

Çox aşiqi avarə salıb, ey könül, eşqi,
Yasin kimisi yoxdur o avarələr içrə. Ardı »

Qezeller"Hər gün Aşuradır ey dil,Kərbəladır hər tərəf"

Hər gün Aşuradır ey dil,Kərbəladır hər tərəf,
Ta yetib mahi-Mühərrəm pürbəladır hər tərəf.

Kərbəla qovğası aləmdə dəmadəm yad olur,
Səndə gəl yad eylə ki,ahü nəvadır hər tərəf.

Qeyri-mümkündür bu gün məhzun könül ah etməsin,
Möhnətü dərdü bəlayə mübtəladır hər tərəf.

Qətl edib Ali-Əbanı qövmi-zalım zülm ilə,
Ol səbəbdən sərbəsər bəzmi-əzadır hər tərəf.

Yoxdu şadlıqdan əsər,aləm geyib qarə libas.
Əhli-Beyt olmuş şəhid matəmsəradır hər tərəf.

Qərq olub göz yaşına indi Hüseyn aşiqləri,
Harə baxsan aşiqi-bəxtiqəradir hər tərəf.

Ağlayarsa kim Hüseynə bil günahı əfv olar,
Ey Qəvimi,rəhməti-Bari-Xudadır hər tərəf. Ardı »

Qezellerİmadeddin Nesimi

Mərhaba, ey bəhri-zatın gövhəri-yekdanəsi,
Şəmi-vəhdətdir cəmalın kün-fəkan pərvanəsi
Ta əbəd hüsnün önündə səcdeyi-şükr eylərəm,
Ey cəmalın Kəbə, sənsən Küntə-kənzin xanəsi!
Hər ki qəvvas oldu bildi vəhdətin bəhrində kim:
Aləmin cismi sədəfdir, sənisən dürdanəsi.
Möminin Kəbə yeridir, kafirin bütxanələr,
Aşiqin dost eşigidir Kəbəvü bütxanəsi.
Buldu ləlindən Nəsimi nəfxeyi-ruhulqüdüs,
Ey Nəsiminin həyatı, canımın cananəsi.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Qaşın vəhyi bizə bürhan irişdi
Üzündə təvili-furqan irişdi.
Üzündə həq kitabı-vəhyi-mürsəl
Zəhi dövlət, sana həqdən irişdi.
Qaşınla kirpigin Turun dağında
Necə bir Museyi-İmran irişdi
Aşiq öz dərdinə çün Ardı »

Qezeller"Zərrələr üz döndərə xurşidi-aləmtabdən"

Zərrələr üz döndərə xurşidi-aləmtabdən,
Dönməyə üzüm mənim ol qaşları mehrabdən.

Tərk edə üz sürtməyi ruyi-zəminə aftab,
Çöhrəyi-zərdim mənim dür olmaya ol babdan.

Uyqudan açılmaya hər şəb kəvakib gözləri,
Xabə varmaq gəlməyə bu çeşmi-pürxunabdən.

Pənbəyi-daği-məlamətdən ola pirahənim,
Nar puşiş qılmasa xakistəri-səncabdən.

İstərisən eyni vəslə irməyi, sərgəştə ol,
Böylə fəhm etdi Xəyali nəğməyi-dulabdən. Ardı »

Qezeller"Gəlməz"

Nədən ol büti-pərivəş dəxi bir bu yanə gəlməz,
Məgər ol xərabə evdən usanıb cəzanə gəlməz?

Nə qılım, edim nə çarə o nigari-nazəninə,
Boyanıb cahan sözündən, özü bir əyanə gəlməz.

Başına dönüm, dolanım, o boyun bəlasın alım,
Niyə türki-çeşmi-məstin oxu bu nişanə gəlməz?

Döşənib əbir zülfün nə xub al yanağın üzrə,
Niyə bəs o qarğı saçın uzanıb dabanə gəlməz?

Ləbi-ləli-ruhbəxşin gələ gər tərəhhüm üstə,
Dirilir bu xəstə, billah, demə kim, bu canə gəlməz.

Demə çox gözəldi Leyla, nəçidir uzun Züleyxa,
Belə dilbəri-füsunkar dəxi bu cahanə gəlməz.

Mən onun qadasın allam, mən onun fədası ollam,
O nədir ki, yoxdu sanı, o bu sözdü, Ardı »

Qezeller" Kor olsun " qəzəli

Bir dəm bu gözüm özgəyə gər baxsa kor olsun,
Ondan sora könlümdə nə atəş, nə qor olsun.

Ah nalə çəkib ağlayım ömrüm boyu sənsiz,
Daim görünən gözlərimə qarə tor olsun.

Bir dəfə yalan mən sənə gər söyləmişəmsə,
Qoy gördüyüm ömrüm boyu zülm ilə zor olsun.

