Haqqinda.az

Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən

loading...

Bextiyar VahabzadəSen Oluram Men

Yaxşı ki, ayrıyıq, yaxşı ki bizdən
Çırpınti, sarsıntı əl üzmür yenə.
Həyatı öyrəndik həsrətimizdən,
Odur ki, həmişə möhtacam sənə


Rəngi bir, dadı bir toyun büsatın.
Həsrət min rəng çəkir gözlərimizə
Yaxşı ki ayrıyıq, bu dərd həyatın
Dərin qatlarını öyrədər bizə.


Yanımda olanda uzaqdasan sən
Mən səni görmürəm olduğun kimi.
Səndən ayrıldımmı, hər yerdə sənsən
Mən göre bilmirəm Vallah heç kimi! Ardı »

Bextiyar VahabzadəSevende Sevirik Bir An Icinde...

Sevende sevirik bir an icinde...
Sevende sevirik bir an icinde

Unutmaq ne qeder cetin olurmus

Elə sandın unuda bilmərəm səni?!

Unutdum telimdə gəzən əllərini.

Unutdum üzümdəki nəfəsini.

Unutdum, unutdum, unutdum səni...

elə bildin qəlbimdən ata bilmərəm səni?!

Kəsib atdım... uf.. qəlbimdən bir parça tikə kimi..

Gecədə bəxş etdiyin pıçıltılı xoş sözlərini..

Onunla birgə unutdum, unutdum səni.

Unutdum bir zaman sevdiyim qara gözləri.

Unutdum sənli olan gecələri..

Baxışınla, sevginlə hər şeyinlə

Həmişəlik, unutdum, unutdum səni!... Ardı »

Bextiyar VahabzadəBəxtiyar Vahabzadə

Derindir,qorxuludur sakit axan lal sular;
Bir kelmenin icinde bezen nece söz yatir.
Adi gözle görünmez orda yatan duygular;
Cözelesen,görersen kül altinda köz yatìr.
***
Icimi göstermedim cahil tutan güzgüye
Üzde gülüb,içimde müskülüme agladim;
Milletimin derdini ünvanlayib özgeye
Basqasìnìn yasìnda öz ölüme agladim Ardı »

Bextiyar VahabzadəTeklik

Xəyal gah dağdadır gah da aranda
Gah göyə yüksəlir, gah enir insan.
Otaqda 1 saat tək oturanda,
100 ilin dərdiylə yüklənir insan.



Elə bil divarlar gəlir üstünə
Qulağın səslənir, qəlbin döyünür.
Alışıb yanırsan sən öz tüstünə,
Nidalar gözündə suala dönür.



İnsanı tez yorar düşüncələr də,
Verib nəfəsini dərd udar insan.
Özündən başqası olmayan yerdə,
İnsan olduğunu unudar insan...



Bir günəş bəs edər, pərişan olma,
Sənin yüz Kür qədər göz yaşın olsa.
Min dərd hücum etsə, könül, sıxılma,
Bir nəfər dərd bilən sirdaşın olsa.



Dünyaya gəlmədik biz əbəs yerə,
İnsanıq insan da bizə gərəkdir.
Bağatək qınına çəkilənlərə
Ürək nə gərəkdir, dil nə gərəkdir.



Çay çaya qovuşmaz sular daşmasa,
Ulduzun ulduzla ünsiyyəti var.
Göydə buludlar da qoşalaşmasa
Nə ildırım çaxar nə yağış yağar.



Yol tapa bilərmi saz Ardı »

Bextiyar VahabzadəMöhtac(qəzəli)

Möhtac
Nur atəşə, atəş göyə, göylər yerə
möhtac,
Yerlərdə ki ahəngü nizam göyərə
möhtac.
Dünyaları öz hökmünə diz
çokdürən hakim,
Bir ahuya, gözəl dilbərə möhtac.
Dağlar ucalıqdan öyünür
qürrəlinir çox,
Yüksəklik ola dağ dediyin
düzlərə möhtac.
Göylər nə qədər sonsuz olub
boşluğa varsa,
Göylərdə gözəllik yenə ulduzlara
mohtac.
Saçlar qara, qaşlar qara, ləblər də
bal olsun,
Hər üzdə gözəllik deyilən gözlərə
möhtac.
Mən Bəxtiyaram söyləyib
aldanma a şair,
Fikrində, mərəmında sənin
sözlərə möhtac.
30 iyun, 1998. Ardı »

Bextiyar VahabzadəƏşyalar Danışır

Üzeyir Hacıbəylinin əziz
xatirəsinə.

