beyaz.az

Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

Bahriyeli Ve Gamzenin Hikayesi

Bahriyeli V Gamzelinin sevdası (TARSUS LU)

meraba arkadaşlar size hala devam eden aşkım hiyasini analatacam acısıyla tatlısıyla yalansız olarak anlatıcam okursanız sevinirim yer tarsus gülek kasabası 09.07.2004 günlerden cuma en sevdiğim arkadaşım bana telefon açıp traktörleriyle dayısı gile gideceğini söyler ve beraber gidelim der. uzun lafın kısası gideceği yere vardık evin içine girmeden dışardaki kamelyada oturup evdekilerle sohbet muhabbet derken içerden bi kız çıkar ama sanki o an yer yerinden oynadı köylü güzelleriinin en güzeli desem yeri var.gözlerimi alamadım kızdan ama yaşının çok küçük olduğunu düşünüp dedimki allah sahibine bağılşasın.sonra arkadaşımla ayrılırz ordan aradan 45 gün geçer arkadaşım asker gider ve bende eniştemin fırınında ekmek dağıtmaya başlarım arabyala.tabiki adreslerden bitaneside kızın evi gördükçe kendime engel olamıyordum hep birşeyler çekiyordu beni o eve nereye gitsem o evin önünden mutlaka geçiyordum bi gün kız eklmek almaya çıktı üstüm başım hep un bembeyazım yani 2 ekmek o zaman 500 bin lira ve kıoz bana 1milyon verir bende gıcıklık olsun die paranın üstünü 10 tane büyük demir 50 bin lira verrim delirir kız ağzına geleni saydı aban ama ben sadece gözlerinin içine bakıyorum tabi bakışlar sadece bebnde o dönüp bakmıyor bile.sonra dayısının kızının düğünü varmış gün yaklaşıyor ben o günü iple çekiyorum derken düğüne 1 hafta kalır ve çeyiz taşımaya başlarız o nerde ben orda artık dikkatini çekmeyi başarmıştım gün öğrendimki yaşı 15 miş bende 20 yaşındayım çeyizi komple taşıyıp yerleştirri ve vedüğün gününü iple çekmeye başladım bu defa düğün haftasıda gelir vem kına gecesi olur.kına gecesinde onsuz yapamayacağımı ve onun benim kaderim olduğunu anladım bunu gözlerinde okuyabiliyordum ne kadar yaşı küçöükte olsa çok olgun olduğu herhalinden belli oluyordu.aşkımız ilk önce gözlerimizde başladı gözlerimizle konuşuyorduk.düğünde oda bende biran bile gözlerimizi ayırmadık birbirimizden sürekli oturduk karşılıklı ben bi ara halay çakemek için kalktım amacım sadece onun gözlerinmin içine bakarak bi şarkı sölemekti ve başardım müslüm güresesin esrarlı gözler parçasını gözlerinin içine bakarak söledim ve gözlerinin için öle bi bi gülüyordu ki analatamam. sonrasında düğün biter ve kahve falına güzel bakan bi akrabasına fal baktırır kadın benim adıma kadar düğünden öncesi düğün anına kadar ne var ne yok anlatır sevdiğime oda çok şaşırır bu falada çıkanlara artık okul yollarına düşmütüm onu görmek için ama askerliğimde yaklaşıyordu ve askerlik tarihim belli oldu 0501.2005 iskenderun deniz alayı na çıkar askerliğim ama aşkım hala içimde ve hiç haberi yoktu açılamıyordum baya çekingen olduğum için askere gitmek bana ölüm geliyordu.en son kardeşimle okula göndermeyi düşündüğüm bi mektup yazarım asker kınası yapacağım akşam okuldan bana selam göndermiş sevdiğim kız hayırlı teskereler diliyordu bana gelmeyi çok istemeiş asker kınama ama ailesi izin vermemiş.askerlik günü gelir çatar mektup hazır otobüse bindiğim saat mektup kızın eline çokta ulaşmış olucaktı.acemi birliğinden sevdiğimi düşünmekten cvabının ne olacağını beklemekten saniyeler bile geçmiyordu tama 28 gün böle geçti acemi birliğinde ama hala bi cvp alamamıştım mektubumdan.dağıtım iznimde yazdığım mektubun cvbı gelir ve bi ablası derki yaşı çok büyük olmaz bu iş istemeyerekte olsa cvbı haır olur yıkılmıştım ama inanamıyordum gözlerindeki hissettiklerim yalan olmazdı dağıtım iznimin bitemesine 2 gün kaldığı öğrenir ve kardeşime derki bi mektup daha yazsın abin ben o cevabı kendim vermedim büyük bi sevinçle mektubumu yazıp gönderrim okula tabi bu arada izmir karşıyaka tersanesinde TCG SERDAR gemisinde