Etdimsə sənə bir kərə ömrümdə xəyanət,
Qismət mənə qoy vaxtsız ölüm, qarə gor olsun.

Əğyar axı bir şey yoğurub yapmadı, qoyma,
Sahib, gözəlim, könlünə bir müftəxor olsun.

Bir qeyrisinə könlümü versəm əgər, ey gül,
Qarğış eləyib Yasinə de, gorbagor olsun. Ardı »

Qezeller"Hər zaman dövri-fələk cövrünü.."

Hər zaman dövri-fələk cövrünü kim, yad etdim,
Atəşi-ahim ilə aləmi bərbad etdim.

Bir qədi-sərvi-rəvan dilbəri-tərsanə görüb,
Onu Şirin sanıb, gəndimi Fərhad etdim.

Xaneyi-könlü fərağət qəmi qılmışdı xərab,
Dərdi-eşq ilə onu bir dəxi abad etdim.

Bu ümid ilə ki, qanım tökəcək qəmzən oxu,
Dəmbədəm xatiri-məhzunumu mən şad etdim.

Gərçi Rüsva kimi canımdan əlimi yaqadım,
Aşiq öldürməgə lakin onu ustad etdim. Ardı »

QezellerŞərab ola mən olam,bir də nazlı dilbər ola

Şərab ola mən olam,bir də nazlı dilbər ola

Şərab ola mən olam,bir də nazlı dilbər ola,
Bir özgə aləmi vardır,əgər müyəssər ola.

Səfayi-məçlisi-mey min behiştdən artıqdır,
Bir əldə gül tuta çanan,bir əldə sagər ola.

Olanda məst zülfün nigar.nəş'əsi var,
Ümumə zövg verə bəzmi-mey,müəttər ola.

Büsatı-badədə hal əhlinin fədası olum,
Şərabı qal ilə icməəgər peyəmbər ola.

Əsiri-zülfünəm, ey şux, gəl açıqlanma,
Əsirə hörmət edərlər, əgərci kafər ola.

Nə Leyli sən kimi olmuş, nə mən kimi Məçnun,
Nə karədir gəlib onlar bizə bərabər ola?

Görəndə, Vahid,üzün yarımın əsir könlüm,
Nə növ'i sakit olur od olsa, səməndər ola?! Ardı »

Qezeller"Fəğan ki, künhi-qəmi-can bilinmədi, qaldı"

Fəğan ki, künhi-qəmi-can bilinmədi, qaldı,
Təvəqqei-dili-nalan bilinmədi, qaldı.

Simati-dəhrdə hər kəs nəsibini buldu,
Nəsibi-zümreyi-rindan bilinmədi, qaldı.

Cəfayi-firqəti-canan bilindi muybəmu,
Səfayi-vəsl-kamakan bilinmədi, qaldı.

Cahanda hər mərəzə bir əlac olub peyda,
Fəraq dərdinə dərman bilinmədi, qaldı.

Kitabi-eşqdə dərki-üqul əcz bulub,
Həzar nükteyi-pünhan bilinmədi, qaldı.

Bilindi qisseyi-aləm, səbahi-həşr oldu,
Hekayəti-şəbi-hicran bilinmədi, qaldı.

Kimin əsiri, kimin namuradiyəm, Hakam,
Nədir bu etdiyim əfğan bilinmədi, qaldı. Ardı »

Qezeller"Meni ey gul baxisin qemlere qerq eyledi hey"

Meni ey gul baxisin qemlere qerq eyledi hey,
Ne tebib etdi elacim ne de meyxanede mey.

Nece ki sen var idin menasi vardi heyatin,
Indi cox adilesibdir menim ucun her sey.

Meni hesret ele agusuna almis indi,
Ele bil ki kecirib caynagina serceni ley.

Ele bir gundeyem indi halima aglamaga,
Gozu derya biri lazim gede saxsey vaxsey.

Bes eder icmeyin Elmar daha ifrata catir,
Harami etme haram her gece olmaz ley-pey. Ardı »

Qezeller"Mənim"

Bir nəfər yoxdu desin dərdimi cananə mənim.
Canımın hicri gətirmiş canımı canə mənim.

Yandı canım, bu yanan canıma tək mən yanıram,

Yoxdu bir kimsə ki, canım canıma yanə mənim.

Qalmadı yanmağa canım daha məhşər gününə,
O qədər yandı canım atəşi-hicranə mənim.

Aşiqəm vardı mənim əqli-kəmalım bilməm,
Nə səbəbdən deyilir adıma divanə mənim.

Uyma dünyaya Dadaş, vermə cavan ömrü hədər,
Bunu dərk et, nə sənindir qoca dünya, nə mənim. Ardı »