Yolun son mənzili ilkini dandı
Güney bitən yerdən başlanır
quzey
Elə ki, dahinin qəlbi dayandı
Adı-tarix oldu, evi - bir muzey.
Dahinin qələmi, mizi, dəftəri,
Eksponat oldu o gündən bəri.
Bu cansız əşyalar ilkini dandı
İtdi o əvvəlki vəzifələri,
Onlar tamam başqa dəyər
qazandı.
Dahinin gözləri qapanan zaman
Dahinin yerinə onlar dindilər.
Çıxıb adiliyin dar otağından
Qeyri-adilikdə rütbələndilər.
Əşyalar danışır...
Günlər incitək
Xatirə sapına düzülür indi
Əşyalar üfürür...
Sönən bir ürək
Boz külün altından çözülür indi.
Açılır bir ömrün eşqi, məlalı,
Fərəhi, Sevinci gələcək üçün
Böyük bir insanın fikri, xəyalı
Cansız əşyalarda yaşayır bu gün.
Əşyalar danışır hey şirin-şirin
Bu gün dünən ilə üz-üzə
durmuş.
Dahinin əlinə dəyən şeylərin
Ömrü öz ömründən uzun
olurmuş. Ardı »

Bextiyar VahabzadəKaw Olmayaydi

Olume ne var ki,birdefelikdir
Sevib ayri duwmek kaw olmayaydi.
Negmeler quw kimi qanadlananda,
Gozlerden suzulen yaw olmayaydi.
Menim qelbim kimi illere kaman,
Ilk ewqi itirmek yamandi yaman,
Konuller odlara qalanan zaman
Urekler berkiyib daw olmayaydi.
Men seni sevirem,sen vari-pulu,
Gor hardan duwubdur ewqimin yolu?
Bes menim ureyim bu qeder dolu,
Kaw senin ureyin bow olmayaydi.
Yar deyib aglayir konlumun sazi,
Bir gunde yuz defe yaniram azi
Nolardi hec kesin bahari,yazi,
Donub birden-bire qiw olmayaydi. Ardı »

Bextiyar VahabzadəEtiqad-inam

ETİQAD-İNAM
Şübhədən inama yol tutmuşam
mən,
Özümü özümdə unutmuşam
mən.
Bilmirəm özümdə mən kiməm,
nəyəm?
Özümə bir qulam, hakiməm,
nəyəm?
Bəzən pislə yaxşı, uzaqla yaxın
qarışır,
Gözümdə dəyişir aləm.
Mələklə şeytanın, haqla nahaqqın
Savaş meydanına çevrilir sinəm.
İnamın önündə şübhəm baş əyir
İnama inamla getdiyim zaman.
Amma möcüzələr girə bilməyir
Ağlaman taybatay qapılarından.
Günəş sirr,
Ay da sirr,
Ulduzlar da sirr.
Nə vaxt açılacaq bu sirr düyünü?
Ağlın kiçikliyi qavraya bilmir
Xaliqin ölçüsüz böyüklüyünü.
Onda etiqadı dərhəl arxa
cərgədən
Dərhal köməyimə çağırıram mən.
Beləcə gedirəm inama doğru.
Bilmirəm, inama gedən yolmu
bu?
Suallar beynimi deşir günbəgün,
Özümə ən böyük sirrəm özüm
də.
Qeyri-adiliklər bəlkə bununçün
Dönür möcüzəyə mənim
gözümdə?
Elə yol gedirəm, yol uzun, yoxuş,
Son ucu görünmür gözə
mənzilin
Çatdığım hər mənzil
başlanğıcıymış
Getmək istədiyim təzə mənzilin.
6 iyul, 1993. Ardı »