usta birliğime başladım.rkamdan mektubumun geldiğini öğrenmiştim ve dünyalar benim olmuştu içinde olumsuzda olasa yazanlar bana ilk defa bi mektup geliyordu sevdiğim kızdan.artık mektubuda 1 hafta sonra elime ulaşmıştı 18.02.2005 ve mektubu beklediğime değmiş hislerimde yanılmadığı benim gözlerime kendisine ait olan sevgiyi gördüğünü anlatıyoru ilk ve son aşkıydım artık tek taraflı değildi sevgim,karşılıklı seviyorduk birbirimizi ogün sanki yeniden doğmuştum artık mektuplaşıyorduk birbirimizle kardeşimin aracılığıyla askerlik dönemimde tam 6 ay mektuplaştık sonrasında izine geldim 12.08.2005 ilk gün hemen kasabamızda çarşıya çıktım ve çarşıda pazar kuruluydu görme umuduyla bi hevesle çıktım geleceğimden haberi yoktu pazarda dolaşırken annesiyle yanyana alış veriş yapıyorlardı karşılaştık tabi yine gözlerimizle konuştuk orda öle bi gülüyordu ki sevdiğim kızın gözlerinin içi bizim sevdamız zaten 4 ay gözlerimizle konuşarak başlamıştı.kısa süre sonra tarsus gülek kasabasının hersene düzenlenen karboğazı kuvai milliye alanı şöleni başlamıştı tabiki şölenede gittim geleceğini biliyordum ilk defa orda konuşmayı başarabilmiştim yüzyüze ama aramızdan insanlar gelip geçiyo aramızda biraz mesafe vardı yüksek seslerle konuşuyorduk ilk defa planlamadığımzı bişeydi orda konuşmayı başarabildik ve beni kaybetmekten kortuğu sölüyordu vetelfon alacağını söledi artık mektuplalrla özlemini anlatamadığını sölüyordu benimde sevdiğimden geri kalır bi yanım yoktu.iznim biter dönerim gemiye ve farkına varmadan 5 gün geç gittim gemiye hergün sevdiğimi göremek için sabahları geceleri bekliyordum.bende bi telefon alıp gizli saklı gemiye getirdim artık hergece sabahlara kadar konuşuyorduk uykusuzluk felan hiç bişey yoktu gözümde geceler yarim oldu die bi şarkı var artık geceler bizimde yarimiz olmuştu.bıkmadan usanmadan konuşuyorduk şarkılar sölüyordum sevdiğime en saf en temzi haliyle sevdiğime sevgimize zarar vermeden yaşatıp büyütmeyi başarıyorduk sevgimiz hergün dahada büyüyordu.askerliğimin bitmesine az bi zaman kalmıştı ve ertık gemide mersin limanına göreve gelmişti her hafta sonu evci izni alıp sevdiğimi görmeye kasabamıza gidiyordum oda beni görebilmek aynı dolmuşa biniyorduk laf çıkmasın die sonuçta ben erkeğim bana bişey olmaz sevdiğim kız herşeyden önde geliyordu benim içöin onun biran bile üzülmesini istemiyordum.derken askerliğim biter arık tamamen kasabamdayım ama bitmeyen bi askerlik başlamıştı artıkı şafağı sonu olmayan bi askerlik.askerliğimin bitmesinden kısa bi zaman sonra sevdiğim kız yani gamzelim biz telefonla konuşurken babasına yakalnır babası kırar atar telfonu ve kartını.artık başladığımız yere tekrtar dönmüştük tek çözüm mektuplaşmaktı aynı kasabaının içinde mektuplaşıyorduk okuldan kardeşim aracılığıyla 11 nisandan haziran 15 2006 ya kadar280 adet mektupa yazıp göndrmişiz birbirrimiz mektuplar bende birikiyordu okuduğunuda yazdığı mektupla geri gönderiyordu saklayamadığı için ben saklamak zorundaydım ve 2006. 15 haziranda yüzük almış gamzelim 2 tane kendi aramızda sözlenmiştik artık okul taile giriyordu daha da zor günler beni bizi bekliyordu. okul kapanır ben mersin kızkalesine otele çalışmaya gelirimdayımın yanıma kasabamdaki gamzelimin hasretide özlemide artık gün geçtikçe dayanılmaz acılar veriyordu haber alamıyordum 35 gün so0nra bi fırasatını bulup beni aradı ve yanıma beni görmeye geldiğini söledi bende o gelmeden mersine geçtim ve otogarda karşına çıkıp süpriz yatım sevdiğim onca yolu gelecekse bende en azından o yolun yarısını gelip onuı yormamamk için orda karşıladım ve gezip alış veriş yaptık güzel bi gün geçirdik mersinde yanında bide kıza rkadaşı vardı evinden tek çıkmasını istemiyordum sölemiştim önceleri ve yanına bi yoldaşını alıp gelir gamzelim akşama doğru döner kasabaya.sevdamızda talıklıktan çok acı günlerimiz oldu ailesinin baskısından dolayı tel kullanamıyordu fırsat buldukça kuzenlerinin tel inden arıyodu beni bunda en az 20 gün oluyordu bazen 40 bazen 50 hatda 1 defasında 75 gün sürdü o kadarki baskı altında tutuluyordu sevdiğim kız ne özlemi ne hasreti çekilmiyordu ama dayandı sevgimiz bunlara ve tüm zorluklara.okul tekrar açıldıktan sonra romatizma olduğunu öğrenir bacaklarında ve tarsusta acilde yapılması gereken 4 tane iğne verir doktorlar.iğnelerin sayesine buluşuyorduk ama keşke sağlığı yerinde olsaydıda varsın hasret kalaydım diyordum böle düşünme geçecek aşkım düzeliyorum die teselli veriyordu gamzelim bana.en ısısız cafe köşelerinden restorantlarda nerde oturduysak hep kasabadan birileri karşıomıza çıkıp görüyordu bizi ve bunda dahada zor günlerin bizi beklediğinin göstergesiydi.istedecem ama okulu bitmeden istetme gibişansım yoktu en son iğnede ise artık tarsusun dar gedliğini düşündük ve halamları aradım huzurkenti oda çok merak ediyodu zaten sevdiğim gamzelimi ve gideriz halamlara yemektir çaydır sohbet muhabbet günü bitridik ve orda yine görmüşler bizi gamzelimle 14 ocak 2007 son buluşmamız olmuştuartık herşey ailesin kulağına gidip kasabanin diline düşmüştük gamzelimin hakkında kötü düşünmleri yiyip bitiryordu beni sevdamız zarar görmeyecek die kısa bi msj atmıştı birilerinden kim ne dedrse desin yılmak yok aşkım die.yine çok ağır gecen konuşamadığımız 5 ayda okuluyla beraber bitmişti.kısa bi zaman sonra ailemi gönderip istettim gamzelimi vermediler geçmişte 2 aile arasında olan bişeyin bedelini bize ödetecekleridi ailesi ve kısa aralıklarla 12 defqa istettim gamzelimi arayada çok sayıda büyükler girdi olma olmadı olmadı ikna edemedik ailesini.sonra gamzelimi kilis elbeyliye gönderdiler beni unutup benden uzak kalmsı için orda annesinin yeğeni görev yapıyordu küçük bi çocukları olmuştu onlarında gamzelimde bu bahaneyle çocuğa bakıyordu.unutması için gönderen ailesi bizi dahada sık görüştürmeye başlamıştı bu kezde msn eevde internet varmış ve hemen bi adres açıp gönderdim gamzelime camda sıkça konuşuyorduktelefonda almıştı.ama yineden benim içim rahat değildi ailesnin yanındayken dahada hzurlu oluyordum en azından güvendeydi gamzelim bunu biliyordum ama kilis elin memleketi nasıl bi yer aklıma binbirtürlüsü geliyordu konuşmadığımız birbirimiz göremedimiz kilise gidene kadar çok aylar geçmişti zaman sugibi akmıştı 13 ağs 2008 kilise giderim ve kaldığı yer bi sağlık ocağıydı eve almazlar sandım ama annesinin yeğeni yokmuş onun eşide aldı sevgimizin büyüklüğüne inana biriydi o gece uzun uzun oturp konuştuk gamzelimle sonra ben aşağıdaki komşularının evine indim yatmak için ve rahatsızdım oranın havasından dolayı kafamı kaldıramıyordum kafan yarılacak gibydi uyumak için girdiğim odada kafamı koyduğumla geçmişim kendimden ve gamzelim o gece sabaha kadar başımda beklemiş daha çok hastalanacağımdan korkmuş sesini çıkrtmadan öylece beklemiş sabah kadar yanıbaşımda ben çektiğimiz acılara pek girmek istemiyorum çümkü herkes kaldıramaz sevdamızda yaşadığımız acıları ben gamzelimi ne sevgili olarak nede çıktığım bi kız olarak gördüm sevgili ter eder terk edilir çıktığın arkadaş olduğunu gördüğünde terk eder terk edlir ben sadece sevdiğin bilidim can dedim çok konuşamamış olsakta çok bi araya gelmiş olmazsakta bizim hiç kavgamzı olmadı en küçük bi lan kjelimemiz bile olmadı birbirimize karşı sevgimizde saygımızdas sonsuz bizim 4.senemiz bitmesine ragmen biz hala ayrıyız kavuşamdaık ailesi yüzünden allah hiç kimseye bu kadar zor acılarla dolu sevgi nasip etmesin ve bütün sevenler kavuşup bir ömür boyu mutlu olsunlar bahriyeliden saygılarla


Tarix: 19.11.2013 / 04:08 Müəllif: Akhundoff Baxılıb: 956 Bölmə: Sevgi varmı?